zondag 7 juni 2026

Mijmering 46... Aardbeien confituur, groei in okseltjes, pioen en pompoen, een kraai, en meedeinen met moeder Aarde...


 Beste mensen, 

 Dankwoorden kunnen kort zijn en gemakkelijk uitgesproken,

maar hun echo duurt eindeloos voort.....

Annemiek.

Mijmering 46 2026

Tip…Diefjes uit okseltjes, jawel van de tomatenplanten en maar jong eruit plukken,

 zodat ze geen kracht “dieven” van de groei en bloei van de plant…(Zie foto.)

Tip 2…Aardbeienconfituur maken. De gespaarde aardbeien in de vriezer en de
dagopbrengst van zaterdag kwam ik op drie kilo.

Ingrediƫnten en werkwijze:

De drie kilo aardbeien gingen gezamenlijk in een grote pan en ontdooiden 

terwijl de hergebruikzakjes werden uitgespoeld en opgehangen aan de handgrepen van de kastjes.

De aardbeien werden op hoge pit aan de kook gebracht en enkele malen omgeschept.

Voor het dagmenu werden alvast twee aardappels geschild en met drie eieren aan de kook gebracht

 en vanaf kookpunt 8 minuut gekookt en daarna aan de kant gelegd voor later.

Terug bij de aardbeien werden drie pakjes 2:1 geleisuiker bij de aardbeien gevoegd. 

Twee op 1 betekend een kilo fruit en een pond pak geleisuiker.

 Ik kocht ze net over de grens in Duitsland waar ze veel goedkoper zijn.

Vanaf kookpunt drie minuut lang aan de kook houden en dat betekend goed borrelend kokend heet. 

Blijf erbij en roer af en toe.

De schone potjes staan dan al klaar en de vuurvaste theekan op een doekje. De drie minuut voorbij wordt direct de kokende massa in de theekan gegoten en daarmee de potjes gevuld tot aan de rand. Niet knoeien op de rand en direct de potjes sluiten en op de kop zetten.

Laten staan totdat de potjes zijn afgekoeld en staan ze mooi te wezen op mijn eetkamertafel…

Tip 3… Zaterdag feestmenu

IngrediĆ«nten en werkwijze: De inmiddels afgekoelde aardappels werden in schijven gesneden 

en gebakken in de koekenpan in iets zonnebloemolie.

Er was nog een kropje sla dat op moest. 

Dat werd afgespoeld en grof gesneden. 

Daarop tomaatjes in partjes en een gekookt ei.

De gebakken aardappels werden even aan de kant gezet toen rozemarijn naaldjes 

uit de tuin werden gebakken en vervolgens de aardappels weer erbij.

Glaasje Hugo (van witte port, vlierbloesemsiroop en water, plus een topje citroenmelisse) bij het menu. 

Oh ja…een dot mayonaise…

Mijn leventje…Van dichtbij ervaar ik nu dat dementeren heel anders verloopt dan ik met mijn vader heb ervaren. 

Een meneer in de volkstuin had een variant daarvan, en een overbuurvrouw heb ik eens bloot
van de straat geplukt. 

Onze hersens  hebben rare kronkels en ADCA vertoont weer een ander soort “ongemak” o.a. vertraagde informatie verwerking. 

Daarnaast nachtmerries tijdens hazen slaapjes waaruit ik schreeuwend of gillend wakker
schrik.

Sonja heeft ervaring met dementie door haar vrijwilligerswerk en ze deelde die ervaring met me. 

Ik begrijp nu meer van hoe dementie een mens kan veranderen en  ervaar dat nu tot mijn verdriet van dichtbij bij een geliefde persoon. 

Het is mensonterend.

Rond 18.00 uur start het dagelijkse spektakel van de beestenboel. 

Teun en consorten opent meestal de parade en komt weldra Joop erachteraan die steeds eigener wordt. 

Verder komt sinds kort een zwarte kraai bij het stelletje. Jawel een kraai want hij heeft een
rechte staart en zegt “kra kra” en een raaf is groter en heeft een ander geluid. 

De Jantjes komen daar tussendoor om hun slag te slaan. Als ik onder het afdak zit klimmen de Jantjes op en neer langs de touwen van de voermand. 


Wat een genot al die beestjes zo dichtbij op de hof.

Ahmed trekt zich langzaam maar zeker terug. Hij staat me zo na dat ik begrijp waarom.


Inlevingsvermogen en liefde brengt begrip en het is zoals het is…

Ik heb buurman aangesproken over de voortgang van mijn plannen en hij knipt vanaf nu de wilde wingerd vanaf zijn tuin tot op de afrastering. 

Alweer een zorg minder en hou ik zijn achterpad wel bij… achter onze schuren.

Aardbeien werden weer geplukt en op vrijdag ( De dag van Manuela) komt daar slagroom bij want ik maak gebakjes naar smaak bij elke vriendin. 

Op donderdag kwam de hulp Marga die de tijd kwijt was en waren de gebakjes zonder
slagroom.

Door het hofje meanderend werden rankjes van de blauwe regen vastgelegd en uitgebloeide bloemen afgeknipt. 

De siererwt beter vastgelegd en de toppen uit de bloedzuring geknipt. 

We willen niet nog meer zaad.

De pindapompoen werd voorzichtig vastgelegd en er zit al een rankje aan. 

Die mag zich gaan slingeren om de paal en gaan paaldansen.  

Als er een pompoen aankomt zal ik hem in een net aan de paal binden maar dat is nog toekomst. 

Hopelijk groeit hij snel…en kunnen een paar koemestkorreltjes wellicht helpen.

Ik eet frambozen zo van de struik maar kijk wel eerst of geen wormpje erin zit…Wat is het
leven goed enne zoet.

Er kwam een lieve kaart die in het zicht bij het zakje met het hartje werd gezet…Zo lief van de lieverdjes die ze stuurden.

Op hoop van zegen werd een courgetplant uit de kweekbak gehaald en in de border gezet. Een tweede erachteraan. Veel water en steunstokjes bij de planten in de kweekbak en de “uit huis gaanden” want de wind is fel. 

Verder ging Teun op de planten in de kweekbak zitten en braken de stengels… Dat moeten we niet hebben.

Op zondagochtend staat de gesteunde boel er goed bij en (nog) geen slak te bekennen.

Een paal werd in de grond geramd achter de “boeren rozen” oftewel pioenrozen. Voorzichtig zijn de stengels vastgebonden en wat staan ze er mooi op. Een lijntje rucola werd nog gezaaid in de bak bij de tomatenplanten. 

Dat kan goed weet ik uit ervaring…De seringhortensia’s gaan langzaam open en moeder natuur, ons aller moeder brengt haar kinderen thuis bij henzelf en mag ik nog meemaken bij die lieve Bianca. 

Moeder/kind liefde verbind ons. Alles lost zich vanzelf op en in vertrouwen meedeinen in de levensstroom brengt vrede in je hart en je hoofd…

Annemiek.