Mijmering 50... Terug in de tijd, aardappel/tonijnsalade, yoghurtdressing, kruisbes oogst en een cadeautje van volmaakt geluk...

 Beste mensen,

 Zucht naar geld doodt in elke mens de zin voor menselijkheid.

Liefde en vriendschap is de koopkracht van het geluk....

Annemiek.

Mijmering 50 2026

Tip… Eerst maar hoe je zelf yoghurtdressing maakt.

 Yoghurt in een kommetje.

Mayonaise erbij.

Beetje mosterd en mengen maar. Naar smaak een van de drie ingrediënten verhogen.

Tonijn/aardappelsalade.

Ingrediënten werkwijze:

Drie aardappels schillen, wassen 

en samen met enkele eieren in een pannetje met water
aan de kook brengen. 

Vanaf kookpunt 8 minuut en kunnen de eieren eruit. 

De aardappels nog twee minuutjes. 

Afgieten en afkoelen en de eieren laten “schrikken” in koud water.

Twee stengels bleekselderij wassen en in kleine reepjes snijden. 

In een grote kom.

Handje witte rozijnen toevoegen.

De aardappels door de eiersnijder in reepjes snijden en toevoegen.

Een blikje tonijn in zonnebloemolie openen en de olie afgieten in een kommetje. 

Een derde of de helft van de tonijn in de kom en de rest in een leeg conserven potje. 

De olie weer erbij en deksel op het potje. 

In de koelkast…voor de volgende salade…

Enkele slablaadjes op een bord en een hoopje aardappel/tonijnsalade.

Een tomaat in partjes erbij.

Een derde van een honingmeloen werd in schijven gesneden en de schil verwijderd. 

Enkele stukken op het bordje en de rest in stukjes in een kommetje.

Een gekookt ei in partjes erbij

Bovenop een hoopje tonijn en wat mayonaise.

Het is een plaatje en heel lekker moet ik zeggen…

Extra tipje? 

De schil van meloenen snijden is inmiddels levensgevaarlijk geworden maar niet echt. 

Snij met een groot mes de meloen in schijven.

 Desnoods de hamer erbij. 

De schrijven in kleinere stukjes kappen met het grote mes. 

Zet je nagels in het vruchtvlees van elk stukje en kap de schil met het grote mes eraf…

Mijn leventje… Vandaag zijn mijn gedachten vaak bij onze pap. 

Zovelen mooie momenten in gedachten als hij er voor me was.

 Die herinneringen zijn gebleven en heb ik hem al lang vergeven dat hij niet tegen zijn harde
ego vrouw op kon. 

Het is hem altijd gelukt om er voor zijn kinderen te zijn ,

en geen een uitgezonderd weet ik dat ze heel veel van hem hebben gehouden en nog steeds…

Tropenschema bij hittegolven heb ik geleerd bij mijn Tunesische schoonfamilie en ben ook nu weer om 5 uur opgestaan. 

Alle ramen en deuren open en ontbijten plus mezelf verzorgen.

Het onkruid tussen de tegels van het pad naar de voordeur weggehaald en het toilet gepoetst.

 De potplanten water gegeven en de aardbeien en frambozen geplukt. 

De voermanden van de vogels bijgevuld.

Wat ben ik blij met de bomen… Ze brengen schaduw en drukken de temperatuur. 

De kersenboom van buur die over mijn hofje reikt en de twee seringenbomen van mezelf. 

Ja die tweede, het kind van de oude boom, heb ik bewust gezet om nog meer schaduw te krijgen. 

Ik hoop dat ik jou op hetzelfde idee breng en je ook bomen gaat planten.

De ramen en kozijnen nog gewapperd met de plumeau en vlekken op de kozijnen met een
vochtige doek verwijderd.

De benedenverdieping gestofzuigd en mijn administratie bijgewerkt.

Tegen half acht gingen alle ramen, gordijnen en rolluiken dicht en ging ik op pad richting
winkelcentrum om boodschappen te doen…

Om half negen thuis werden de boodschappen opgeruimd en werd het rusten met een boek.

Tegen 11 uur werd tonijn/aardappelsalade gemaakt en koel weggezet. 

Buiten is het 30 graden en binnen 22 graden zonder airco. 

Stoffen staat nog op het programma. 

Noodzakelijk kwaad…en dat doe ik met het borstel hulpstuk aan de stofzuigerstang. 

Met een “bokkenpoot” verfkwast worden de moeilijk bereikbare hoekjes gedaan van het trappenhuis, en hoge richels. 

Dat was het tropenschema van de eerste tropendag.

 Alleen werden op vrijdag de klinkertjes van de hof ontdaan van onkruid. 

Vele hoopjes bijeen geveegd en voor morgen staat de stoep zijkant van het huis plus achter de schuur, maar dat ging mooi niet door…

In de nacht kwam een hoosbui overwaaien tussen de klanken van Pinkpop. 

Dat betekende geen potplanten water geven in de vroege ochtend, dat had ma natuur al gedaan. 

Om 5 uur op en een ontbijtje. Inmiddels zaterdag.

Alle deuren en ramen open om de warmte eruit en de koele lucht erin te laten. 

De bonte was werd buiten gehangen en de fijne was aangezet.

De kruisbessen bleken rijp te zijn. Dat kon niet wachten, want ik zag kleine slakjes die kant uitkomen. 

Drie volle vergieten werden geplukt en de aardbeien en framboosjes erachteraan.

Nou daar heb ik mijn armen goed mee versjangeleerd…(nieuw woord) 

Al geneest mijn huid snel. 

Goeie crème erop…

De snelgroeiende pindapompoen werd opgebonden en had ik bijna een catastrofale fout
gemaakt 

door de plant aan te binden aan de ijzeren pijp die kokend heet werd door de hitte.

 Gelukkig op tijd gemerkt en de plant aan de houten steunstok aangebonden. 

Verder werden ranken van de Whisteria vastgelegd.

Een groot stuk van de lelijke regenpijp van de regenton is al bedekt.

Alle ramen overgordijnen en rolluiken gingen wederom om acht uur dicht.

Toen die klus geregeld was bleek de bonte was grotendeels droog en werd gevouwen en in de kast gelegd. 

Niet ergens neerzetten die mand Annemiek maar lijnen doortrekken tot het eind.

De aardbeitjes werden schoongemaakt en kwamen in de vriezer, dat wordt confituur.

De fijne was werd opgehangen en was het inmiddels 9 uur en een halve dag om. 

Vier uren flink gewerkt. Tijd voor een pauze en een kommetje yoghurt met frambozen en een tipje aardbeienconfituur.

De stofzuiger door de tent boven en onder en de mop erachteraan. 

De fijne was grotendeels droog werd opgevouwen en in de kast gelegd. 

Het droogt als een tierelier… 

Tijd voor een siësta…

In de middag de bleekselderij met de vele wortels in de border geplant. 

Die border lag op dat moment in de schaduw. 

Ruim water erbij en de plant zal maanden selderijblad geven voor in de soep.

Voor vandaag staat een komkommersalade op het menu, 

met een boterham met kaas en het laatste deel van de honingmeloen in stukjes… 

Het is genoeg…

Zondagochtend om 5 uur opgestaan en alle deuren en ramen open. 

Vannacht daverde een hoosbui over Landgraaf en dat betekend geen potten op het hofje
water hoeven geven. 

Straks wel emmers regenwater bij de seringenbomen. 

Bij hun voetjes komt te weinig regen… zo tegen de muur op het smalst van de border.

Mijn vriendin Sonja had een perfect cadeautje voor me… 

Ik wilde mijn kruisbesoogst met haar delen en maakte zij een ontbijtje om zeven uur in de
ochtend in haar tuin. 

Ik raakte direct in een andere dimensie toen ik de poort doorging en we deelden die gevoelens. 

Het tafeltje met het kleedje, de hergebruik flessen met water en kruiden en vruchten die al een nacht over stonden en vol van smaak was.

sinaasappelschijven, komkommer en vele kruiden uit de tuin.

Speciaal voor mij koffie gezet en glutenvrije broodjes gebakken die zo uit de oven op de bakplaat op tafel kwamen… 

Het hoorde er allemaal bij en de emotie zat heel hoog.

Max kwam erbij de Golden Retriever en in het aanzicht van de tuin was het geluk volmaakt…

 Wat later zijn we door de tuin gelopen en de wonderen aanschouwd die dit natuurmens tot stand heeft gebracht…

Ze heeft een moerbeiboom waarvan ik was vergeten hoe lekker die waren. 

Daar verdween ze middenin om wat moerbeitjes te plukken om mee te nemen. 

Verderop de prachtpapavers tussen de groente. 

Het lijkt op een Englisch Garden.

Sperzieboontjes in de groei en een vijgenboom, waar ze iets verderop nog twee van had.

Tomaten in vruchtvorming in deze groeizame wereld verbaasd me dat niet.

In de kippenren staan twee bessenstruiken, wit en rood waarover oude glasgordijnen zijn gespannen. 

De kippen hebben een wondere wereld van schaduw hoekjes afdakjes, 

sluip en kruip door attributen. 

Het lijkt de Efteling wel. 

Elke dag mogen ze enkele keren in de grote tuin, 

maar onder begeleiding.

De volgende uitvinding zijn de poot aardappels die ze heeft gelegd,

 op een laagje compost met daarop een laagje twijgen van snoeiafval. 

Daarop weer gemaaid gras en weer twijgjes met tot slot gemaaid gras.

Sonja maakt onderaan een aardappelplant een stukje open en is een pracht dikke aardappel te zien,

 die ze weer dichtlegt. 

De planten moeten nog verdrogen en dan is het pas oogsttijd.

 Ik hoop te zijner tijd een aardappeltje ervan te mogen proeven.

Bij oogsttijd hoef ze zo maar een verdorde plant op te tillen en heeft de hele kluit te pakken.

Bij aardappels poten in de volle aarde komt altijd wel eentje weer op, het jaar erna… 

Dat ergerde haar.

Verderop staan rozen, papaver en goudsbloemen en karrevrachten framboos. 

Ik zie een bloeiende courget en verderop nog een die een mannenbloem heeft. 

We slaan aan het bevruchten en ik mag de man meenemen. 

Bij Sonja zijn de paprika’s en pepers al in volle vruchtvorming. 

Dat komt omdat ze de planten later heeft buiten gezet. 

Ik kan me er iets bij voorstellen. 

De knoflook staat er heel goed bij en als ik even later vertrek en de poort sluit. 

Laat ik een volmaakte wereld achter, 

waar een zus van me woont die meer zus is als een
bloedband zou kunnen zijn…

Annemiek.