Hoe beschadigd je ook bent… bouw bruggen in plaats van muren
en je zal liefde ontvangen...nadat je de gebruiksaanwijzing hebt aangeleerd…
Mijmering 29 2026
Tip…De loper voor het aanrecht in de keuken krult om.
Het is echt een miskoop geweest.
De vorige keer heb ik hem omgedraaid, wat bij de achterdeur lag, werd bij de gangdeur gelegd.
Zo kwam het omkrullen tegen het aanrecht.
Dat kan ook maar een keer.
Met het kartelmes heb ik 20 cm van de loper gezaagd, in de hele lengte.
Dat ging best gemakkelijk.
Ducktape wordt dubbelzijdig plakband,
De mat ligt mooi vast…
Tip 2… Muizen kunnen niet in een goed dicht geplakte plastic box…
Maar wel in kartonnen dozen en houten kasten.
bewaren,
zijn het meest veilig in plastic boxen waar stof en
vocht en muizen niet in kunnen.
Heb je meerdere kinderen geef ieder dan een eigen plastic box.
Je kinderen van jongs af aan een eigen fotoboek heb ik altijd al gedaan.
Al kan dat tegenwoordig digitaal…maar wel op een externe
schijf want een telefoon kan gejat of verloren gaan.
De box voor mijn zoon staat voorlopig in mijn woonkamer en kan een zomerlang zo nodig nog iets toegevoegd.
De deelnemers waren Ibtisaam, Asala, Zyneb, Nadra, Ali,
Maantje (Qamar) en Suaad.
De les gaf Annemiek.
Tot mijn schrik had Ibtisaam al een maand eerder gezaaid
in de bekende bakjes en ze buiten gezet met een glasplaat erop.
Dat helpt ze niet als in de nachten 4 graden onder nul heerst.
Dat had ze beslist al een hartaanval bezorgt,
maar misschien waren nog plantjes te redden
door de bakjes alsnog binnen op de
vensterbank te zetten.
Daar pasten de glasplaten niet tussen en werden de bakjes
plantjes wederom buiten gezet in
de nachtvorst,
om na de tweede hartaanval te
sterven…
Tijd voor groot offensief door een cursus zaaien voor de
kinderen aan te kondigen.
Achmed en de twee
kleinsten kwamen me halen en mijn gereedschap was
courget/komkommerzaad en een
boek over zaaien voor kinderen.
Wat leest ze nu vloeiend en ik prees het kind meerdere malen.
Maantje de jongste die zeer ondernemend is had direct door waarom onderin de bakjes een laagje potgrond kwam.
Dan bleven de rolletjes
stevig staan.
Ali en Suaad plus Maantje haalden de closetrolletjes uit
de eerder gebruikte potgrond. De grond gingen we hergebruiken.
Maantje van vier haalde regenwormen tussen de aarde uit
en legde ze in de liguster heg. Daar had ze geen moeite mee.
Haar zus van acht durfde toen ook wel.
Wat heb ik genoten
van die kleine handjes die komkommerzaad mooi op z’n kant in de rolletjes
legden.
Drie per rolletje en de courget een per rolletje.
wortels uitgroeiden.
Ze leerden waarom de rolletjes helemaal bedekt werden met
potgrond totdat ze niet meer zichtbaar waren.
De bovenlaag werd aangeklopt en een beker water verdeeld over 23 rolletjes.
Volgens mij dacht ze dat ze verdronken.
Ik haastte ik me uit te leggen dat de zaadjes vocht moesten krijgen om plantjes te worden.
Volgens mij had ze dat niet echt
begrepen.
omdat de glasplaat niet paste achter de
nieuwe bank.
Nou daar zou toch wel een oplossing voor zijn? Ali en ik
togen naar binnen met in de achterhoede de zwijgzame meisjes.
Voor we gingen experimenteren werd alle oplaadapparatuur van
de vensterbank gehaald.
De glasplaat op de bakjes kon inderdaad niet… om de bank
niet te beschadigen.
Elk bakje verdween in een herozak… drie op een rij en heb
ik met klem gezegd dat ze daar
moesten blijven staan.
Op zondagochtend heb ik
nog een app naar Fatima gestuurd dat de vensterbank als “tijdelijke broeikas” tot
half mei nodig zou zijn en daarna niet meer…
ideetje…
De kinderen kregen nog kruidenproeverij en probeerden
rucola, lavas en oregano.
Suaad zou op
zaterdag de sla moeten maken en werden de toppen met veel blad en bloemen van
de rucola geknipt.
Blad en bloemen werden nooit gebruikt.
Daar hadden ze net vanaf moeten blijven.
Eentje was blijven staan en heb ik dringend verzocht die
in ieder geval te laten staan.
Over twee weken probeer ik zoveel mogelijk kinderen
richting de tuin van Sonja te krijgen om
de kippen te zien, proberen of Sonja
daar in voor is…de bijzondere bomen en de vrede die daar heerst, moeten de
tuiniers onder hen gezien hebben…
Fatima zwaar allergisch… Misschien is Ahmed vrij…
Tip
4…Een zondag soepje…
Ingrediënten…
Twee
bolletjes knoflook
Twee
winterwortels
Een beker
blonde linzen
Drie
groentebouillonblokken
Enkele
blaadjes lavas
Twee
paprika’s
Twee
stengels prei.
Aan de kook op lage pit na acht minuut de kleingesneden
paprika toevoegen en de in reepjes gesneden prei.
Mijn
leventje…Samira trakteerde me op een rit door het heuvelland met
aansluitend een
bezoek aan de ijsboerderij in Epen.
Het voorjaar in alle pracht, met koeien in de wei en
bloeiende bomen.
Boerderijen van mergelblokken of witgeschilderd vakwerk
met onderaan een strook zwart…
We kwamen langs restaurant “Het hijgend hert” waar we een volgende keer weer aangaan.
Verderop uitlopende knotwilgen en velden vol
paardenbloemen.
Wandelaars en fietsers en helaas is het motorseizoen
losgebarsten.
Levensgevaarlijk hard rijden ze en de meesten “ruig” in
T-shirtjes jeans en toch een helm.
Eentje maakte een schuiver in los grind denk ik, in de
bocht. Ik zag zijn arm of been al tot het bot afgeschaafd…
Gelukkig was het “alleen maar” een gekneusde enkel of
misschien wel een breuk en een motor op z’n kant.
Ik zag een vader lopend met een kleutertje op zijn telefoon zitten. Jawel…langs die gevaarlijke motor race weg. Een berm ertussen maar dat biedt geen bescherming als een motor door davert…
Maar niet naar kijken en positief denken dwaalde mijn blik naar een “stelletje” voor me op een bank. Gewone jonge mensen maar zo omgeven door stralende liefde dat zij voor hem de mooiste vrouw op de wereld was en hij voor haar de mooiste man. Ik ken dat gevoel…
Het was bij de twee (nog) geen passie maar pure liefdevolle intimiteit. Ze spraken tegen elkaar vol aandacht van willen weten wat de ander boeit.
De wereld om hen heen bestond niet meer… alleen het coconnetje van liefdevolle verrukking. Een strelend vingertje over zijn wang en hij die een haarstreng van haar naar achter schoof.
Misschien wel hun eerste liefde…zo jong waren ze. Hun hoofden dicht bij elkaar, beiden blond en ik heb stiekem meegenoten van al die tederheid.
Mijn gedachten dwalen door de tijd en dergelijke verrukking, deed zich eenmaal kort op mijn 18e voor, en laat in mijn leven (in de veertig). De laatste liefde duurt nog steeds voort op een manier die voor ons beiden werkt… Dat komt omdat ieder in eigen wereld bleef en werden steeds de bakens verzet op de brug die ons verbond en nog steeds verbind.
Die brug is blijvend omdat al vroeg een fundering van
intimiteit werd gelegd…We zijn elkaars raadsman/vrouw, hebben elkaar sterk
gemaakt en gehouden als het even niet meer lukte en ik ervaar deze liefde als
een geschenk uit de hemel. “Hij die de sla laat groeien” heeft daar beslist een
rol in gespeelt, wetende dat door trauma’s er niet meer inzat…en we hebben dat
heel goed begrepen…
Annemiek
