donderdag 24 september 2020

Mijmering75 Een kransje... op de kleintjes letten, volkoren maaltijd pannenkoek, en weemoed om naderend afcheid van Popje...

 
 
Beste mensen,

Liefde begint in diepe afzondering
als je gelukkig bent in je alleen zijn
en je geen ander nodig hebt
Dan ben je in staat lief te hebben...
 
Annemiek
 
Mijmering 75 2020.
 
Tip,
Hoe beschadigd hortensia bloemen ook zijn o.a. door droogte... je kan er altijd nog een krans van maken. 

Halve of kwart bloemen die overblijven na het verwijderen van bruine bloemblaadjes... Druk ze tegen elkaar en het zijn hele bloemen. Mijn voorbeeld zal je overtuigen.
 
Hortensia op een strokrans binden wordt altijd te dik. Gebruik een simpel stuk staaldraad of ijzerdraad en buig die in vorm. Dat heb je niet?  


Misschien heb je wel zo’n oude ijzerdraad kleerhanger die je vroeger van de stomerij meekreeg... 

Een oude lampenkap op zolder? Daar zitten perfecte ijzerdraad ringen in. Zoals je ziet is mijn ijzerdraad (zo ongeveer) rond gebogen en de uiteinden in elkaar gedraaid.
 

Leg alle hortensia op je werkplek zodat je de kleuren kan afwisselen. De stengels ongeveer 25 cm onder de bloem afknippen en blad verwijderen. 

Bruin bloemblad eveneens verwijderen en de eerste hortensia op de draad binden met een wikkelklos. Werk tegen de klok in... begin op tien voor tien met de stengels naar beneden. 


Leg op de stengels weer nieuwe bloemen en zorg ervoor dat kleuren afwisselen en de krans overal even dik wordt.
 
Doe rustig aan en bekijk je werk af en toe van een afstand, later een bloem ertussen frutselen gaat niet. 

Bij het einde laat je de stengels van de laatste bloemen onder
de eerste bloem op de draad verdwijnen. 

Ik heb niet eens een ophanghaakje eraan gemaakt maar de draad van de wikkelklos enkele malen om de schroef aan de muur gehaald en afgeknipt.... Zie je niets van.
 
De bloemen drogen nog iets na en wordt de krans iets kleiner. Je kan nog hier en daar op de bloemen drukken waar het te dik lijkt. 


 Aan de bovenkant krans kan je zelfs een kleine bloem erop leggen met de stengel tussen muur en krans. Probeer maar eens... 

Heb ik dus ook gedaan omdat er een gat zat. Dat krijg je met schele ogen...en zie je niets van.... ik zeker niet. 


Als de krans/draad op den duur toch iets gaat uitzakken naar eivorm kan je voorzichtig bijbuigen (aan de achterkant) al sneuvelen dan altijd wel bloemblaadjes...
 
Tip 2
De gele krans die op die plek op de muur hing kreeg een plekje op de kastdeur om het tekstbordje Best Sisters heen dat ik van mijn zus kreeg. 


Het ophanglintje ging over de kastdeur heen met aan de binnenkant een punaise die ik erin jensde... Zie je ook niets van....
 
Tip 3 en iets heel anders...
In 2019 verspilden Nederlanders 34.3 kilo voedsel per persoon. Ik voel me niet aangesproken al gaat bij mij ook wel
eens een heel enkele keer iets mis. 

Ik ga niet beschrijven hoe je verspilling kan voorkomen. dat lees je in de kassa nieuwsbrief van 23 september. Google en meld je aan... dat houdt je scherp.
 
Bij mij is het niet alleen in de koeling kijken wat er nog is maar ook wat nog in de moestuin staat en bedenken wat je daarvan kan maken. 


 Ook daarin hoeft niets verloren te gaan. Soms moet een kleinigheid bijgekocht en dat was enkele dagen geleden twee punt paprika's die ook nog in de reclame waren... 

Alle groenten bij elkaar was ruim voldoende voor ratatouille. Vandaag heb ik de laatste boontjes geplukt en deze keer geen salade van gemaakt maar warm gegeten met een gefruit uitje en aardappelpuree en een vegaburger. 


Het zullen wel de laatste boontjes zijn uit de moestuin border van dit seizoen...
 
Tip 4
Geduld is een schone zaak en geeft meestal meer plezier dan zomaar direct kopen. 

Een vierkant wit plastic tuintafelkleed viel in mijn handen en
daar heb ik al tijden naar uitgekeken. 

Voor onder de grand foulard op de bank...antislip... en door de grootte kon ik een lange strook knippen die rug en zitvlak van de bank in een keer bedekt.

 Voorheen had ik een rond oranje verknipt te klein kleedje dat het wel deed maar niet helemaal... 

De grand foulard blijft nu altijd perfect op zijn plaats... en ben
ik heel blij mee.

Tip 5
Al eens volkoren pannenkoeken geprobeerd? Aan eentje heb je een maaltijd en helemaal geschikt als je wil bezuinigen de laatste week van de maand. 

(Dan moet je wel geen terrasje pikken tijdens een fietstocht en cappuccino met bokkenpootjes ijstaart bestellen trut!) Eh...breng me terug... Oh ja de volkorenpannenkoek.

 
Ik vond een oud zakje volkorenmeel achterin de kast en leek me niets mis mee. 

Geen beestjes erin en de houdbaarheidsdatum heb ik flux van de zak gescheurd. 

Droge etenswaren blijven jaren over de datum goed. Receptje?

 
Flinke beker volkorenmeel
beetje bloem
snuf zout
1 ei
theelepeltje bakpoeder
wat melk
klein appeltje
poedersuiker
kaneel
 
Werkwijze:
Meng de volkorenmeel ei zout plus bakpoeder met een scheut melk door elkaar. 

Je ziet zelf wel als meer melk erbij moet. Een schep witte bloem maakte het beslag compleet. 

Het resultaat zal een stevig beslag zijn. De appel werd niet
geschild... alleen het klokhuis uitgestoken. 

De appel in ringen snijden. Als de olie heet is in koekenpan of wok het beslag erin gieten en mooi uit laten lopen door de pan wat te kiepen.
 
Gas klein en direct de appelschijven in het beslag drukken. Nee niet leggen maar even nadrukken zodat het beslag door de midden gaten komt. 


Laten garen en met een pannenkoekmes keren. Door het stevig beslag is keren geen probleem... 
 
Keer de pannenkoek nog een keer voordat hij op het bord komt omdat de appelschijven zichtbaar moeten zijn. 

Een plaatje nietwaar? Bestrooien met poedersuiker en wat kaneel.... 


De tweede kleinere dunnere pannenkoek werd een hartige broeder door uit de pan op het bord direct geraspte kaas erop te strooien die zalig smolt...
 
Mijn leventje....
Popje heeft een anti vlooien pipetje in haar nekje gekregen en Diny probeert in haar voer een tablet wormkuur te verstoppen. 

Als we popje naar het heuvelland brengen moet ze geen “gasten” meedragen. 

Ze is inmiddels zo stevig dat ze een Rubenslijfje lijkt te krijgen als het zo doorgaat. 

Dat komt omdat ze heel lieflijke geluidjes maakt tegen ieder die wel eens voer geeft en ga je vanzelf overstag. 


Ze werkt zo twee zakjes nat voer weg achter elkaar en haar maag schijnt geen bodem te kennen. Diny laat al speciale poezen hapjes voor haar meebrengen uit Duitsland en het moet niet gekker worden.
 
Popje eet staande op tafel en als je niet snel genoeg bent met een cupje voer in haar bakje om te scheppen sleept ze het cupje zelf wel naar haar bak. 


We moeten er allemaal niet aan denken dat ze weg gaat en tegelijkertijd moeten we er ook niet aan denken dat ze eenzaam in de winter op het plein rondhangt in kou vorst en regen... 

Ook al heeft ze haar slaapplekje in de zeecontainer die nog op een kier staat. Die deur moet dicht en wel op korte termijn.
 

Dierendag lijkt me een goede dag om onze geliefde Popje naar het heuvelland te brengen naar haar nieuwe thuis. 

Ze krijgt een koffertje mee met haar voerbakje en hopen van haar lievelingsvoer (gewoon van de Lidl) en misschien wat van die Duitse troep die ze zo graag heeft. 

En we zullen wel janken en vragen of haar pleegouders foto’s sturen als ze haar draai heeft gevonden. 


We moeten sterk zijn en denken aan hoe je hart zich zou omdraaien in je lijf als je haar na een voer moment achter moet laten, komende winter in kou en regen eenzaam op ons plein....

Ze heeft ellende genoeg gehad voor haar hele leven...  Ze is al zo aan mensen gewend en “smoest zo graag”... zou Diny zeggen en ze is helemaal klaar om voortdurende zorg te krijgen dicht bij de mens.... Een dak boven haar hoofd veiligheid en blijheid te ervaren als de dagen korter worden en de nachten koud. Ze zal liefde geven en tederheid op een plek waar mens en diertjes samen gelukkig zijn.....
 

Annemiek 

zondag 20 september 2020

Mijmering 74 Pizza a la Daisy, pesto maken, "snipperbone sop" hout verduurzamen en herfst geluk...


 Beste mensen,

Waar mensen in liefde voor de natuur
weer energie krijgen....
groeit de hemel over de aarde....

Annemiek.
 
Mijmering 74 2020.
 
Tip.
Omdat we de klimbonen (droogbonen) in maart binnenshuis hebben gezaaid werden ze eind april als flinke plant in de volle grond gezet. Daardoor vervroeg je de oogst.
Droogbonen drogen meestal rond oktober aan de plant en zagen we door de aanhoudende hittegolf de bonen in juli/augustus al drogen. 

Na de hittegolf is nieuwe groei en bloei ontstaan aan dezelfde planten en jawel... een tweede oogst.
 
De tijd en warmte ontbreekt tot aan de winter om de bonen nog te laten drogen. Dat hoeft ook niet, de bonen worden als snijboon verwerkt. 


Bij mij thuis in de border ben ik daar al mee gestart en in CMP Molenberg aanstaande donderdag. Of alle bloemen bonen worden hangt af van het weer. Nog mooie herfstdagen... of niet. Een beschutte plek helpt ook mee...
 
Snipperbonen soep oftewel snijbonensoep op het menu deze keer met courgette.
 

Ingrediënten:
kleine vergiet snijboontjes
1 courgette
2 groentebouillonblokken
1 dikke aardappel
1 rode ui of 2 sjalotjes
eventueel knoflook.
 
Werkwijze: De snijbonen in schuine reepjes snijden of

nostalgisch snipperen met behulp van een snijbonenmolentje. 

De gesnipperde sjalot of ui fruiten in zonnebloemolie in een soeppan en even later de gesnipperde knoflook toevoegen.

Afblussen met 1 liter water en de snijbonen toevoegen, de geschilde aardappel in stukken en de courget idem, (eventueel met schil als die zacht is.) Bouillonblokken erbij en
wat blaadjes lavas als je die hebt.
 
De soep aan kookpunt brengen en 20 minuut laten garen. De staafmixer erdoor en de smaak zal je verrassen. 

Ik heb anderhalve liter water gebruikt en een bouillonblok meer en had de soep iets dikker gemogen. Grof brood erbij serveren en een scheut room of koffiemelk in de soepkop.
 
Snipperbonesop (Limburgs dialect) heet in Twente

Humkessoep. Zoek maar eens op. Meestal zijn het stevige wintersoepen met eventueel vlees of ballen voor de niet vegetariër. 

Mijn recept is vegetarisch en niet zo winterachtig op een zonnige zomerdag eind september...
 
Tip 2
Daisy haar kookworkshop thema was afgelopen week pizza maken....



 en terwijl het deeg volgens mijn recept werd gemaakt zag ik weer nieuwe variaties in de vulling en met groot succes. 


Om te beginnen kan je verse kruiden zoals tijm en basilicum in het deeg verwerken of gedroogde kruiden. 

Op het deeg kwam tomatenprut met daarop gesnipperde uien, stukjes paprika klein gesneden olijfjes zag ik en veel verse kruiden. 

Wat champignons en klein gesneden mini tomaatjes. Tot slot

de zelf geraspte kaas rijk aanwezig was de pizza veel lekkerder dan ik zelf ooit maakte. Ieder zijn/haar eigen wijze van vullen nietwaar en die olijfjes ga ik ook doen...
 
Nog eens het deegrecept?
Meng in een kom:
250 gram kwark ( half bakje op goed geluk meten) en als je die niet hebt 250 gram yoghurt en dat is ongeveer een flinke beker.


8 eetlepels zonnebloemolie
4 eetlepels melk
snuf zout
1 ei en als je geen ei hebt neem maar een eetlepel melk extra.
1 zakje bakpoeder.

Alles mengen met een houten lepel en iets minder dan een

pond bloem  toevoegen en kneden maar...

Kort kneden en de benodigde bloem toevoegen om een deeg te verkrijgen dat loslaat van je handen....

Rol het deeg uit met de deegrol en keer de plak steeds... om een zeer dunne bodem te verkrijgen.
 
Tip 3

Flink wat basilicum over? In de moulinex met walnoten fijn malen. Scheutje goede olijfolie erbij peper/zout enkele olijfjes eventueel knoflook en je hebt de heerlijkste verse pesto die je maar kan voorstellen. Ik zag dat de dames de afgesneden korstjes van de pizza gebruikten om de pesto mee te dippen... Alle vrijwilligers en aanwezige mensen die kleding uitzochten mochten mee proeven.
 
Tip 4
De courgette planten geven geen oogst meer en werden uitgetrokken. 

Op die plek vlakbij de keukendeur heb ik een bewaarkuil gegraven en met fijn gaas bekleed

(hergebruik) Heel praktisch om winterwortels en bietjes in te kuilen als je ze nog in de tuin hebt staan als de winter zou invallen. 

Dat gebeurt voorlopig niet... misschien dit jaar niet eens maar de kuil hoeft maar af te zijn. Bietjes en wortels bevriezen immers in de volle grond en in de inkuil niet waar ze dicht op elkaar liggen met aarde laagjes ertussen en met stro afgedekt.

 
Pastinaken zijn wel winterhard en blijven in de volle grond evenals prei en topinamboer. Mijn truuk is bij gemelde vorst snel de nodige groente voor een week te oogsten en in de kuil bewaren (onder stro) voordat de grond “op slot gaat” door vorst. 

Al eens een prei uitgekapt met een bijl? Ik dus wel... Maar waar hebben we het over op deze zomerdag in september...

 
Tip 5
Tijd om winterviooltjes te zetten in manden en bakken. Hun vrolijke gezichtjes helpen je het koude seizoen door. 

Mijn zelfgemaakte mand van snoeihout van de wilde wingerd kan nog jaren mee als hij maar wordt onderhouden. 

Oude frituurolie hergebruikt maakt alle soorten hout

waterafstotend dus verduurzaamd je spul. Manden bielzen, oude houten tafels die terug naar de natuur gaan. Wilgenschermen, oude schuttingen en decoratieve bankjes waar geen spat verf meer op zit. Zet maar in de olie....
 
Afgewerkte frituurolie met een oude spons of kwast rijkelijk aanbrengen en de regen heeft minder vat op je mooie oude spul. 

Zie foto mijn werkzaamheden met de mand die tevens een nieuw ophangkoord kreeg en wat “verse” losse grond uit de tuin waarin de viooltjes werden gezet. 

Opknappen van de mand koste geen kneup alleen de kosten van 5 viooltjes....
 
Mijn leventje
Met hergebruik sop van de afwas maak ik elke dag wel iets

schoon in de tuin. Het glazen blad van het tafeltje onder het afdak of de regenton. De schuurdeur of het hek. 

Het hofje werd geveegd en alle pracht wilde wingerd mag blijven liggen waar het woekerde op het stoepje rondom de bank onder het afdak. 

Weldra kleuren de bladeren rood voordat ze vallen en zullen de twijgen verder verhouten. 


Ik ben al aan het bedenken wat ik dit jaar ervan maak. Vorig jaar was dat een hoorn van overvloed die niet echt lukte omdat ik te weinig takken had voor de krul in de hoorn die dus recht eindigde... 

Misschien maak ik een klein mandje op een kinderfietsjesvelg voor bij de voordeur.
 

Ik leef bij de dag en soms betekend dat over een flinke heuvel heenstappen om toch die heerlijke fietstocht te maken waarnaar ik verlang. 

Misschien is dit wel de laatste mooie zondag en die mag niet verloren gaan... Wat zou er kunnen gebeuren...? Dat ik in een greppel beland... en kan ik bellen en halen ze me op. 

Dat mijn linkerbeen en hand arm uitvallen... en ook nog dat ik

opeens heel weinig zicht heb en ook dan kan ik opgehaald worden...
 
Ik ben langs velden en landwegen gefietst en heb op plekjes gezeten waar ik te lang niet meer ben geweest. 

Paracetamol moest onderweg eraan te pas komen en mijn hand waar op een gegeven moment geen gevoel meer inzat heb ik voor de zekerheid aan het stuur gebonden met een sjaaltje. 


In Sittard heb ik een terrasje genomen op de markt en ben later via kleine dorpjes weer op huis aan gefietst. 52 km op de teller en elke minuut was een cadeautje die niemand me meer afneemt... Langs stille fietspaden en door de hei herinneringen verzamelend.
 
De boeren waren volop bezig met mais oogsten en heel stilletjes viel wat gedroogd blad van bomen aan de rand van

een akker vol aardappels. Die moeten ook nog eruit... Winter aardappels...
 
In mijn schuurtje staat al een mand met rode Desiree uit eigen tuin. Niet veel... maar genoeg met daarnaast een bak waar de gave kleintjes ingaan die ik tegenkom.  Dat worden de pootaardappels die in maart de grond ingaan dus moet ik het kroost goed verzorgen....
 
Annemiek