Mijmering 21...Zondagmenu, trapezewerk, Elise, maartse buien en een opgeruimde schuur...

Beste mensen, 

Goed genoeg is vaak meer dan voldoende, perfectie is zelden vriendelijk. 

Kies bewust waar je tijd aan wilt besteden…want elke dag komt maar een keer… en is in de avond voorbij…

Annemiek.

Mijmering 21 2026.

Tip…De buitenkraan is weer aangesloten en de tuinslang blijft aangekoppeld. 

Geen moderne slang op een plastic rol in felle kleur maar twee stokken in de aarde geslagen waar de slang als een krakeling omheen ligt.

Onopvallend, amper ruimte innemend ligt de slang in de border onder de rododendron…

Tip 2… GFT…Daar kan vermolmt hout ook bij. 

Door een tik met de hamer vielen de kleine tafeltjes al uit elkaar. 

Hooi en stro kan ook in de GFT dus ook uit elkaar gevallen stro mandjes als er maar geen ijzerdraad inzit.

Nog enkele viooltjes over van de hoorn kwamen in een stevig mandje waar een stuk plastic inkwam van een potgrond zak.

 Gaatjes onderin prikken en aarde erin met de viooltjes.

De plastic rand rondom afknippen...

Ik vond nog wat mos om de rand te verfraaien. 

Een onderbord maakte het stukje compleet…

Tip 3… Variatie taartvulling. 

De kersentaartvulling is bij de Lidl steeds uitverkocht en vond ik een ander “feestje” uit. 

Een laagje pompoen/sinaasappelmarmelade op een plak glutenvrije cake...

 met daarop schijfjes banaan. 

Op de vrijdagmiddag als Manuela komt hoort daar ook nog slagroom bij…

Tip 4… Was droog trapeze… 

Te vochtig buiten en werd de was binnen op de lijntjes gehangen. 

Alle ramen boven gingen op kiep en geen plek meer voor de washandjes. 

Een trapeze werd gebouwd van kleerhangers 

waarvan de bovenste in de lus van de vlizotrap werd gehangen.

Een stevige bries op de eerste verdieping, droogde de was binnen een halve dag...

Tip 5… Zondag menu…

Ingrediënten en werkwijze:

Twee aardappels werden geschild en in grove stukken in een pan net onder water aan de kook gebracht. 

Vanaf de kook 8 minuut. Ondertussen:

Een pond spruitjes schoongemaakt en afgespoeld.

Met een schuimspaan de aardappels uit de pan vissen en de spruitjes erin. Vanaf kookpunt 8 minuut.

Enkele appels die op moesten werden gewassen, 

in vieren gesneden en klokhuis eruit. 

In een pannetje met twee eetlepels water aan de kook
brengen en smoren. 

De aardappels werden gesneden en rozemarijn uit de tuin gehaald.

In de wok met scheut zonnebloemolie werden de aardappelstukjes gebakken. 

Na omkeren de rozemarijn erbij.

De aardappeltjes op een bord (met zeezout bestrooien en een dot mayonaise erbij.)

De spruitjes ernaast met een tipje boter en iets nootmuskaat.

Tot slot de appeltjes…

Budgetteren: In week 11 heb ik totaal 51,72 euro uitgegeven. Bij Plus, Jumbo en Lidl.

Mijn leventje… Het sneeuwt op zaterdag in Limland. 

Tijd om administratie uit te zoeken. 

De aangifte belasting zit eraan te komen.

Langzaam nadert warmer weer als ik de schuur leeg heb, denk ik wel. 

Elke keer een stukje en ideetjes genoeg. 

Als iemand nog touw nodig heeft? 

Je moet dan denken aan touw dat om hooibalen zit. (Zie foto) 

Graag reactie…dan stuur ik het op of kan opgehaald…

Door het verregende weekend vorderde de werkzaamheden in de schuur. 

Het grove werk is nu klaar en ging de bezem nog eens erdoor.

 Een plank werd afgewassen en ik kan me niet herinneren wanneer de schuur zo opgeruimd is geweest.

De 18^e maart gaan we stemmen en voor wie je ook kiest… laat je stem niet verloren gaan…

Een goede kennis uit het verleden kwam weer in beeld… 

Elise uit Sint Joost en beland ik vanzelf in volgend verhaaltje…

Verhaal…Er is een tijd geweest dat ik fietste zonder ondersteuning op een Giant fiets.

 Heerlijke weekend afleiding van mijn werk bij het consuminderhuis. 

De landwegen… de oude boerderijen, de Peel en natuurlijk het heuvelland. 

Door Monique die in Geverik woonde (we fietsten wel eens samen) heb ik Elise leren kennen.

Als het heuvelland te heftig was fietste ik richting Midden Limburg waar geen echte heuvels zijn. Echt, Hingen Sint Joost… 

Sint Joost is een kerkdorp, klein met veel groen, knus en die knusheid heerste ook in het huis van Elise.

Het huis was al oud en had iets uit het verleden meegedragen van voor mijn tijd. 

Ik herkende de schoonheid van met rust gelaten stukjes tuin. De stilte rond een overwoekert schuurtje ergens achterin dat “landgoed.” 

De tijd had daar stil gestaan. Was het bruidssluier wat daar zo enthousiast groeide?

Tegenover het schuurtje lag een gebouwtje waar de zonen wel eens muziek maakten, heb ik begrepen. 

Ik zou er zo ingetrokken zijn als het had gemogen…en in deze tijdloze sfeer, ver van de ratrace schrijven, over wat me zoal bezig hield.

Het plaatsje rondom het schuurtje was belegd met zelfgemaakte betontegels. Dezelfde die mijn vader vroeger maakte. Beton storten in tegelformaat tussen latjes. 

Als de beton uitgehard was, werden de tegels een pad in de tuin. 

Ik zie het mijn vader nog doen en ik was zijn “knechtje.” Het plaatsje van Elise lag vol met tegels uit die tijd..

Het hoorde bij het schuurtje en de begroeiing. Indien mogelijk, ging ik kijken of de sfeer er nog was… 

Het was een plek vol liefde waar moeder natuur haar gang mocht gaan. Of het plekje nog bestaat hoor ik graag van Elise…

We sturen elkaar berichtjes vol herinneringen…o.a. over hoe de levens zijn verlopen van de opgroeiende zonen…die allemaal goed zijn terecht gekomen. 

Het huis heeft zeker steentjes bijgedragen aan al dat geluk…Oh ja… er was en is ook een echtgenoot en vader die ik weinig heb gezien door zijn drukke baan denk ik wel…

Annemiek.