Mijmering 11 2026. eierverf, Mandje vlechten, goedkoop vreemdgaan, compost en gaten dichten...

 Beste mensen,

Over dingen die moeder natuur gratis geeft, mag je alleen met liefde beschikken. Mandje binden? Elke keer een stukje…

Annemiek

Mijmering 11 2026

Tip…Lentekriebels tijdens de hof vegen. Opruimen wat geruimd kan en de plantjes uit de grond kijken.

Tip 2… Het maandrapport van januari van Essent kwam binnen en dat is altijd spannend.

 Tot mijn verbazing had ik minder stroom en gas gebruikt dan vorig jaar in januari. 

Volgens het rapport krijg ik bij de jaarafrekening tussen 22 en 222 euro terug. (In juli).

 Ik betaal 60 euro per maand. Het maandrapport bekijken brengt bewustwording…en daardoor zuinig met energie.

Tip 3…Budgetteren. Mijn uitgaven van week zes aan boodschappen was als volgt: Lidl: 22,00 euro. Jumbo: 3,49 euro. Plus: 2,85 euro. Samen
28,34 euro en blijft van week 6 van de 75 euro leefgeld 46,66 euro over.

Tip 4…Zes stekjes geranium moeten in een grotere pot. 

Potten en hergebruik potgrond genoeg. 

Onderin de potten komt weer een stukje hergebruik koffiefilterzakje waarop aarde.

De plant erop en aarde bijvullen. De onder/bakjes en de potten werden met regenwater schoongemaakt.

Ze moeten nog drie maanden op de vensterbank van mijn slaapkamer en hebben weer groeiruimte. 

Nu de kleintjes nog…

Tip 5… Eieren verven kan je met de donkerrode bloemblaadjes van de viooltjes. 

Als de blaadjes van de plantjes vallen leg ik ze te drogen want voor eieren verven is het nog te vroeg…

Eieren verven kan je ook met rode uienschillen, die worden ook bewaard. 

Enne met kurkuma en walnotenschillen en rode kool en bietjes kan je ook eieren verven.

 Tegen verftijd zet je die groenten op het menu.

Zelf verven is beter lijkt me… dan de kant-en-klaar geverfde eieren uit de super.

Tip 6…Op vrijdag valt de regen met bakken en de regenton loopt weer vol. 

Via een pijpje langs de trapleuning bevestigd, loopt het water in het kleine tonnetje, waar ik steeds van aftap. Dan hoef ik het trapje niet op.

De straal water komt net niet in het kleine tonnetje en zal de grote plantenbak verschoven moeten worden.

Zo’n gevaarte verplaatsen heb ik van Martien, de partner van Manuela geleerd. Met een hamer de steekschop onder het gevaarte rammen en de schop bewegen. 

Martien noemde het rollen… Probeer maar. Zo kan je als “zwakke” vrouw mannenwerk verrichten.

Tip 7… Bij lidl hebben ze glutenvrije vissticks. (paneer glutenvrij) Die werden in de koekenpan in iets zonnebloemolie gebakken.

 Ik heb daarbij een bord fruit en een wortel op geknabbeld. Vreemd menu maar moet kunnen…

Tip 8… Pasta met spinazie…Ingrediënten en werkwijze:

In de koelkast ligt nog een halve zak spinazie die werd gewassen en in een wok opgezet om te slinken.

Een bekertje pasta werd volgens de gebruiksaanwijzing gekookt.

Ik had in de vriezer nog een of andere kruidensmurrie, die moest ook maar eens op. 

Een succes was dat niet dus de volgende keer gewoon weer bechamelsaus.

Tip 9… Witte voorgekookte bonen zijn perfecte vleesvervangers. Maar zorgen ook voor verdikking van soepen en wok gerechten.

Een kilo gedroogde witte bonen werden gewassen en in ruim water 24 uur in de week gezet.

Vervolgens afgespoeld en in ruim water aan de kook gebracht. Na vijf minuut op kookpunt heb ik de kook pit uitgezet. 

De pan werd bedekt met een badlaken en daarover mijn warme
vest. 

Twee uur later waren de bonen gaar. Ze werden door het vergiet gekieperd en afkoelen maar.

 In kleine hergebruik doosjes kwamen ze in de vriezer. 

Ik moet nog twee ijsjes eten zag ik, om voldoende hergebruik doosjes te hebben.

Mijn leventje…en tip. Op zaterdagochtend heb ik drie uur in de voortuin gewerkt. 

Met name de rotstuin en dat doe ik met het looprek, waaraan een bigshopper is gebonden.

Er moet lucht en licht aan de aarde komen en het uitgebloeide spul van vorig jaar moet geruimd. 

Elke dag drie uur is pure therapie. De oefeningen van de fysiotherapeut hoef ik niet meer te doen… En de rotstuin? 

Heeft verder door het jaar geen onderhoud meer nodig.

Er zit een gat in de rotstuin die ik heb gevuld met een lading compost uit de compostbak. 

Daarop zijn afgestoken kantjes van bodembedekkers gelegd. “Compostkuil in de tuin” heet dat. 

Dat heb ik vorige zomer uitgevonden en de gaten waar de kruisbessen stonden opgevuld met snoeiafval. 

Dat heb ik bij Wiel in Thorn gezien, die op gesnoeide  takken van bomen compost legde en daarop een stuk moestuin aanlegde. 

De moestuin op de heuvel, die elk jaar een beetje zakte. Niets beter dan mest van takken…

Puur geluk is dagelijks werken aan mijn mand als ik mijn lijf niet meer overeind kan houden bij tuinwerk, wordt weer een stukje gevlochten.

 Verhaaltje… Gastadres van “vrienden op de fiets,” heeft me veel geleerd, vooral nog beter assertief zijn.

Een mevrouw kwam met de fiets op de trein, naar Landgraaf en ze was duidelijk een onervaren fietser. Wandelaars mochten ook overnachten al deed mevrouw daar ook niet aan.

Ze wilde lekker uitslapen en laat in de ochtend van mijn luxe ontbijt genieten. Daarna lag ze op mijn ligbed in het hofje romannetjes te lezen.

Ze gaf aan dat ik geen last van haar had en gewoon mijn gang kon gaan. Ik kon weggaan en de achterdeur op slot doen, zei ze… ze bleef met een drankje heerlijk liggen. 

De regels waren dat een gast na het ontbijt om 10 uur in de ochtend weg moest zijn. Als ze meerdere dagen bleven… was rond 19.00 uur terug komen gebruikelijk.

Mevrouw wilde in de namiddag wel mee eten als ik toch zou koken en dat alles voor 17,50 euro per dag plus diner (17,50 euro,) wat de prijzen waren in die tijd.

Mevrouw had dus een “hotel” met vol pension voor 35 euro per dag.

Tegenwoordig zijn de prijzen 27,50 euro per overnachting inclusief douchen en ontbijt en
dezelfde regels.

Mevrouw had me toch nog enkele dagen in de tang totdat ik haar heb verzocht te vertrekken. Na mevrouw kon ik de regels strakker hanteren…

Soms kwam een vader met een zoon of dochter een weekend overnachten. Elke keer met een ander kind uit zijn grote gezin. Om herinneringen te maken en het kind een op een extra aandacht te geven. Dat was volgens mij het perfecte vaderschap.

Een omgangsregeling met de kinderen kon op dezelfde manier ingevuld. Een sportief
echtpaar op wielrennersfietsen kwam twee nachten logeren en mevrouw zat duidelijk onder de knoet van meneer. 

Ze “moest” van hem zijn tempo aanhouden en hij fietste voorop, vertelde ze. Ze plaste donkere urine vertelde ze en later bloed. Tja…zoiets noemen ze ook “houden van.”

Dan waren er nog de slimmeriken die vreemd gingen onder mijn dak. Een man die zogenaamd met vrienden ging fietsen en een mevrouw met vriendinnen.

Als de eenpersoons bedden direct tegen elkaar werden geschoven was het weer prijs. Ik kan me zo voorstellen dat ze overdag soezend op picknick plekjes doorbrachten op de Brunssummerheide, nog nagenietend van de nacht, want ze hadden altijd een deken achterop de fiets. Overdag opgeilen en in de nacht de daad. De nachten waren vol lawaai en de bedden waren sterk.

Een van de meest bijzondere overnachtingen waren die van de componist en van een meneer met een iets lager IQ. Het verhaal van de componist kennen de meeste lezers wel dus slaan we even over…

De komst van de meneer met het iets lager IQ was vooraf gegaan door een telefoontje van zijn broer. De broer vertelde dat meneer bijzonder was en ik had daar geen problemen mee.

Meneer kwam op een stevige gewone fiets met weinig bagage. Hij had een wielrennersbroek aan en verschillende schone T-shirts en sokken in zijn fietstas, plus  een regenjasje.

Zijn wielrennersbroek waste hij in de avond uit in de wasbak in de badkamer en vroeg of die broek buiten te drogen mocht hangen.

Geen probleem en reikte meneer me de broek aan, hij had alleen een T-shirt aan. Hij had me geroepen boven aan de trap en keek ik tegen een fors klokkenspel aan.

Voor meneer was dat heel normaal en hij had daar geen bedoelingen bij. De volgende ochtend was de broek nog klam en meneer deed hem zo aan. Die droogde wel onderweg vertelde hij. Aan het ontbijt had ik een handdoek op zijn stoel gelegd.

Meneer mocht ook brood smeren voor onderweg en kreeg nog een banaan mee. Hij liet me mapjes foto’s zien, van plaatsen in Nederland waar hij allemaal was geweest… De foto’s waren genomen van plaatsnaambordjes.

We hebben nog een tijdje gekeuveld en vertelde hij dat hij bij zijn broer woonde waar hij op zolder een bedstee had getimmerd.

Hij had daar een bank en TV en muziekinstallatie en bergen lego. Hij ging enkele dagen per week naar een werkplaats waar hij autootjes inpakte en hij at mee met zijn broer.

Die broer wilde altijd weten waar hij was en dat vond hij wel eens vervelend… Ik heb genoten van meneer en dook samen met hem in zijn kinderlijk blije wereldje…

Annemiek.

Mijmering 10 Pastasaus met pastinaak, lucht uitzuigen, 7 mannen in mijn huis en een bed te weinig...

Beste mensen,

Je kan alleen zijn zonder eenzaam te zijn. Helemaal compleet dichtbij jezelf in balans. Daar kunnen we aan werken, om daarna nooit meer in haast minder goede keuzes te maken in partners, om maar niet alleen hoeven te zijn…

Annemiek.

Mijmering 10 2026.

Tip… Asperges vorig jaar rauw ingevroren, zijn een gemakkelijk menu. 

Leg ze in bevroren toestand in een wok met water tot ze onderstaan. 

Een ei erbij en een beetje zout en een schepje suiker. 

Aan de kook brengen en 8 minuut aan de kook houden.

Het ei kan eruit en de asperges door een vergiet. 

Een klontje boter smelten in de hete wok, de asperges op een bord en het ei gepeld erbij. 

De hete boter over asperges en ei gieten.

Ik had de aardappel/knolselderij van gisteren die over was opgewarmd. Dat kon erbij.

Tip 2… Klaskes bakworkshop zette me aan om te bakken. Nee, geen roze koeken maar een cake van biscuitrecept. 

Je kent het wel denk ik… Nog even kort de Ingrediënten en werkwijze:

25 gram suiker en 55 gram suiker afwegen en apart in schaaltjes.

60 gram bloem en 40 gram maïzena afwegen en die kunnen samen in een kommetje.

4 eieren splitsen en kan je beter een voor een in een kopje doen.

Een pannetje met een beker water tegen de kook brengen

 en de kom met eigelen daarin met de 35 gram suiker tot room kloppen. (au bain-marie) 

Theedoek erover en de gardes schoonmaken.

Oven voorverwarmen op 165 graden.

De eiwitten tot sneeuw kloppen met steeds een beetje van de 55 gram suiker. 

Het eigeel in gedeeltes erbij en de bloem/maïzena door een zeef erbij. 

In de oven en na 50 minuut proberen of het gebak gaar is.

Afgekoeld snij ik de cake in schijven die in de vriezer gaan voor vele gebakjes met uiteenlopende soorten fruit erop of…

 gewoon eigengemaakte confituur.

Ik nam glutenvrije bloem in dit recept…

Tip 3… Velen eten mee van mijn haverbrood en is het alweer bijna op. 

In de tijd dat de cake in de oven zat heb ik de ingrediënten voor het brood klaargezet.

550 gram havermout in een pot.

800 gram yoghurt in de kom waar het cakebeslag inzat.

4 eetlepels zonnebloemolie erbij

Zes eieren erbij en met een garde roeren.

De 4 theelepels bakpoeder komen later, maar liggen al klaar. (Ik doe een zakje en een derde van een tweede zakje) plus een snuf zout.

Net voordat de cake uit de oven moest, heb ik de bakpoeder en zout plus de havermout door het broodbeslag geschept.

Van de ouders van Petra heb ik een broodblik te leen dat ze niet meer gebruiken. 

Het is ongeveer antiek en komt van een bakker die ophield met bakken.

Het bakblik ging een doekje  door en werd met olie ingesmeerd.

 Daar ging bakpapier tegenaan en een tip is dat papier vastzetten met wasknijpers, 

die eraf gaan als het brood de oven ingaat.

Tip 4… Pastasaus met pastinaak.

Ingrediënten en werkwijze:

1 rode ui snipperen (ik was te lui om in de schuur een witte ui te halen.)

Enkele teentjes knoflook snipperen en samen roerbakken in olijfolie in de wok.

Enkele wortels en meer pastinaakjes dan wortels schillen en in kleine stukjes snijden en in de wok.

Verder had ik nog wat bleekselderij, twee paprika’s en vele bevroren snacktomaatjes. De tomaatjes middendoor en de paprika in stukjes. Allemaal in de wok.

Voor de zoet een handje witte rozijnen en een doosje frito tomatensaus.

In de border salieblad, oregano en tijm geplukt, dat er heel bij ging. 

Voor de nodige eiwitten heb ik nog een doosje voorgekookte witte bonen uit de vriezer erbij gedaan. 

Met een rietje tussen de rits van het zakje
de lucht eruit zuigen voorkomt ijsaanslag
op de cake in de vriezer.

Alweer het laatste doosje en worden droogbonen in de week gezet…

 Mijn leventje…Geduld heb ik weinig… en wachttijd zittend doorbrengen is er niet bij. 

Ik wil mijn lijf overeind zien te houden en wisselende bewegingen maken. Urenlang.

 Als een soort therapie werden tijdens koken en bakken, buiten de aardbeienplanten van bruine bladeren ontdaan. 

Op/neer, op/neer, altijd net iets langer dan ik vol kan houden… dat zet zoden aan de dijk. 

De keukendeur kon wagenwijd open want in Limland was het al “lente.”

Verhaaltje…Vrienden op de fiets. Jarenlang ben ik gastvrouw van “Vrienden op de fiets” geweest. 

Iets wat ik heden geen alleenstaande vrouw zou aanraden.

 Indertijd was dat wel te doen al heb ik de meest vreemde dingen meegemaakt…

Het leukste waren de groep wielrenners uit de achterhoek. 

Die kwamen eenmaal per jaar om Limburgs Mooiste mee te rijden. 

Ze waren kind aan huis en een sensatie in het straatje als al die auto’s met fietsen erop en erin arriveerden. 

Er werd doorlopend koffie gezet en zelfgebakken vlaai zo voor het afsnijden.

Twee broers sliepen in mijn lits-jumeaux en eentje aan het voeteneind op de grond op een matras. 

In een kleine achterkamer waar twee eenpersoonsbedden stonden werd een matras op de grond ertussen gelegd. 

Dat waren al zes mannen.

Dan had je nog de werkkamer waar tussen de droger en de strijkplank iemand sliep. 

Ook op de grond. In de badkamer lagen stapels schone badhanddoeken en washandjes op de
wasmachine.

Ikzelf sliep op twee tuinstoelkussens in de woonkamer voor de bank. 

Er is een jaar geweest dat ze een extra meneer meebrachten zonder vooraanmelding, wetende dat ik dat wel goed zou vinden. 

Een matras tekort heb ik meneer bij de overbuurvrouw ingekwartierd.

Die vond dat wel leuk en het ontbijt voor hen allen was bij goed weer buiten. 

Om vijf uur in de ochtend begon ik al met brood bakken. 

Suikerbrood kaneelbroodjes en vlechtbrood, bruinbrood kocht ik bij een goede bakker.

Vlees en kaasbeleg en eigen gemaakte jammetjes op tafel. 

Tomaten en vers geperst sinaasappelsap plus gekookte eitjes. 

De mannen kwamen in wielrenners outfit aan het ontbijt en in een zakje achterop het shirt ging een banaan of een broodje voor onderweg.

Als ze in colonne de straat uitreden richting heuvelland ging de wasmachine aan. 

De afwas werd gedaan en aan het menu voor in de namiddag begonnen.

Meestal een eenpansgerecht zoals pasta bolognese, met vele kommen sla erbij. 

Dame blanche na en dan wel de echte gesmolten chocolade. Daar waren ze gek op.

De opbrengst was altijd met veel fooi en kwam in het potje studie Samir. 

Natuurlijk ben ik mijn zoon gaan opzoeken in New York. 

Was hij nog zo verbaasd dat ik aangekomen was, met mijn chaos en zonder gevoel voor talen.

Ik had geen idee hoe groot New York was en dacht met een busritje van een half uur of zo 

van Manhattan naar Albany NY te reizen. 

Ja ja… In Samir zijn appartement aangekomen na een dag reizen, 

ben ik daar orde gaan scheppen en woonde zo ongeveer in de laundry. 

De taal leerde ik spelenderwijs van een aardige meneer uit Portorico tijdens lakens en
dekbedovertrekken opvouwen…

Mijn zoon moest naar zijn werk en kon ik lekker rommelen in zijn appartement zonder dat hij daar zenuwachtig van werd…

Annemiek.