God geeft geen adviezen, en moedigt niet aan. Hij regelt
geen dingen voor je maar vertrouwt erop dat je er zelf wel uitkomt, en meestal
is dat ook zo… Misschien wel omdat ik een kind van God ben?
Annemiek
Mijmering 28 2026.
Tip… Tijd om binnenshuis courget en komkommer te zaaien.
Sonja zaait tomaten voor me en voor meer mensen…Het is moeilijk je geduld te bewaren met al die mooie dagen.
Half mei zijn pas de ijsheiligen en vanaf die tijd de kans op vorst minimaal.
Zes weken de
tijd om mijn opkomend gewas kort en stevig te houden.
Ongeveer 4 cm potgrond in een bakje waarin strak op
elkaar closetpapierrolletjes worden gezet, 23 stuks passen erin.
Daarop potgrond schudden en de bak hard neer zetten,
waardoor de aarde in de rolletjes zakt.
Voor de courgetzaden, met een stokje (steel houten
lepel) kleine gaatjes maken van 2 cm en per rolletje een courgetzaadje erin.
Voor komkommerzaadjes maak je geen gaatjes en leg drie
zaadjes bovenin een rolletje, iets van elkaar.
Een beker water (in een gietertje) verdelen over
het bakje en een glasplaat erop leggen.
Aan de zonzijde van je huis op een vensterbank zetten en geen water meer geven tot de plantjes opkomen.
Dat zal over ongeveer 12 dagen zijn…Ze mochten eerst nog even in het zonnetje buiten.
Tip
2… De plumeau wappert stof van de rollator en de
trippelstoel.
De vensterbanken buiten en de deur.
Het ding wordt regelmatig in een sopje gezeten uitgespoeld te drogen gehangen.
Tip
3… in de herhaling een appelpannenkoek met komkommersalade.
Een appel raspen, en mengen met iets bloem een ei plus snuf zout.
Scheut melk erbij tot de juiste beslagdikte is bereikt.In een koekenpan in zonnebloemolie de pannenkoek bakken.
Een
komkommer in schijfjes snijden en ben ik weer de tuin rond gegaan.
Bloedzuringblad,
rucola en bieslook werd geoogst en de bieslook fijn geknipt.
Een pracht menu met een zomers randje…
Tip 4…Tuinpad herstellen. Afhankelijk zijn is het ergste wat er is.
Zelfs bij de beunhaas moet je jaren wachten tot een verzakt stoepje wordt herstelt of een voortuin gemaakt.Dat verzakt pad moet ik toch zelf kunnen
herstellen nietwaar?
Eerst maar eens een forse klinker eruit wippen.
Dat lukte na verschillende pogingen met de steekschop, een troffel en een forse hamer
waarmee de steekschop dieper in de aarde werd geslagen.
De eerste steen eruit werd het gemakkelijker.
Zand heb ik altijd wel in een pot en werd aangevuld.
Steen voor steen kwam weer op z’n plaats,
al had ik met de laatste moeite.Met een broodplank erop en de moker is
het gelukt al was ik daarna wel een beetje trillerig…
Mijn leventje… Eerst maar eens boodschappen doen want de doppinda’s raken op en de lactosevrije yoghurt.
Jumbo heeft lactosevrij en glutenvrij die bij Appie Heijn allemaal duurder zijn.Bij Jumbo start ik het eerst. Een meneer
voor mij, bij de kassa had bergen boodschappen die
niet op de band pasten.
De kassière scande maar door, het zal haar worst zijn geweest en meneer zijn hoofd liep om.
Ik nam het heft in handen en dirigeerde hem naar voor, om de boodschappen in
meegebrachte tassen te stoppen.
Ondertussen laadde ik de rest
van zijn boodschappen op de band en duwde zijn kar door…
Meneer bedankte zich hartelijk en een mevrouw die achter me stond met twee croissantjes en een pakje kaas liet ik voor gaan.
Ik weet dat ze op hete kolen staat want haar kledingzaak aan de overkant moet open…
Mevrouw is klein van stuk en de flinke meneer met de vele boodschappen toonde een fors
bouwvakkers decolleté op haar ooghoogte.
Zijn broek gaan optrekken ging me te ver en kwam een duiveltje bij me boven.
De kleine mevrouw draaide zich naar me om en zag een beetje bleek: “ Kunt u de blote billetjes niet meer verdragen,” vroeg ik.
Ze knikte van nee en vertelde ik dat op de linkse van de forse billen een puist opkomt.
Mevrouw haar kleur wordt een beetje rood en haar ogen verwijden zich.
We hebben gelaten gewacht tot de blote billenpartij weg was en de kleine mevrouw weer rustig kom adem halen.
Het was ook geen gezicht.De forse meneer stond even later bij de bakker zag ik, en
hij had zijn broek opgetrokken die
alweer zakte door zijn forse buik…
Het is niet mijn ding en ben ik naar de Lidl gegaan, nadat de boodschappen van Jumbo in de fietstassen werden gestopt…
Eerst maar doppinda’s voor de diergaarde thuis…Weer thuis werden de hoopjes doppinda/schillen op het
stoepje gecontroleerd
of nog pinda’s erin zaten.
Teun duif heeft zijn werk goed gedaan want ik vond hooguit twee pinda’s in een halve dop.
Wat een goeikes… Ze kunnen zoveel krijgen als ze willen maar verkwanselen daar doen weniet aan.
Ik had een gesprekje met Cor de Wijs die vertelde dat al een jaar geen Vlaamse gaaien meer op zijn hof kwamen,
heel weinig mus of roodborstje en eekhoorntjes.
Hij maakte zich zorgen waar ze gebleven waren en was gerust toen ik hem vertelde dat ze naar mijn hofje waren verhuisd…Cor en Gerda hebben wel egeltjes die van de winter niet in winterslaap waren gegaan.
Vorig jaar hadden ze jongen en Gerda had ze gefilmd…
De hele kinderschare achter
moeder aan… Zo wat leuks…
woelratten had verstoord.
Moeder voorop en de kleintjes erachter aan kozen ze ijlings het hazenpad.
Ik ben jankend gestopt met spitten en naar huis gegaan.
Helemaal van streek omdat ik het jong geluk uit huis had gezet…Het is heerlijk buiten te knutselen en toen ik niet meer
kon staan werd zittend het huislook
tafeltje gerepareerd.
Daarvoor waren overal vandaan wilde wingerd takken bijeen gebracht.
Een brede platte strook werd daarvan gebonden met wikkeldraad.Met een grote naald werd de strook om het tafeltje vastgenaaid en verdween de lelijke grijze spandraad.
Het werk werd net niet afgemaakt omdat mijn handen het lieten afweten en
woensdag weer verder.
Het tafeltje werd woensdag afgemaakt en de rand in de olie gezet.
Lege potgrond zakken werden daarvoor onder het tafeltje gelegd
om de druppels op te vangen.Die zakken had ik meegenomen van Samira en gaan nog meerdere malen dienst doen...
Het is een tafeltje met een glimlach geworden voor
Gerda als ik ga verhuizen…
Annemiek