zondag 5 december 2021

Tweede Kerstverhaal 2021 Cecile… als een feniks herrezen van de bank in het park naar…

Beste mensen,

Geluk is jezelf bij de kraag pakken

Zelf doen maar niet alleen

en trots zijn met het resultaat...

Annemiek.

Cecile… als een feniks herrezen van de bank in het park naar…

Begin 2014 werd Cecile doorverwezen door maatschappelijk werk en leerde ik haar kennen. Een beetje te  slank met een gebogen hoofdje….Geen brood op de plank en aan alles tekort.  Voor wat hoort wat” hoefde ik haar niet uit te leggen, dat was al jaren haar manier van overleven geweest in haar al vijf jaar durend zwervend bestaan. 

Voor niets gaat de zon op met erachteraan eveneens gratis de regen en de kou. Dakloos… met elke dag opnieuw de vraag waar kan ik slapen komende nacht, wie geeft me een bord eten. In het begin was het gemakkelijk geweest, een slaapplek ergens op de bank bij familie en vrienden die graag wilden helpen… een dag of wat…

Cecile begreep al snel dat langere tijd hulp krijgen dubbel en dik betaald moest worden. De helper moest er vooral voordeel van hebben en Cecile pakte aan….Van schoonmaakwerk tot meubels bekleden en opknappen. Muren verven en tuinen onderhouden, honden uitlaten en kinderen oppassen. Als het maar geen criminaliteit of prostitutie was…daar lag haar grens.

 Als je dakloos bent raak je snel je “goede” vrienden kwijt en zelfs familie en kennissen krijgen genoeg van je. Ze voelde haarfijn aan als ze teveel was geworden en trok ze weer verder. Geen thuis… geen woonplek…  en altijd weer mensen naar de ogen moeten  kijken.  Ze moest toch die slaapplek hebben als de dag ten einde liep en een maaltijd.... al was het maar eenmaal per dag.  Als het koud was en regende en geen plek had kunnen krijgen kon ze soms vreselijk in paniek raken… Bang om onderkoelt te raken of ziek… verkeerde mensen tegenkomen.

Cecile kreeg geen vaste baan of uitkering omdat ze geen adres had en kon geen woonruimte huren zonder inkomen.

Op een uitkering had ze voorlopig geen recht….want er stond een zaak op haar naam al was de winkel al tijden gesloten.  Met haar verlopen paspoort was Cecile inmiddels mevrouw nobody geworden…  

Eens waren de goede jaren geweest, toen was ze nog gehuwd en moeder van twee zonen. Cecile runde een zaak die niet meer zo goed liep door een tijdelijke sluiting na een bedrijfsongeval  en ze in het ziekenhuis belande. Het was het begin van lange tijd onheil leek het wel, want weldra kwam ook een barst in de relatie. Manlief vroeg het faillissement aan van de zaak en een accountant moest eerst orde op zaken brengen van de schulden en baten en daardoor duidelijkheid. 

Veel herrie om geld en dreiging van een echtgenoot met een kort lontje.  Angst en huiselijk geweld… Cecile die uiteindelijk een paar dagen bij een vriendin op verhaal kwam omdat ze helemaal op was en het werkelijk niet meer zo verder kon. De zonen een paar dagen bij oma waar ze door hun vader zonder haar medeweten werden opgehaald en de sloten verwisselt op de deuren van het echtelijk huis.

Zonen die te horen kregen dat moeder hen zomaar in de steek had gelaten. Cecile kreeg geen contact met de kinderen die door vader werden afgeschermd en van en naar school begeleid. Cecile stortte in na lange tijd boven haar krachten te hebben gedragen. Haar man was duidelijk een maat te groot voor haar. Ze was doodsbang van hem. Haar familie deelde die angst en geen mens bemoeide zich ermee.

Een lange tijd van wachten brak aan voor Cecile, dakloos zonder inkomen… ergens proberen te overnachten en een glimp proberen op te vangen van haar kinderen bij school terwijl de advocaten en de rechtbank de trage molen van echtscheiding en faillissement van de zaak verwerkten. Geen kans op toewijzing van de kinderen want die waren in het ouderlijk huis en werden goed verzorgt door vader die zich bewust was dat alle ogen op hem gericht waren. Cecile hoopte op een co ouderschap maar het werd een omgangsregeling die meestal door de vader werd getorpedeerd.

En toch… ergens (van boven misschien) kwam mededogen.

Vader toonde na enige tijd weer zijn ware aard. Snel geïrriteerd en losse handjes. De oudste zoon ( inmiddels puber) die zijn broertje in bescherming nam. Over kinderhoofden wordt vaak zware strijd gestreden. Als de kinderen maar deden wat vader wilde was er geen probleem. Ruzie proberen te vermijden was constant aan de orde in een soort gevangenis, waar de kinderen niet uitspraken hoe erg moeder werd gemist…


Als de kinderen maar deden wat vader wilde was er geen probleem. Ruzie proberen te vermijden was constant aan de orde in een soort gevangenis, waar de kinderen niet uitspraken hoe erg moeder werd gemist…

De oudste zoon wilde niet studeren maar vooral snel werk vinden om weg te komen uit deze hel en toch nog contact met vader houden om zijn broertje niet uit het oog te verliezen. Stiekem contact met moeder opnemen… alles in het geheim… Hoe zwaar belast kan een puber zijn.

2017…

Vier jaar verder en vader van de nacht de dag maakt. De zoveelste baan alweer verloren. Een kind dat in zijn eentje opstaat en ongewassen naar school vertrekt. Geen ontbijt want er is niets eetbaars in huis. Al tijden niet meer naar de kapper, het huiswerk niet af, kleren die te klein zijn geworden en geen wanten toen de winter kwam en een akelig dun jasje. 

De school schakelt jeugdzorg in en wordt vader ter verantwoording geroepen EN moeder opgespoord door de instanties die eindelijk ingrijpen. Uiteindelijk wijst de rechter door advies van Jeugdzorg de voogdij aan moeder toe en krijgt moeder hulp bij het zoeken naar onderdak voor haar en haar jongste zoon…

Moeder en zoon vonden met hulp van maatschappelijk werk een kamer in een kamerverhuurbedrijf met gezamenlijk gebruik van douche en keuken. Er woonden o.a. drugsgebruikers maar het was een begin. De borg en eerste maand huur werd geleend uit het noodfonds van de gemeente. Op dezelfde manier komt een ID card om weer iemand te kunnen zijn die zich kan legitimeren en een uitkering aanvragen en kwam het consuminderhuis in beeld.

Wij leveren maatwerk en wel DIRECT! Cecile kreeg een bed en linnengoed. Een klein kastje en de ontbrekende spullen om de kamer leefbaar en gezellig te maken. Elke week een voedselpakket omdat na aanvraag van een uitkering het nog zes tot acht weken duurt totdat er geld komt. Je krijgt dan wel vanaf data aanvraag met terugwerkende kracht uitbetaald maar er waren schulden o.a. grote achterstand betaling zorgverzekering betekende direct een beslaglegging van 10% op de uitkering.

Daardoor kreeg Cecile onder minima uitbetaald maar hoe rijk ben je daarmee. Hoe rijk met een dak boven je hoofd al staat de schimmel op de muur en de medebewoners altijd feest leken te vieren…..


Cecile….hoe verzorgt ze altijd is en zo stilletjes gelukkig in haar vrijwilligerswerk bij het consuminderhuis. 

Ik kon zo genieten alleen maar door naar haar te kijken stilletjes als ze het niet zag. 

Ze heeft grandioze ideetjes en maakte maatkaartjes van oude lamellen voor aan de kledingrekken en tekeningen op wegwijzertjes in het huis. 

Duidelijk iemand uit een kledingzaak en ik kon haar vanaf dag een de verantwoording geven over de dames kledingafdeling. Ze moest nog rustiger worden en daar kreeg ze de tijd voor….vrienden maken en de verbondenheid voelen met de mensen in het huis. 

Zichzelf mogen zijn zonder iedereen te hoeven believen voor een bed of voedsel. Weten en vertrouwen dat ze er nooit meer alleen voor zal staan zolang er een consuminderhuis is… Zelf doen, maar niet alleen. Ze kreeg een woonplek voor haar en haar zoontje….maar wij gaven haar haar eigenwaarde terug toen ze van overleven weer kon leven. Houd ze daarom zo van het consuminderhuis?

Haar hoofdje opgericht weet ze na het eerste herstel dat een echte woning moet komen. Ze regelt en sjouwt wat af met zoonlief als hij schoolvakantie heeft. Er zijn drugsgebruikers in het kamerverhuurbedrijf en haar zoon een puber mag daar niet mee in aanraking komen en zie… het lot stuurt weer een lichtje op haar pad.

Cecile kreeg het flatje van een gezin dat door stroomde naar een huis en ook aan het consuminderhuis was verbonden en voor Cecile werd bemiddeld en gehoopt en gebeden… en het kwam goed.

Met de bus van het consuminderhuis werd haar inmiddels gereserveerde inboedel verhuist van het consuminderhuis naar het flatje wat schoongemaakt en geverfd werd en alle goede gaven een plekje kregen. Wat nog ontbrak was  een wasmachine, die komen zelden bij ons binnen want wie doet nou een goedlopende wasmachine weg.

De flat was net te betalen want de volle huur moest voorlopig betaald. De huurtoeslag was aangevraagd en door de trage molens van de belastingdienst afdeling toeslagen kon uitbetaling wel maanden duren. De borg voor de flat die hoger dan de kamerborg was geweest en afbetaald zou moeten worden van de huurtoeslag die zou komen. 

De beslaglegging door nog niet afbetaalde schulden en nog steeds geen brood op de plank waarin het consuminderhuis bleef voorzien.


Schoolkosten voor boeken en gymkleding voor de zoon en schoenen die wij niet tweedehands op de juiste maat hadden. De kinderbijslag niet toereikend en de onrust in de ogen van Cecile nam toe.

De schoudertjes te gespannen zag ik van alle zorg. Wassen op de hand in een teiltje en hoe krijg je die met de hand uitgewrongen lappen droog….Nachten wakker liggen van het malen en in haar dromen kwamen steeds de mishandelingen van de ex voorbij…Er moest nog veel verwerkt worden bij Cecile…

Toen moest er iets gebeuren en ben ik naar MAXWEL gegaan en heb een wasmachine voor Cecile gekocht uit de pot van de kerstactie. Van zoiets maak ik dan een verrassing……. 

Ik had haar verteld dat een oude wasmachine bij ons zou binnen komen van een mevrouw die naar het bejaardenhuis ging. Cecile mocht hem hebben en Ik zie haar nog binnen komen op die donderdag toen de nieuwe wasmachine net was afgeleverd en aangesloten in haar flatje. De ontlading van een snikkend mens in mijn armen…….Een dijk van verdriet was losgebroken (wat mijn bedoeling was) en vloeide weg vanuit haar tenen omhoog leek het wel. Ze hoefde het maar kwijt te zijn en de rest van de spanning zou de tijd wel losmaken.

Hoe het verder ging? Cecile kreeg bijscholing en werk met behoud van uitkering en mistte het consuminderhuis omdat het te snel was gegaan. In zeven maanden van de bank in het park naar een flat en een baan. Haar kind weer toegewezen, het was allemaal zoveel geluk!  

De tijd bij ons heeft haar sterker gemaakt…. Meer eigenwaarde en zelfvertrouwen waardoor al haar capaciteiten weer vol aanwezig zijn en Cecile nieuwe kwaliteiten ontwikkelde. 

Cecile startte in een consuminderkring die door mij toen nog in de avonduren werd gegeven eenmaal per week. Deze cursussen zijn de kers op de taart. Leren budgetteren en meer doen met minder. Maandafrekeningen maken en energiezuinige tips leren maar vooral zelfreflectie en daar zag ik de verdere jaren het resultaat van.

De consuminderkring was haar laatste draadje met het huis, nog wel een jaar lang. Het consuminderhuis dat haar thuis werd, zal ze nooit meer vergeten.

Een huis dat zijn armen uitstrekt waarin ze schuilen mocht en rust en tijd kreeg om weer de kracht te krijgen om te lopen op de weg die de hare zou worden. Een tijd lang hield ik haar bij de hand... Lief mens wat hield ik van je… en nog steeds.

Vijf december 2021.

Cecile heeft lange tijd in de flat gewoond met haar jongste zoon en de oudste zoon die kind aan huis was en al op zichzelf woonde.

De baan met behoud van uitkering is een vaste baan geworden, alle schulden zijn allang betaald. 

Cecile zou voor altijd haar eigen regisseur zijn en ging voor zekerheid en dat betekende ook een flinke spaarpot. 

Meer doen met minder en overhouden dat leerde ze bij het consuminderhuis. Ze ging voor zekerheid in een nieuwe relatie waarin haar grote liefde een aanvulling was en geen invulling. 

Haar partner moet ontzettend veel van haar houden want ze kennen elkaar al vanuit de tijd van de ellende en ze durfde heel lang geen echte relatie met hem aan te gaan. Cecile’s spaarpot werd een flinke aanbetaling en kocht ze op eigen naam een huisje in Molenberg, nadat ze van baan was veranderd en meer verdiende. 

Cecile wist alleen maar verder te kunnen door zelf de regie op haar leven te houden. We hebben nog steeds contact en weet ik als Cecile er niet meer zal zijn het huis naar de kinderen gaat. Haar partner heeft daar alle begrip voor… want "houden van" is geven en daardoor liefde krijgen met armen vol… Ze vonden samen een passende oplossing waarbij beiden vrede hebben...


Meer dan eens heeft hij haar ten huwelijk gevraagd en afgelopen november heeft ze ja gezegd en zijn ze getrouwd… Donderdag heb ik haar nog opgezocht op haar werk in Landgraaf en gesproken... Cecile blaakt van geluk…meer dan ooit!

En werken we verder....Gisteren heeft de logistiek bestaande uit Haythem Piet en Ahmet die een dag vrij had een gezin in Hoensbroek van spullen voorzien. Een vrachtwagen vol voor een alleenstaande mevrouw met drie kinderen onder de zeven jaar. Terwijl Fatima en twee nieuwe vrijwilligers in het consuminderhuis bezig waren... 

Ook deze mevrouw vluchtte uit een gewelddadige relatie een heel land door. Ze moet nog zes weken wachten op haar uitkering en dat had ze niet verwacht. Ik kreeg afgelopen donderdag 1 december een telefoontje van Stand-by maatschappelijk werk en zaterdag 4 december zat mevrouw met haar kinderen al in de spullen dankzij onze crisisdienst en logistiek.

Twee bigshoppers houdbare boodschappen mee en bedden meubels, dekbedden beddengoed, lampen kasten, speelgoed strijkplank, servies bestek pannen. Kortom alles wat een gezin nodig heeft. 

Nu nog die zes weken overbruggen met voedsel en hebben we nog een meneer geholpen en staan alweer twee crisissen op de nominatie voor komende week…

Meubels en spullen krijgen we wel voldoende binnen voor hergebruik maar met voedsel is dat een andere zaak. Dat krijgen we van supers en sponsors particulieren maar het is een te klein deel en kopen we in. 

We zorgen op maat en soms kopen we een wasmachine of een koelkast…. En natuurlijk willen we ook het gezin met de kleine kinderen tussen Kerst en het nieuwe jaar met wat extra te verrassen… Help jij mee?


 Stort wat je missen kan op bankrekening IBAN NL14 RABO 01736 58903 t.n.v. Consuminderhuis Parkstad en zet maar Kerstactie erbij... 

 Annemiek  

woensdag 1 december 2021

Mijmering 91 Champignonragout voor pasteitjes, tip van Gerda en Kerst crisis van afgelopen week...

Beste mensen,

De aarde is boordevol hemel...
Je hoeft alleen maar te kijken....
 
Annemiek.
 
Mijmering 91 2021.
 
Tip
Gerda komt al doende op pracht ideetjes.

We kregen een flinke lading kaarsen met opdruk die vaak niet past bij de kleuren die in het kerststuk werden gebruikt. 

De opdruk eraf halen kan met een simpele truuk door
plakband goed aangedrukt op de opdruk te plakken en met een ruk eraf te trekken....
 
Tip 2
Champignon ragout voor pasteitjes kan je nu al maken en invriezen. 

Je wil misschien even oefenen op het recept en hierbij je kans...

Ik heb goede ingrediënten gebruikt (dus duur) maar het kan ook goedkoper. Het recept is voor ruim 4 personen.
 
Ingrediënten champignonragout
 
Groot bakje champignons 400 gram
200 gram roomboter of... blue band of halfom
200 gram bloem
1 eetlepel kerrie
peper
3 blokken groentebouillon
pakje slagroom... of scheut koffiemelk
4x twee kleine pasteibakjes of vier grote.
 
Voor de afwerking:
Blaadjes sla (ik nam bloedzuring en rucola uit de tuin)
kerstomaatjes of grote naar smaak
peterselie of niet (had ik in de tuin)
 

Werkwijze
Anderhalve liter water aan de kook brengen met 3 groentebouillonblokken twee minuutjes doorkoken en gas uit.

De champignons afborstelen met een zacht borsteltje (ik heb daar een babyborsteltje voor). 

Dikke champignons snijden (zie foto) als volgt. Een dun plakje van het steeltje afsnijden, dat kan weg. 


Vervolgens vier schijfjes rondom afsnijden zodat je een vierkantje in het midden over hebt, dat snij je middendoor. 

In een wok of braadpan een scheutje zonnebloemolie en een klein stukje boter. 

Laten smelten en de champignons erin bakken zonder te bruinen. 

Halverwege het bakken de eetlepel kerrie toevoegen en omroeren. 

Kerrie geeft pas zijn smaak af als het gebakken wordt. 

Op laag gas kort laten sudderen tot beetgaar.
 
In een ruime pan de boter smelten zonder te bruinen en de bloem toevoegen. 

Met een garde roeren en een minuutje laten garen. Vervolgens ongeveer een derde van
de bouillon bij de roux kiepen en met de garde flink roeren tot een klontjesvrije bechamelsaus. 

Eventueel van het gas af (en weer erop) als je roert en steeds wat bouillon toevoegen tot de saus de juiste dikte heeft. 

Lukt het je niet met de garde neem dan de mixer maar...

 
De ragout moet aan de dikke kant zijn want er komt iets minder dan een pakje slagroom bij zo uit het pakje of... koffiemelk. 

De bouillon was ruim gemeten dus er zal nog iets in het pannetje zijn en kan altijd nog een scheutje erbij. 


Vervolgens de champignons door de ragout scheppen....
 
Een variatie daarop is kipragout voor de niet vegetariërs.

Koop dan een dubbele kipfilet van een scharrelkip en kook die gaar in anderhalve liter water en 3 kipbouillonblokken vanaf kookpunt in een half uurtje. 

Als je kipfilet gebruikt kan de hoeveelheid champignons gehalveerd...

De gare filet in stukjes snijden en samen met de champignons door de ragout scheppen.

Ik durf niet te schrijven dat je ook een soepkip kan gebruiken en van de rest soep maken... Brrr niet aan denken Annemiek.

 
Maak de bordjes op met sla en tomaatjes terwijl de pasteibakjes in de oven staan. 


Snij van te voren het dekseltje uit de bakjes en leg ernaast in de oven. 

De helft van de ragout gaat in de vriezer voor kerstavond met daarna een glaasje port en wat lekkere kaas. 

Vandaag en morgen eet ik pasteitjes en de ragout is zo

machtig dat de twee goed gevulde bakjes op een bord met de groente een complete maaltijd is.
 
Mijn  leventje in crisis tijd voor Kerst...
Gisteren heb ik bijna een dag aan de telefoon gezeten om e.e.a. voor mensen in crisis te regelen. 

Het eerst een gasfornuis voor een mevrouw met twee kinderen die na een relatiebreuk een appartementje heeft
gekregen van Wonen Zuid. 

Het huisje waar de licht gehandicapte vader achterbleef is voor de kinderen op loopafstand van het appartement. 

Daar heeft de verhuurder Wonen Zuid in meegedacht. Mevrouw had al veel inboedel bij “gratis af te halen” gescoord en gedeeld met meneer wat hij niet echt nodig had. 

Nu was het op voor haar... want linnengoed kan je nergens gratis afhalen.
 
Als een relatie voorbij is, is deze manier van alle slechte de meest goede. Beiden waren van mening dat de kinderen niet mochten lijden onder de breuk. 

Ik heb wat vechtscheidingen meegemaakt in mijn werk met jarenlang treiteren over de ruggen van de kinderen. Dit stel
hielp elkaar en meneer bracht met de auto de goede gaven naar de woning van mevrouw. 

We hebben dekbedden gegeven met overtrekken hoeslakens badhanddoeken, theedoeken washandjes en gastendoekjes, vrolijke bed matten en kussens. 

Een TV ontbrak die de mannen van de logistiek net hadden
opgehaald en ging direct mee voor mevrouw en de kinderen. 

Een magnetron hadden we ook en een gasfornuis heb ik kunnen regelen... Mevrouw was geen graaier en in de woonkamer hoefde geen vloerkleed want ze hadden een klein hondje die dat kleed kapot zou bijten...vertelde mevrouw, dat zou jammer zijn.

Ze zijn zo dankbaar en blij voor de kids en mevrouw kreeg
nog speelgoed mee voor Sinterklaas. 

Morgen komt ze tasjes halen waarin knutselspullen en wat snoepgoed die we vanaf morgen uitdelen voor de vele kinderen onder de tien jaar waarvan de gezinnen in crisis leven...
 
Wat ik gisteren ook nog kon regelen was een wasmachine voor een alleenstaande mevrouw die een hersenbloeding
heeft gekregen en haar wasmachine het begaf. 

Ze was verwart en in therapie en begeleiding om na een tijd weer te kunnen werken. Als je verwart bent geeft je meer uit had ze gemerkt en ze was nu bezig de achterstallige rekeningen te betalen. 

Ze raakt van streek van alles en dat is bekend bij een
hersenbloeding, zeker als je alleen op de wereld staat. Ze huilde aan de telefoon toen ik vertelde dat de 8e december haar wasmachine wordt gebracht. 

Ik zal er een kerstcadeautje bij doen van verzorgende producten en/of wat lekkers. Ik maakte grapjes aan de telefoon dat ze alleen de lingerie maar moest wassen op de hand en de rest stapelen tot de 8e... Ze was zo blij...
 
De rest van de dag was ik aan de telefoon om in Heerlen en omstreken een kamer te zoeken voor een vrijwilliger van ons.

Meneer heeft onlangs al twee nachten op straat doorgebracht en vanavond moet hij uit de gribus waar hij twee weken mocht bivakkeren. Meneer kan alleen bij het leger des Heils terecht als hij aan de drugs en/of alcohol is en dat is meneer niet...
 
Mijn hart huilt voor meneer die zo’n goed mens is, zo
behulpzaam en nog steeds wekelijks bij onze logistiek werkt. Je zou zeggen geef hem de logeerkamer in je huis maar dat mag niet als je een AOW of uitkering hebt en ook niet in een huurhuis met huurtoeslag. De aanscheiter slaapt niet en woont soms naast je of tegenover.
 
Ik heb mensen met hun goede hart de vernieling in zien gaan die een vriend hielpen aan tijdelijk onderdak. Daardoor kan je huurtoeslag en de WAO of AOW  kwijt raken. 

Het is me gelukt om voor drie nachten een bed voor meneer te reserveren bij het leger des Heils in de gasthofstraat in Heerlen. Maar alleen als de temperatuur in de nacht onder nul is... Overdag zwerft meneer van de ene winkel naar de andere op het station en waar dan ook om warm te blijven. In de ochtend gaat hij eerst lopen om warm te blijven tot hij doodmoe is...  Nee... in het consuminderhuis mag ik hem niet laten overnachten, dat wil de eigenaar niet en stiekem durf ik niet want je kan niemand vertrouwen. Mijn vraag is:
 
Weet jij een kamer te huur in Heerlen of iemand die een verbouwd tuinhuisje of etage verhuurt? Een appartement durf ik niet eens te vragen... Iemand die een eigen huis heeft dus mag verhuren... Meneer kan huur betalen heeft een uitkering en kan borg betalen (door een anonieme gift). Help je mee zoeken? Enne bel me op: 0646608511
 
Hopelijk helpt “Hij die de sla laat groeien” een handje mee... Ik wil meneer zo graag redden van het daklozencircuit...Daar was hij nog nooit en zou ik hem willen besparen...
 
Annemiek

zaterdag 27 november 2021

Opening Kerst actie 2021 Het verhaal van Roel, hoe het was en ... verder ging....

Beste mensen,

Ik heb twee kaarsjes aangestoken om dit verhaal van mijn Kerstactie een behouden vaart te geven....Laten we elkaars handen vasthouden en steunen, delen en nabij zijn... tijdens donkere dagen die daardoor lichtjes krijgen....Als sterretjes in een donkere nacht.

 
Vandaag denk ik terug aan hoe het was  toen de consuminder cursus (Consuminderkring) werd opgericht in mijn huiskamer en dwaal ik door de tijd... Vanaf 2006 tot vandaag 27 november 2021. De boodschap is dezelfde gebleven en ook mijn vraag om me te helpen om te kunnen ondersteunen in maatwerk tijdens donkere dagen in december... 
 
Ik wil met jullie delen hoe het is afgelopen met de mens of het gezin in crisis...dat ik indertijd onder mijn vleugels nam...
 
Een van mijn sterretjes is Roel. Het is een succesverhaal en lees je hieronder hoe het was in 2016... en later.
 

Kerst actie december 2016... 


Roel….

Een tengere schuchtere jonge man rond de 30 jaar en niet al te groot… zo kwam hij bij ons binnen. Zijn flat was afgebroken een dorp verder en kreeg hij een woning in Landgraaf. 

Zijn vorige vrijwilligerswerk (met behoud van uitkering) was in een verzorgingstehuis geweest waar hij dementerende mensen hielp met eten. Deze jonge man hoort tussen jonge mensen te werken in afwachting van een baan en werd een plekje voor hem vrij gemaakt in het consuminderhuis….

 

Roel spreekt iets langzamer dan de meeste mensen, wat bedachtzamer en kijkt de kat uit de boom. Duidelijk introvert en hij heeft ietsje meer tijd nodig maar daar is niets mis mee. Hij heeft een gedegen opleiding afgerond…

 

Niets aan de hand met Roel zou je denken maar wat een zwaar lot trof dit jonge mens. Vanaf zijn vierde levensjaar tot zijn negende heeft hij gevochten tegen leukemie ( bloedkanker) met een overlevingskans van 10%. 

Roel had geen onbezorgde kindertijd waarvan hij ook nog eens twee jaren in Nijmegen in een ziekenhuis doorbracht. 


Hij was zijn moeders eerste kind en kreeg nog een jonger broertje. Moeder zat volgens Roels beleving twee jaar dag en nacht  in Nijmegen aan zijn bedje. Zijn vader was thuis en verdiende de kost voor het gezin en was er ook nog het jongste kind om te verzorgen. 

Zo ging dat in die tijd, er moest immers brood op de plank komen….Toen Roel zeven jaar was geworden kwam hij eindelijk thuis maar de therapie bleef. Logopedie en inhalen op leeftijdgenootjes….Onder leiding van moeder was Roel daar constant mee bezig….wat hem goed af ging.

 

Vanaf Roel zijn vroegste jeugd moet er een bijzondere band tussen hem en zijn moeder zijn ontstaan en tegelijkertijd de band met zijn vader op een laag pitje gekomen, ze zagen elkaar immers weinig. 

De bijzondere band van een moeder met haar zorgenkind bleef….Roel adoreerde haar en nog steeds waarvan een vrij grote tatoeage getuigd op zijn lichaam van een afbeelding die zijn moeder met een zonnebloem voorstelt met haar naam eronder. (Een zonnebloem is een laatbloeier en dat is Roel ongetwijfeld.) 

Op deze manier is ze altijd bij hem. Ze stierf veel te jong….aan kanker… twee jaar nadat Roel genezen was verklaard. Roel was toen elf jaar.

 

Toen kwam de grote leegte… Verdriet van een man die achter bleef met twee kinderen waarvan de oudste een zorgenkind was. Een vader die zichzelf moet hebben herkent in zijn oudste zoon. Introvert en moeilijk over gevoelens kunnen spreken. Ze piekeren zonder te delen met degenen die ze liefhebben…en maken het zichzelf daardoor heel moeilijk.


 De grote leegte voor Roel… het gemis van de liefde en de aandacht want moeder was degene geweest die het dichtste bij hem stond maar ook contacten met vriendjes en Roel bevorderde. 

Ze organiseerde activiteiten en de opvoeding van de twee kinderen voor het grootste deel op zich nam, waarvan heel veel tijd met Roel. Het klassieke patroon van vader die kostwinner was en moeder het huishouden verzorgde. Het was niet meer….De kinderen waren aan zichzelf overgeleverd hoe goed vader ook zijn best deed... 

Toen vader enige jaren later een vriendin kreeg en mettertijd ging samenwonen kwamen er nog de twee kinderen van de vriendin in het gezin wonen en Roel steeds meer uithuizig….want thuis was thuis niet meer en zou voor hem nooit meer thuis worden… 

Hoe goed de vriendin ook haar best deed, geen enkele vrouw hoe goed of volmaakt ook zou het in de ogen van Roel tegen zijn moeder op kunnen nemen. Maar dat begreep Roel pas veel later…

 

De jongen met zijn verwonde hart…liep in weer en wind de krant rond te brengen vroeg in de morgen, voor een zakcentje. Daarna naar school middelbaar bijzonder onderwijs (VMBO) waar maar 15 leerlingen in een klas zaten. 

Later haalde hij het hoogste niveau Electro…en was er nog de sport viermaal per week. Atletiek bij een club in Sittard en met de trein heen en weer slokte hele avonden op. 

In de weekenden vaak wedstrijden. Hij hoefde maar weg te zijn… niet meer thuis zijn en is uiteindelijk gegaan zijn huissleutels achterlatend…. Er moeten grote zorgen om Roel zijn geweest bij de vader over zijn zoon.  


 Roel had zo zijn dromen. Er zou een baan komen als zijn studie was afgerond en een vriendin. Hij haalde tussendoor zijn rijbewijs en was gediplomeerd elektricien en die zijn altijd gewild. 

Toch verloor hij keer op keer zijn baan omdat hij iets meer tijd nodig heeft. Hij kreeg alleen maar vriendinnen die van hem profiteerden en geen serieuze relatie wilden... 

Roel kreeg verkeerde vrienden en leerde hoe je kan vluchten voor verdriet en mislukkingen door drugs te gebruiken.  Korte baantjes bij het uitzendbureau en te weinig inkomsten en Roel zakte af...

Hij vroeg geen aanvulling aan bij de bijstand waardoor hij in de schulden kwam, en leefde soms dagen op water en een pot mayonaise die nog in de kast stond. Hij betreurde dat hij bij die 10% hoorde die leukemie hadden overleefd… Voor hem hoefde het allemaal niet meer…

 

Zijn vader moet toen onmachtig aan de kant van de harde weg van Roel hebben gestaan. Wachten totdat hij iets kon doen en machteloos toezien want vaders zijn meestal geen psychologen en hebben soms alleen maar zorg en liefde te geven en soms is dat niet genoeg.  Roel werd gevonden en voor zes weken opgenomen op een gesloten afdeling van Mondriaan. Daarna bleef enige tijd therapie tegen depressies en o.a. het verwerken waarvoor hij vluchtte…

 

Er was huurschuld ontstaan omdat hij te laat uitkering aanvroeg die niet met terugwerkende kracht wordt uitbetaald. Het zag er volgens Roel naar uit dat hij in drijfzand was beland waar hij nooit meer echt uit zou komen. 

De foute vrienden werden weer opgezocht omdat die hem een gevoel van “belangrijk zijn” gaven en Roel werd verder uitgebuit. Hij “kocht” vrienden en vriendinnen door iedereen te helpen met geld en raakte verder in de schulden. Weet werd speed en hij hoopte dat hij eraan ten onder zou gaan maar wilde de 50e verjaardag van vader nog meemaken.

 Daarna zou hij van dit aardse tranendal verdwijnen… Toen hij me dat vertelde wist ik dat hij zielsveel van zijn vader moest houden. Misschien heeft zijn moeder van daarboven op het juiste tijdstip ingegrepen maar zeker wel zijn vader die het draadje bleef vasthouden……. Roel werd wederom op de gesloten afdeling opgenomen vroeg zelf bewind voering aan en komen we langzaam naar de tijd van nu…….Roel in het consuminderhuis…….


Te weinig kleding, afgedragen slechte schoenen en vrij mager stapelde Roel zakken met binnengekomen kleding in ons consuminderhuis. Liep ermee de trappen op en af en was een veelal zwijgende hardwerkende aanwezigheid.

 Zijn wereld moet klein zijn geweest want hem aanspreken leverde al stress op met ongecontroleerde bewegingen als gevolg.

 Die bewegingen zijn nu veel minder en horen bij hem en verhogen zijn charme. Hij is zeer geliefd… roddelt nooit en zijn “horen zien en zwijgen” maakt hem tot een geliefde collega. Omdat ik wilde weten waar zijn minderwaardigheidsgevoel vandaan kwam, waarachter ik eenzaamheid vermoedde en er financiële problemen waren kwam Roel in een budget/consuminderkring die ik persoonlijk leidde…

 

Roel leefde van 30 euro per week met drie katten waar hij gek mee is en was een keertje via maatschappelijk werk bij de kredietbank aangemeld voor de schuldsanering. Er zat geen schot in omdat Roel niet geholpen werd met het aanleveren van documenten waar hij niets van begreep en uiteindelijk de brieven niet eens openmaakte. Hij lag er nachten van wakker….

Zijn dossier lag ergens in een “onderste la.” De laatste waarschuwing was al geweest en zou de zaak stopgezet zijn als ik mijn neus er niet in had gestoken. De zaak werd vlot getrokken en Roel zit nu in de tweede fase aanvraag schuldsanering.

 Het is inmiddels 2017...

Hij is wat gevulder geworden want hij krijgt van de broodlijn eenmaal per week. Dat betekend groente fruit brood en wat lekkertjes. De dames die de kleding sorteren houden mooie kleding voor Roel apart en hij loopt er goed gekleed en verzorgt en geschoren bij. Hij lijkt wat gegroeid en dat komt door zijn eigenwaarde die groeide en hij meer rechtop loopt. 

Roel is inmiddels assistent van de coördinatie en het visitekaartje van ons huis. Behulpzaam helpt hij met laden/lossen van  goede gaven uit auto’s en haalt  voedsel mee op bij de supers  Hij geeft voedsel uit op de zaterdag broodlijn en er zit nog veel groei in Roel na de grote groei die hij al maakte. 

Hij loopt sinds kort controles door het huis net voor sluitingstijd of ramen en deuren wel gesloten zijn en lichten uit. Of stekkers uit contactdozen zijn en de afval goed gescheiden werd en afgevoerd. We kunnen hem vertrouwen want hij heeft een groot gevoel voor verantwoordelijkheid.  

Hij  mocht op onze kosten zijn rijbewijs verlengen want binnenkort gaat hij onze bestelbus rijden. Eerst voor korte ritjes zoals de broodlijn ophalen en wat korte ritjes rondom de kerk… Al doende leert men nietwaar….en hij moet er eventjes weer inkomen.


 In zijn budget/consuminderkring leerde hij budgetteren en energiezuinig stroom en gasgebruik. Inmiddels leert zijn kring tijdmanagement en staat Roel elke dag twee uur eerder op tijdens de dagen dat hij niet bij ons werkt en haalt zijn huis uit de achterstand schoonmaak. 

De sfeer in zijn kring is openheid en geborgenheid en met veel humor kijken we naar onszelf en pakken zaken aan waar we tegenop kijken en maar uitstellen……. Na grip op geld leert Roel grip op leven maar vooral groeien naar meer eigenwaarde en hij is me zeer dierbaar geworden en niet alleen bij mij.

 

Door zijn groei is hij de contacten met zijn familie aan het herstellen en de vriendin die steeds geld van hem leende heeft hij gesommeerd in etappes het geleende terug te betalen. Dat gebeurd nu ook en lenen is er in de toekomst niet meer bij. 

Ze mogen hem aardig vinden om wie hij is en niet om geld van te lenen en ik let erop dat hij niet wordt misbruikt om gratis werk te leveren voor iedereen die de zwakkeren in de maatschappij wil uitbuiten. Roel werkt vooral aan zichzelf en dat heeft de hoogste prioriteit. Hij mag trots zijn op wat hij presteerde de afgelopen jaren waar geen drugs meer aan te pas komt. Hij heeft een klein spaarpotje en helpt ons mee te helpen ……en daar mag je respect voor hebben.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 27 november 2021.


 Zoals velen had Roel een waardeloze bewindvoerder die alleen zijn naam en nummer kende en niets van zijn voorgeschiedenis. Ze maakte elke week automatisch 30 euro over om te eten en dat was dat... Omdat ik meer wist dan Roel heb ik hem tegen wintertijd of Kerst steeds aangespoord om extra geld te vragen aan zijn bewindvoerder om warme kleren te kopen en cadeautjes voor de familie zodat hij een spaarpotje kreeg... Kleren kreeg hij wel bij het consuminderhuis want elke vrijwilliger mag spullen en kleding uitzoeken die hij/zij nodig heeft. Natuurlijk met mate...

 Bovendien werd Roel steeds dikker en als zijn broeken knelden zochten we weer nieuwe op zijn maat. De bewindvoerder maakte geld over voor een winterjas en warme broeken en hoe duur kosten goede schoenen niet? “Geld afhalen en oppotten” zei ik dan tegen Roel die keek alsof hij gestolen had. Het was verdorie zijn eigen geld! En natuurlijk kocht hij daar cadeautjes van voor zijn vaders gezin  (waarvan hij Kerstgeld kreeg) maar bleef altijd wel wat over...

We hebben samen ons kapot gelachen om die steeds maar groeiende spaarpot van hem. Roel heeft nog een metamorfose ondergaan en het kransje haar op zijn hoofd werd eigenhandig afgeschoren en kocht hij een nieuwe bril met een montuur in de kleur van zijn ogen. Roel werd een stuk om te zien...

 Af en toe zette ik druk op Roels begeleider die zijn dossier in de onderste la had gedeponeerd. Roel kon door de consuminder cursus te volgen meekijken en deed het woord bij maatschappelijk werk en de bewindvoerder. Eerst via de telefoon met veel stress en later gemakkelijker.


 Ik ben met hem meegegaan naar de rechtbank bij de aanvraag van de WSNP (wettelijke schuldsanering natuurlijke personen) Roels bewindvoerder kwam net terug van vakantie en wist nog steeds niets van Roel, merkte ik al snel. “U bent zeker de moeder van Roel,” constateerde mevrouw. “Nee, die is dood,” zei Roel en was al kapot voor de zaak begon. 

Mijn dodelijke blik en zwijgen naar de bewindvoerder was duidelijk en ik stelde me voor als de coördinator van het consuminderhuis waar Roel werkte...

 “Kunt u mij misschien uitleggen, waaruit zijn schulden bestaan?” En hoeveel? Dat moest mevrouw nog even nakijken en ze liep weg... Nou ik wist ze wel...  

Even later kwam een jonge meneer met sterallures even kennismaken en stelde zich voor als een collega van Roels bewindvoerder. Hij zou meekijken...” Of meneer betrokken was bij Roels dossier?” Was mijn vraag... Nee dus, maar hij had verstand van het werk... ik dus ook en meneer was dus overbodig en zo verdwenen...

 We werden toegelaten tot de rechtszaal en Roel zat naast zijn bewindvoerder die niets had voorbereid en daarvoor bij de rechter zich verontschuldigde. Ik mocht een bank daarachter plaatsnemen als begeleider van Roel...

De stukken waren niet compleet werd me al snel duidelijk en de hele groei van Roel was niet vermeld in de stukken die de rechter voor zich had liggen. In de stukken werd melding gemaakt van een jongeman aan de drugs die op het verkeerde pad was geraakt... 

Drugs gebruik is een beletsel om hulp te krijgen, en de rechter stelde aan Roel voor om maar gewoon in de schuld te blijven de rest van zijn leven. Hij hoefde nergens aan te denken en kreeg elke week geld om te eten.

Roel wilde uit de schuld en aan het werk in een baan...

Ik had Roel opgedragen zijn mond open te doen maar hij was zo van streek dat hij niet durfde...

 Ik heb toen het woord gevraagd en me voorgesteld, als coördinator Consuminderhuis. Ik was immers de begeleider van Roel... wisten zij veel en ik ging ver buiten mijn boekje... Terwijl ik vertelde over de groei van Roel (dus het werk van zijn bewindvoerder deed) voelde ik dat Roel rustiger werd. 

Ik eindigde mijn betoog door aan te geven dat Roel dit verhaal zelf kon aanvullen en bevestigen... wat hij uiteindelijk ook deed. Ik heb God en alle heiligen uit de hemel gebeden daar op die bank achter Roel... 

 Toen de rechter de zitting beëindigde met een strenge reprimande aan Roel  was ik nog zo brutaal om te vragen of hij al kon aangeven of Roel toegelaten was tot de WSNP. 

Ja dus... en met een zwakke glimlach verliet de rechter het strijdtoneel... terwijl Roel en ik jankend de rechtszaal verlieten en de bewindvoerder in schaamde het hazenpad koos...

 Toen ik na de rechtszitting de stukken van Roel mocht doornemen bleek dat hij bij de bewindvoerder een spaarpot had staan van ruim 12.000,00 euro. Mevrouw had hem met veel te weinig leefgeld zo afgeknepen dat er veel overbleef elke maand. 

 Bovendien was Roel verhuisd uit een rot flat die af werd gebroken en kreeg van de woningstichting 4500,00 euro bijdrage verhuiskosten die hij nooit had gekregen en niet eens iets van wist. 

Bovendien kreeg hij van de bewindvoerder al jarenlang geen vakantie geld en dat verklaarde de grote spaarpot van Roel... Zijn schulden waren nog net onder dat bedrag en had Roel nooit in de WSNP gehoeven...

Hij had van zijn spaarpot alle schulden zelf kunnen betalen. Nu werd de spaarpot ingevorderd voor de schuldeisers en kon de maatschappij opkomen voor drie jaar begeleiding in de WSNP van Roel. Daarbij kreeg hij een nieuwe WSNP bewindvoerder die samen met mij in verbijstering de stukken heeft bekeken. Gelukkig was zij een goed mens...

 Inmiddels is Roel al jaren uit de WSNP die drie jaar duurde en schuldenvrij. Hij kan heel goed sparen en is heel zuinig. Hij kocht indertijd een nieuwe scooter van een goed merk... 


Hij is geholpen door de sociale dienst afdeling Mens Ontwikkelbedrijf door Jolanda Heitlager. Ik heb Roel aan haar overgedragen met warme hand en heeft Roel al jaren vast werk op een plaats waar ze zijn pracht eigenschappen en vaardigheden zeer waarderen... Roel blijft altijd een warm plekje behouden in mijn hart...

 Sinds die tijd vraag ik steeds aan mensen in de schuldsanering of ik hun stukken mag inzien... Later kwam ik weer dezelfde bewindvoerder tegen bij “Pappa en de boys.” Ik heb daarbij mijn naam laten noemen en dat was GENOEG om haar werk serieus te nemen... waarover later meer. En bij de rechtbank raakte ik bekend als die vrouw van het Consuminderhuis...

 En nu mijn vraag... Mijn werk is nog steeds nodig en daarover meer in de wekelijkse mijmeringen op mijn blog en de komende Kerstverhalen. 

Vele gezinnen in crisis helpen we aan voedsel om te overleven tot de reguliere zorg hen eindelijk helpt. Het lukt ons nog steeds een complete inboedel te leveren binnen een halve dag en binnen een uur twee bigshoppers boodschappen. Er zijn steeds meer mensen die al dagen zonder eten zitten omdat voorschot op uitkering gewoon niet wordt gegeven. 

We willen deze mensen in de feestmaand van Kerst tot in het nieuwe jaar dragen om even geen zorgen te hebben over wat op tafel komt... Voor ieder gezin in crisis twee bigshoppers goed voedsel, twv 50 euro en een envelop met inhoud waar ze verse groenten van kunnen kopen...

 Ik ben de Kerstactie ruim een week geleden in stilte al gestart door 500 euro in te zetten waardoor ik op dat moment iemand van de afgrond kon halen. Help je mee helpen? Elke euro is een brood... of een pak melk...

 Stort wat je missen kan op bankrekening IBAN NL14 RABO 01736 58903 t.n.v. Consuminderhuis Parkstad en zet maar Kerstactie erbij... 

 Annemiek