zondag 8 december 2019

Kerstverhaal drie en meekijken hoe een werkweek van crisis in het consuminderhuis verloopt...


Kerstverhaal 3.

Na twee lange kerstverhalen neem ik je mee om een kijkje te nemen hoe een werkweek bij het consuminderhuis verloopt…

Elke donderdag en vrijdag zijn we in beide consuminderhuizen open voor mensen die kleding en spullen willen uitzoeken. Tijdens die dagen zijn tevens workshops zoals koken, naailes handwerken, knutselen (o.a. kerststukken maken) moestuinieren en werkt de logistiek. (Spullen ophalen en uitbrengen). In consuminderhuis Parkstad Landgraaf wordt zelfs zes dagen in de week een dagdeel gewerkt…

Zes dagen in de week halen we uiterste houdbaarheid producten op bij de supers PLUS en JUMBO. Tussen 12.30 uur en 13.00 uur geven we de producten uit. We proberen zo goed mogelijk te verdelen. Melk voor gezinnen met kleine kinderen, groente en fruit. Mensen die van niets iets kunnen maken geven we tevens pakken bloem en aanverwanten mee. Ik weet dat ze van pakken oliebollenmix middenin de zomer rozijnenbollen maken en brood. Van bloem maken ze zelf pasta… De meneer met de twee dochters kan niet zo goed koken en geven we zoveel mogelijk recepten mee…. Natuurlijk kan ik uit privacy overwegingen niet alles beschrijven en foto’s zijn zeker niet gewenst….maar je mag meelezen…. Hoe wij mensen in crisis hielpen en blijven helpen…Week na week na week…vooral in wintertijd als alle leed dubbel zwaar lijkt te zijn…omdat het vroeg donker is en koud en nat….

Tom….Bij deze beschrijving zal je tussen de regels moeten lezen…als je dat kan… Afgelopen week hebben we het appartementje van een meneer (we zullen hem Tom noemen) ingericht en we hebben overal vandaan een moderne gezellige inboedel bij elkaar gekregen die warmte uitstraalt. Een eetkamertafel is nog onderweg en komt alles goed. Tom heeft heel veel in te halen, is tegen de dertig en voor het eerst op eigen benen. Hij kent de wereld van internet waar hij zijn “studie” deed en kennis opdeed.…
Je hoort wel eens dat mensen hun kind in een glazen huisje willen zetten om te beschermen tegen de boze wereld en zoiets moet het zijn geweest. 

De mensen die hem groot brachten waren overbezorgd en hebben het goed bedoeld… neem ik aan… Ze waren niet bij machte in te zien wat ze hebben aangericht. Tom is gevlucht… Meer wil ik er niet over schrijven…Tom werkt al enige tijd bij ons en neemt sinds kort deel aan een cursus….(consuminderkring)  Hij weet geen raad met de hulp die we hem zomaar geven. We geven gedoseerd alles wat hij nodig heeft om geen dam van emotie te laten losbreken… Alles op zijn tijd…dan breekt zijn lijntje niet…

Daar tussendoor het pracht nieuws dat een meneer die wij hielpen, hebben ingericht en begeleid een baan kon veroveren. We nemen komende week afscheid van hem….

Verder op een van de voedsel lijnen:

Marlies… Ze heeft het grootste deel van haar leven getracht haar enigste zoon (met een psychische stoornis) boven water te houden… Vanaf zijn achttiende (wettelijk volwassen) kon ze niets meer regelen en stond Marlies aan de kant van zijn weg toe te zien hoe hij steeds weer opnieuw relaties begon… die gedoemd waren te mislukken. De zoon heeft enkele kinderen in meerdere relaties verwekt. Marlies probeerde te sturen en met raad bij te staan die meestal in de wind werd geslagen.

Marlies voelde zich als moeder verantwoordelijk en geroepen om steeds weer financieel te ondersteunen om relaties van haar zoon overeind te houden voor de kindjes en daar is ze heel ver in gegaan. Het mocht niet baten…De achter gebleven vrouwen en vooral de kindjes (haar kleinkinderen) heeft ze ook nog weten te ondersteunen en onderhoudt Marlies nog steeds contact…

Marlies zorgde slecht voor zichzelf… werkte zich kapot in alle soorten banen en bijbaantjes, leefde zelf van bijna niets en maakte zelfs schulden die ze de rest van haar leven af zal moeten lossen…Wat ik persoonlijk het ergste vind is het feit dat Marlies heel veel verdroeg van haar zoon,  meer dan ze van wie dan ook zou verdragen. De reden? Ze wilde kost wat kost  een open lijntje houden om haar kleinkinderen te kunnen helpen en een beetje toezicht houden. Verder schaamde ze zich kapot dat haar zoon zo weinig bijdroeg aan de maatschappij….

De zoon van Marlies is in rustiger vaarwater gekomen Godzijdank en Marlies te vroeg voor haar leeftijd lichamelijk gesloopt en getraumatiseerd…Een vrouw die uit moederliefde de klappen opving en ontiegelijk leed in stilte…..

Ik ken Marlies al zolang het consuminderhuis bestaat en ze is me zeer dierbaar. Er is een tijd geweest dat ze babyspullen vroeg en later kinderkleertjes en warme jasjes en ik gaf haar altijd wat ze nodig had…wetende dat haar zoon weer ergens iets verwekt had. Ze hielp ons (nadat ze bij gratis af te halen, iets vond om een speelzolder te creëren) aan een “voetbalveld” vol heugafeld tapijttegels waar we vele woningen van mensen in crisis mee van vloerbedekking konden voorzien. Natuurlijk werden de nodig tegels voor de speelzolder voor haar kleinkinderen afgesplitst.

Ze wil zo graag iets terug doen en dat is dus gelukt… Marlies leeft al jaren van 25 euro per week en doordat meer van haar schulden  zijn afbetaald krijgt ze nu 35 euro per week. Ze moet daar alles van doen… We geven haar eenmaal per week de voedsel lijn en dat helpt natuurlijk. Ze hoopt zolang te blijven leven tot alle schulden zijn voldaan….

Marlies heeft een scootmobiel en huishoudelijke hulp gekregen van WMO en haar wekelijkse “uitje” is naar het consuminderhuis om dat voedsel te halen. Verder komt ze niet, hooguit wat boodschapjes doen die niet bij de uiterste houdbaarheid boodschappen zitten. Op vakantie is ze nooit geweest en voor andere uitjes is geen geld...Ze heeft veel aandoeningen vooral artrose en heeft een slangetje in haar neus aan een zuurstofapparaat. COPD… en niet zo’n beetje. Ze kan de trap niet op naar de kledingafdeling en ze zou naar Molenberg moeten komen waar alles begane grond is… Ze kan daar zo langs de rekken rijden… maar het is te ver en ze weet niet of ze het red ook nog terug… Dus blijft ze thuis en doet ze het met wat er is….

Marlies spaart haar goede kleding voor de “uitjes” en een BH draagt ze al lang niet meer (te duur) en daardoor heeft ze smetplekken gekregen die behandeld worden met (zelf kopen) speciale talkpoeder. Door te leven in een dunne katoenen nachtpon (met daarover wollen truien en een deken) kan ze de katoen in de huidplooien leggen wat erg helpt. Ze leeft op de bank en waggelt wat in huis rond… moeizaam dingen doen en ze heeft veel last van bijwerkingen van de medicijnen die ze moet nemen (duizelig misselijk en moe) Als ze bij moet betalen neemt ze de medicijnen niet. 

Ze heeft geen vrienden meer… alleen haar hulp waar ze geen echte band mee heeft. Haar kleinkinderen en zoon komen nog zelden…

Als de hergebruik bank die ze van ons kreeg versleten is, brengen we weer een andere hergebruik bank… Afgelopen week huilde ze bij de voedsel ophaal dag en heb ik haar voor laten gaan en gevraagd of ik iets voor haar kon doen…. Ze schudde haar hoofd en kon verder niets zeggen en heb ik haar maar eens geknuffeld…

Soms kan ze niet komen en is te ziek. Dan belt ze af en hoor ik aan het wanhopig naar lucht happen hoe slecht het met haar gaat. Ik probeer haar altijd terug te bellen en praten we lang bij (als het praten haar lukt) omdat ik weet hoe eenzaam ze is…  Ze is de enigste persoon die mag schuiven van voedsel ophaal dag en mijn hart gaat naar haar uit…. Ik wil een zachte toch steun gevende BH voor haar kopen voor de Kerst liefst twee en een huis/pak (of twee) of zo, opduikelen bij onze kledingafdeling… Vooral wat goede katoenen onderbroekjes kopen waar ze nooit geld voor heeft en natuurlijk goed voedsel om de feestdagen mee rond te komen….Wat zal ze blij zijn met het kerst voedselpakket dat we kunnen geven…en het envelopje… 

Annet… crisis. Ook binnengekomen afgelopen week. Ze is al een tijd weduwe en heeft her en der baantjes gehad vanuit uitzendbureaus of geregeld door de sociale dienst. Tussendoor was enige tijd een bijstandsuitkering nodig naarmate ze ouder werd en de baantjes moeilijker te krijgen. De sociale dienst wil regelmatig weten hoe het gaat met Annet en of ze past in een van hun nieuwe trajecten want ze moet aan de slag blijven en terecht. De uitnodiging voor een gesprek moet ze hebben gemist en is wellicht tussen de reclame beland die haar zoon of zij ongewild bij het oud papier heeft gelegd. Daarna is Annet ziek geworden. Een slepende longontsteking en de post is niet met de nodige zorg behandeld en in een lade verdwenen….Zoiets mag niet gebeuren…zeker niet. Wie kritiek heeft mag tevens naar zichzelf wijzen want ieder maakt wel eens een fout… Annet zal NOOIT meer die fout maken…De rekening is te hoog…..

Haar begeleider van de sociale dienst heeft de envelop met de nieuwe oproep nog persoonlijk in haar brievenbus gestopt werd later vertelt… Hij kwam er toch langs… Even aanbellen als je toch voor de deur staat of opbellen doen ze niet meer tegenwoordig.  Het lijkt me toch niet dat ze dat met opzet doen…? Hopen dat weer iemand erin stinkt…Zo zijn ze toch niet?

Ik weet wel, dat na de gemiste afspraak de uitkering per direct is stopgezet en daar sturen ze geen brief over. Dat merk je pas na de dertiende van de maand als geen geld op je rekening komt. Annet belde op naar de sociale dienst en werd mede gedeeld dat ze geen uitkering meer heeft omdat ze niet op de afspraak is verschenen. Annet was er helemaal kapot van en na veel tranen heeft ze een afspraak gemaakt bij maatschappelijk werk. Ze hoorde dat ze in beroep kan gaan tegen de beslissing (wat zeker drie maanden duurt) of een nieuwe uitkering aanvragen. Het laatste heeft ze samen met de maatschappelijk werker gedaan….

Annet heeft op de datum nieuwe aanvraag al een gat van een maand zonder inkomen dat nooit aangevuld zal worden. Dat is een kleine 1000 euro. De nieuwe aanvraag in behandeling nemen duurt vanaf afgelopen week zes weken ( in de feestmaanden tijd langer) en heeft ze al die tijd alleen de huurtoeslag en zorgtoeslag waar ze  de maandpremie zorgverzekering en Essent van betaald. De maatschappelijk werker kent onze organisatie en mij persoonlijk en heeft Annet naar ons doorgestuurd voor voedsel… Helpende ouders heeft ze niet meer, die zijn overleden. De enigste familie is haar zoon…

Om die schuld van 1000 euro niet nog meer op te laten lopen helpen we Annet en haar studerende zoon met tweemaal per week een voedselpakket uiterste houdbaarheidsproducten en ingekocht spul uit ons “winkeltje.” Ze heeft de verhuurder gebeld dat de huur van december en januari hopelijk eind januari komt, als ze met terugwerkende kracht de uitkering krijgt vanaf de nieuwe aanvraagdatum… We hebben haar een kunst kerstboom gegeven en wat kerstspul waarmee ze kerststukken kan maken en het kerstvoedsel geven we in het pakket….

Maja…en Gus. Maja komt elke week voedsel halen bij onze voedsel lijn voor haar zieke broer Gus. Gus werd door zijn echtgenote aan de deur gezet toen hij zwaar ziek werd. De liefde was over en ze hoefde hem niet meer en hij moest maar bij zijn hoog bejaarde moeder gaan wonen. Zo ziek als hij was heeft hij geen weerwoord gegeven en zich weg laten sturen, te ellendig om te strijden….Wat moet je ook als je niet meer gewenst/geliefd bent…

Wonen bij zijn moeder kan natuurlijk niet omdat moeder door haar kinderen al geholpen moet worden en een zieke zoon niet verzorgen kan. Moeder krijgt bovendien AOW en dan mag je geen zoon zonder inkomen bij je laten wonen….al doet ze wat ze kan.
Gus verhuisde dus van de ene zus en broer naar de ander terwijl hij steeds zieker werd en langere tijd tussendoor in het ziekenhuis verbleef. De familie deed alle moeite om een klein flatje voor Gus te krijgen wat lukte en zijn moeder en de familie legden maandenlang bij elkaar voor de huur en en en.  Waarom? 

Omdat op dat moment niet duidelijk was waar zijn inkomen vandaan moest komen, Gus niets zelf kon regelen en hij niet meer woonde op het adres vanwaar hij ziek gemeld was bij zijn werk. Inmiddels had Maja bij ons consuminderhuis aan de bel getrokken. Ze heeft vele jaren geleden bij ons gewerkt en een cursus gedaan….

We hebben het flatje van Gus per direct ingericht en hem voorzien van linnengoed keukenspul en wat verder nog nodig was…. De scheiding loopt inmiddels en de kinderen komen bij Gus op bezoek in een omgangsregeling. Hij is nog een schim van zichzelf en zo goed als blind en heel zwak. Zijn eens forse mannenmaat is een kindermaatje geworden en we zoeken een winterjas extra smal of zo zodat hij aan de arm van Maja even aan de frisse lucht kan…Zijn ziekte is eindelijk gediagnosticeerd al schiet je daar niet altijd iets mee op…

De familie zorgt om de beurt voor hem met veel liefde weet ik en er wordt gekookt en schoon gemaakt en de was gedaan. Inmiddels maanden verder zal eerdaags een uitkering komen van UWV denk ik wel en welke dat is zal Maja me nog wel vertellen…Ik was even te druk met de voedsel lijn uitgeven…en ze hoeven geen verantwoording af te leggen…geen eerlijker mensen als zij. Ze zullen nooit de kluit belazeren, daar zijn het geen mensen voor… Dat proberen anderen wel waar we stokjes voor steken. Natuurlijk willen we Gus ook een kerst voedselpakket laten toekomen…

Koen en Mara… Op straat gezet omdat de bewindvoerder de huur niet betaalde om welke reden dan ook. Stom natuurlijk want je hebt met een bewindvoerder nog een zorg erbij en meekijken is aan de orde door jezelf of familie. Hoe naïef kunnen mensen zijn als ze denken met een bewindvoerder niets meer te hoeven regelen en veilig zijn. Zwakke afhankelijke mensen worden regelmatig in de pan gehakt door bewindvoerders want ze zijn een gewillige prooi. Koen werd op een ochtend uit huis gezet inclusief zijn inboedel zonder dat hij wist waarom. De bewindvoerder ontvangt de post en de gerechtelijke beschikking die wellicht nog in het laadje “nog te behandelen stukken” ligt.

Koen en Mara zijn in de klomp beland. Een opvang voor daklozen… Koen belde me afgelopen week met zijn verhaal en ik hoorde wel dat hij wanhopig was. Hij heeft het buskruit niet uitgevonden en dat is niet erg. Door bemiddeling van een begeleidster van de klomp heeft hij een kamer kunnen huren. Ze slapen op de grond op een jas in die kamer en het is al heel veel om droog en warm te zitten. Ze zullen nog even paal moeten houden (tussendoor gooien we wel een matras naar binnen) want aanstaande donderdag brengen we een klein inboedeltje en ja alles is goed en ze zijn zooo dankbaar…..

De week vorderde en we haalden speelgoed bij AH die een actie voor ons hield. We gaven veel speelgoed uit voor Sint Niklaas…en sparen alweer voor de Kerst…

De week vorderde en Joze Theo en ikke kochten al wat boodschappen voor in de big shoppers kerstpakketten. Dan ben ik een echt kreng in handelen. Alle reclames van afgelopen week en het weekend moeten erin (als ze in ons voorgenomen pakket passen.) 

Ik vroeg of we de resten van Sinterklaas snoepgoed gratis mochten hebben en omdat ze ons kennen en een warm hart toedragen komt het goed….Ik had er al rekening mee gehouden want op mijn lijstje stond geen snoepgoed maar wel een kistje mandarijnen dop pinda’s groente rijst pasta chocomel bonen, houdbare melk en en en. Komende maandag worden de boodschappen opgehaald en gecontroleerd door Gerda die daar een kei in is… We maken foto’s als iets niet klopt…Over ruim een week gaan we de tweede ronde boodschappen halen…

De week vorderde en een nieuwe meneer kwam bij ons werken in Molenberg. Hij heeft nog heel wat spullen nodig en we zijn blij met hem omdat hij in een half uur samen met Michael bergen werk verzette…

De laatste dag van de week vorderde en een alleenstaande meneer kreeg een crisis voedselpakket omdat hij en vooral zijn vijf kinderen even niets hebben omdat hij door verhuizing en een halve maand dubbel huur geen leefgeld meer heeft. Komt ook goed…Hij komt elke donderdagochtend werken….We zullen in januari nog wat goede bedden brengen naar zijn huis en kroost…

De laatste uren van de week braken aan en Mart (eerste kerstverhaal) heeft nu een “office” oftewel kantoortje achter twee hoge kasten die haaks op elkaar staan. Tegen een raam hebben we een dressoir zonder poot (nu een houtblok) in de gecreëerde ruimte gezet… waarop Mart in bakjes gaat zaaien voor de moestuin. In januari zaaien we samen de tuinbonen buiten in de koude kas en in de laden en de kastruimte komen potjes, klein tuingereedschap, zaaibakjes zaad en en… Er komt nog een bureaustoel en een tafel en de stralende lach van Mart toen hij het door had zal ik nooit meer vergeten… 

In elke winter schuilt een lente en dat dragen we uit om een voorbeeld te geven… Waar zouden ze zijn zonder jou…en mijn team en mij…al die arme stakkerds die niet geholpen zouden worden omdat ze tussen de wal en het schip vallen en niet worden gezien….

Help jij mee? Alles is goed en niets blijft aan de strijkstok hangen. In de mijmeringen zal ik foto’s delen van wat werd gekocht….

Stort je bijdrage op IBAN NL14 RABO 0173658903 van Consuminderhuis Parkstad te Landgraaf. Zet er maar Kerstactie bij….

Annemiek

donderdag 5 december 2019

Mijmering 88 De mens wil geen kannibaal meer zijn en de volmaakte vegaburgers....

Beste mensen,

Vriendschap is liefde en geeft ogen aan afstand
en een stem aan de stilte....
Al is het maar door de telefoon.
Annemiek.
88 Consumindermijmering 2019.
Tip.
Eindelijk schijnt het bij mensen binnen te komen hoe slecht vlees eten is. Voor de dieren het milieu en de mens....of het rijtje omgekeerd...jij mag kiezen. Ik kan uren schrijven (kort door de bocht) waarom dit zo is. De trouwe lezer van de mijmeringen weet inmiddels hoe ik erover denk.... 

De band die ik met mijn kipjes had, de liefde die de diertjes me gaven. Ieder vanuit hun eigen karakter... ik doe niet aan kannibalisme door op te eten wat me dierbaar is. Dan zou ik ook aan de woensdagvriend kunnen beginnen.... of Floortje de poes.... Al mijn kipjes mochten lang leven en als ze ziek werden kwam de dierenarts en hoogbejaard (Madelon is dertien jaar geworden) werd euthanasie toegepast en kregen ze een plekje in mijn tuin en een bloemetje op hun grafje....
 
Doordat zoveel mensen vlees aten (en nog...al is het minder) kregen dieren een ellendig bestaan in veel te kleine hokken waar door ruimtegebrek nooit fijne gewoonten uitgevoerd kunnen worden. Zoals scharrelen bij kippen en rollen in de modder bij varkens worden dieren agressief. Ik noem zoiets geestelijk gestoord worden trauma’s krijgen en agressief worden. Varkens vreten de oren en staarten van elkaar op uit pure frustratie.... Volgens mij moet je de ellende proeven als je de lijfjes van die arme beestjes opeet.....

Komen we op de vegaburgers... Niet die de commercie maakt maar de vegaburgers waar ik al jaren aan heb gesleuteld en steeds weer verbeterd tot een volmaakt recept....Hierbij nogmaals het basisrecept en daar kan je aan toevoegen wat je maar wil en je smaak is.....
Annemieks vegaburgers.
 
Ingrediënten:
1 beker witte bonen
1 beker kikkererwten
2 eieren
1 beker havermout
scheut olijfolie
2 halve paprika van verschillende kleuren
1 gesnipperde ui
2 tenen knoflook
of knoflookstengels
tijm
enkele blaadjes salie als je hebt
Peper/zout
bloem indien nodig
Voor de afwerking:
eieren
paneermeel.

Werkwijze?
Was een beker gedroogde kikkererwten en een beker witte gedroogde bonen en zet elke soort in een pan in de week met drie bekers water. Een nacht minimaal of langer is goed. Zet ze met het weekwater op hoog gas tot kookpunt en laat ze op laag gas garen. De witte bonen zijn eerder gaar daarom is het beter om ze niet samen te koken. Ze moeten goed gaar zijn... Heb je nog kookvocht over giet dit af en bewaar nog even... misschien heb je vocht nodig in de burgers...
Ondertussen dat de bonen koken kan je al de ui heel fijn snipperen en de knoflook. De paprika fijn snijden en voor het kleurtje neem je twee halve in groen en rood, al kan natuurlijk ook een hele paprika in een van de twee kleuren. 

De kruiden fijn knippen of gedroogde kruiden nemen. De bonen en erwten fijn malen in de keukenmachine, moulinex of met de staafmixer. Een helft heel fijn malen en de andere helft wat grover zodat de burgers bite hebben. (Veel mensen houden van vlees burgers voor de grove structuur.) Meng in een kom de gemalen erwten/bonen met de eieren, kruiden, peper/zout en de havermout. Giet een scheut olijfolie erbij. Meng met je handen en voel of de brij te droog of te nat is. Te droog? voeg kookvocht toe of nog een scheut olijfolie of beiden. Te nat? Voeg bloem toe....en/of nog wat havermout.

Je kan de brij nog wat op laten stijven in de koelkast en soms hoeft dat niet eens. Rol balletjes van de brij en de maat neem je naar eigen smaak. Als je hamburgers van de balletjes wil maken kan dat ook met kleine harde kaiser broodjes gemaakt worden dus rol ze niet te groot.. Je kan zelfs nog kleinere balletjes draaien (iets groter dan soepballetjes) die je gebakken en warm op een maaltijdsalade kan leggen....

Terug naar de balletjes die eventueel iets afgeplat nog gekoeld kunnen worden in de koelkast. kijk maar hoe het lukt... Daarna door losgeslagen ei wentelen door paneermeel, weer door ei en nogmaals door paneermeel. De balletjes een voor een verpakken in een diepvries zakje. De sla balletjes per portie.... Invriezen en bakken als volgt: Uit de vriezer nemen en direct in een klein pannetje met zonnebloemolie leggen op hoog gas. Blijf er even bij en wacht tot de ene kant bruin is. Keren en op laag gas zetten. Met de deksel op de pan 8 tot 10 minuut bakken... De burger is nu ontdooit en warm van binnen en bruin aan beide kanten....

Tip: Probeer eerst deze basis methode en recept. Wil je een ander smaakje voeg dan eventueel een likje mosterd toe of wat ketjap of sweet chilisaus of wat je maar wil maar niet alles tegelijk. Zoek je eigen smaak of....laat het zo. Wil je een vegaburger die wat betreft kleur meer op vlees lijkt neem dan in plaats van witte bonen kieviet/bonen of chili/bonen.... Bij de Turkse winkels heb je vele soorten en heel betaalbaar.....

Tip 2
Peertjes stoven kan je al weken voor Kerst en ze invriezen. Alleen al voor de geur in huis zou je het doen...
Recept:
Gieser Wildeman stoofperen
tot twee derde van de peren half water half rode wijn
2 kaneelstokjes en een eetlepel suiker.
Werkwijze:
Gieser Wildeman zijn het meest bekend al zijn meer soorten stoofperen te koop. Schil de peren met de dunschiller en laat de steeltjes eraan. Zoek een pan waarin ze allemaal  tegen elkaar passen en leg de kaneelstokjes erbij. Giet een kopje water en een kopje rode wijn bij de peertjes en herhaal totdat de peertjes tot net onder de halsjes in het vocht staan. (ongeveer voor
twee derde.) Een eetlepel suiker toevoegen. Breng aan de kook met de deksel op de pan op hoog gas. Aan het kookpunt op laag gas laten stoven. 

Na een half uurtje kan je het pannetje in een fleece deken zetten of in een gewatteerde deken. De tijd stooft de peertjes in hun eigen warmte zonder gas.....  Floortje ligt graag op de warme deken en stooft mee.....Afgekoeld kan je de peertjes in een doos allemaal of per twee invriezen....of direct opeten. Het sap is heerlijk als  “wijn” bij de maaltijd. Omdat de alcohol al lang is verdampt kan je het sap ook aan kinderen geven en hebben
ze ook “wijn.”
Tip 3
Nog enkele tips bij het kerststukken maken: Een hoge of grote pot vul je niet helemaal met oase dat is te duur. Onderin een omgekeerde plastic bloempot en wat klein plastic potjes of spul. Oude oase van vorig jaar kan ook dus bewaar ze... Al nemen ze geen vocht meer op als vulmiddel goed. Daarop kan je best een laagje tuinaarde leggen met daarop een oaseblok die 24 uur in het water heeft gelegen. 

De oase moet zeker voor een derde boven bak of pot uitsteken. Wat van oase onder de pot rand zit moet bij het water kunnen...wat boven de pot rand uitkomt daar moet van de
zijkanten plat groene takjes in gestoken kunnen worden. Nog enkele voorbeeld foto’s van hoe een kerststuk kan worden......En waarom je de hele pot niet met aarde vult? Te zwaar....
 
Mijn leventje....
Tijdens de weken tot einde jaar zal ik zo tussendoor vertellen over Emma en haar gezin....vooral het baby'tje dat hopelijk nog niet geboren wordt. Jozé en Theo hebben gisteren een pracht babybadje gebracht op staander en de kinderwagen die binnen kwam. Een aankleedkussen en een Maxi-Cosi en nog het e.e.a. 

Het matrasje voor het bedje ligt ook al klaar en we zoeken nog twee aluminium kruiken. We hebben ook nog een box zag ik en die kan ook gebracht als Emma hem nu al wil. Ze wordt langzaam wat rustiger en ziet er goed uit vertelde Jozé.  Haar ogen staan niet meer zo hopeloos vermoeid... De baby zit er nog en ze rust veel. Emma is nu 22 weken zwanger en we hopen dat alles lang goed blijft gaan.... 

Komend weekend schrijf ik enkele heel korte verhalen over mensen die in december opeens zonder inkomen zitten en vandaag konden we een mevrouw (in tranen) geruststellen dat we haar vanaf nu tot einde jaar en in januari steunen, tot de uitkering komt. Een meneer kreeg vandaag een inboedeltje en je zag dat hij zich geen raad wist van blijdschap. Al die hele mooie geluksmomenten brengen de energie als we doodmoe en overbelast toch weer verder gaan omdat het zo heel erg nodig is.....

Homa maakte Iraanse maaltijdsoep voor de knutselaars en toen ze hoorde dat ik een week niet meer had gekookt ging ze naar huis de rest van de soep halen en kreeg ik die mee. Ik heb de hoeveelheid in twee gedeeld en twee dagen heerlijk genoten van de zeer aparte soep. Met liefdevolle dank Homa....Een dezer dagen zal ik het recept met jullie delen...

Annemiek

zondag 1 december 2019

Kerstverhaal twee 2019. Het gezin van Emma...


 Kerstverhaal twee

Het gezin van Emma…Plaatsnamen en namen zijn gefingeerd.

Emma….. ik zie haar zo nog binnen komen in ons consuminderhuis, met haar kleine blonde dochtertje. Het pracht kindje met pijpenkrullen bleek een jongetje te zijn en woonde op dat moment samen met zijn moeder in Heugderlicht sociaal pension. De oudste zoon was tijdelijk ondergebracht bij Emma’s moeder en haar man Ritch verbleef bij familie in het westen des lands, waar hij werk zocht en vond via uitzendbureaus. Een gebroken gezin op de vlucht geslagen voor stalking en bedreiging door een criminele buurman…

Emma’s verhaal verbaasde me niet… als je bedenkt hoe buurten soms in korte tijd door een rotte appel behoorlijk worden aangetast. Het speelde ergens middenin het land en startte haast ongemerkt… De aardige buurman die heel druk was en een duurdere auto kocht en een stationcar. Waar hij de kost mee verdiende was toen nog onduidelijk. Meneer liet het breed hangen en trakteerde regelmatig de halve buurt op een BQ. Het is altijd handig om de buurt op je hand te hebben nietwaar…vooral als je zaakjes regelt die het daglicht niet verdragen….

Op de vreemdste tijden het af en aan rijden van auto’s. Buurman bleek ergens een drugslab te hebben, zocht nog sterke medewerkers en verhandelde drugs.  Ritch ging niet in op zijn aanbod om snel rijk te worden. Een “op springen staande” klant belde wel eens aan de verkeerde voordeur. Buurman bezorgde ook aan huis en zijn “zaak” breidde zich uit. Daar kon de buurt van meegenieten op twee manieren… Of je deed mee of je kreeg ruzie met buurman.

Ritch was niet zo’n prater en Emma had al meerdere malen aan buur gevraagd of de overlast minder kon. Af en aanrijdende auto’s in de late avond en nacht was niet bevorderlijk voor de nachtrust van de kinderen en Ritch die voor zijn werk heel vroeg op moest…

Buurman had er geen oren naar en de spanningen liepen hoog op. Het is een te lang verhaal om te beschrijven en het komt er op neer dat buurman gevreesd moet hebben dat hij verlinkt zou worden bij de politie. Emma en Ritch wisten teveel. Op een kwade dag werd Emma bedreigd met een vuurwapen en Ritch kreeg een stalen pijp naar zijn hoofd… De kinderen buiten laten spelen was geen optie meer. Het gezin leefde voortdurend in angst en Emma moest haar man maar rustig zien te houden… 

De mensen die iets verderop woonden, werkten ook al in de “zaak” en stelden zich eveneens dreigend op. Ze wilden hun goede verdiensten niet kwijt. Het gezin van Emma en Ritch kon nog maar een kant uit, voordat er ongelukken gebeurden…Met de noorderzon verdwijnen en onderduiken…

Ze zegden de huur op en de inboedel werd twee dagen na vertrek opgehaald door een liefdadigheid instantie.  Vroeg in de ochtend zijn ze vertrokken met alleen hun persoonlijke spullen in de auto…Als Emma erover begint te praten huilt ze al. Hoe vreselijk zwaar moet die weg zijn geweest… De een na de ander werd afgezet op de plaats van bestemming en reed Emma tot slot alleen met de jongste richting het zuiden… en het sociaal pension waar ze wisten dat ze kwam.

Vier maanden verder…Emma in het consuminderhuis in gesprek (met Jozé en mij) vertelde dat ze geen schulden hadden maar ook geen reservepot meer. De auto was verkocht en alle geld opgegaan aan huurmakelaarskosten, eerste maand huur en borg voor een huurwoning in de particuliere sector. De enige manier om snel een huurwoning te krijgen weten we. Inschrijven op de wachtlijst bij woningstichtingen was gebeurd maar duurt jaren voordat je aan de beurt bent…

De huur was 760 euro per maand en daarnaast nog gas/water en stroom plus telefoon internet en TV. De bijstandsuitkering die Emma bij de sociale dienst had aangevraagd zou vervallen…en opnieuw aangevraagd moeten worden omdat het huis in een andere gemeente ligt...

Familie van Emma en Ritch legden bij elkaar en kochten nieuw witgoed zoals een koelkast gasfornuis en wasmachine. Ons consuminderhuis richtte het huis verder in met gekregen, bankstel, eethoek kasten, bedden, beddengoed kleerkasten, vriezer linnengoed TV en keukenspul. Binnen een dag was het huis ingericht, daar gaan we voor….en in de avond kon het gezin herenigd worden…Hulde aan ons team. Het was zo onwerkelijk voor Emma dat zag ik wel en heb ik het heft in handen genomen. Een zwarte leren bank werd tegen de muur gezet en een kastje hier en daar zodat de woonkamer in ieder geval al leefbaar was. Gerda mistte vanaf dat moment een groot bloemstuk dat ze voor onze workshopruimte had gemaakt….

De TV die net voor sluitingstijd nog binnen kwam werd direct doorgesluisd door Piet en Jeffrey van de logistiek die op hun wenkbrauwen liepen. De kleerkasten nou ja in panelen waren boven gezet en zou Ritch wel opzetten die op sollicitatie was. Matrassen op de grond boven en beddengoed erop was het belangrijkste… Servies en bestek en keukenspul werd in dozen in de hoek gezet en kon Emma in stukjes en beetjes uitpakken alsof het Sinterklaas was middenin de zomer. Ons team had zelfs de koelkast en de keukenkasten gevuld. Emma een lamgeslagen mens die de consuminderhuis tornado even over zich heen moest laten komen… Ik zie haar zo nog staan…In de avond thuis stelde ik me voor hoe ze in elkaars armen zouden slapen…misschien wel met een zucht en een traan. Het wakker worden in het nieuw geluk en een boterham kunnen smeren en op je eigen bank zitten. Wat een heerlijkheid…dicht tegen elkaar…

In behandeling nemen van de aanvraag bijstand uitkering duurt in de regel zes weken ( al die tijd zonder geld) De huurbaas werd ingelicht en of hij even op de huur (na de eerste maand al schuld) kon wachten en de energieprovider en en. We regelden tweemaal per week een pakket uiterste houdbaarheidsproducten (gekregen van supers PLUS en JUMBO) zodat het gezin geen honger hoefde te lijden. We regelden gekochte boodschappen uit ons “winkeltje,” want closetpapier, olie boter bloem en afwasmiddel krijgen we nooit per uiterste datum binnen...en zijn toch nodig….

Het huis is tochtig… klein… oud, de huurprijs niet in verhouding (mijn mening) en staat in een mindere buurt maar het is een begin…Voor het gezin de hemel op aarde en wat was het goed om in veiligheid weer bij elkaar te zijn…. Ritch ging naarstig aan het solliciteren en Emma startte bij ons consuminderhuis in Molenberg twee dagdelen per week als vrijwilliger want “voor wat hoort wat.” Ze wilden zo snel mogelijk uit de bijstand. Ritch was er de man niet naar thuis te zitten en zou wel snel werk vinden met zijn mooie CV oftewel arbeidsverleden…

De sociale dienst was van mening dat Emma geen vrijwilligers werk zou moeten doen maar solliciteren voor fulltime betaald werk en dat is natuurlijk ook zo. Dat is ook ons doel maar even nog niet…volgens mij  zou het gezin (en zeker Emma) even op verhaal moeten komen. Al is het maar twee maandjes. Helaas heb ik niets te zeggen bij de sociale dienst.

Ik wist toen al dat er iets mis was gegaan met de anticonceptie van het stel en Emma die heel moeilijk zwanger kan raken… in verwachting was. Ze hadden nog een kinderwens maar nu zeker niet. Het was zeer zeker het verkeerde moment… De mogelijkheid dat het nog eens zou kunnen was vrijwel nihil en beiden zijn tegen abortus. Het geld hoefde geen beletsel te zijn want babyspul genoeg in het consuminderhuis en liefde te over in dit liefdevol gezin…Het bleek een tweeling te zijn…en naar mijn mening heeft HIJ daarboven hen wel heel erg op de proef gesteld.  Ze hebben wat af gepiekerd in die tijd weet ik….vooral Emma….en hebben ze heel doordacht voor het leven dus voor de kindjes gekozen…

De spanningen kwamen eruit, dat was duidelijk. De kinderen hadden extra aandacht nodig en de nieuwe scholen enz. Emma is zo’n vrouw die zich helemaal wegcijfert en op de barricaden staat voor haar gezin. Ze had al te lang onder hoogspanning gestaan. Ritch… een beer van een man en een echte kostwinner was op zijn best als hij hard werken kon en geen sores aan zijn hoofd van aanvragen en formulieren waar hij zich vreselijk over kon opwinden en wakker van zou liggen… Voor Emma is liefde vooral geven en niet nemen…dus hield ze wederom alle sores ver van Ritch of bracht ze gedoseerd…Wat die sores waren?

Tegenwoordig moet een bijstandtrekker meedoen aan solliciteren leren en weer wennen aan het arbeidsproces door te werken onder begeleiding met behoud van uitkering. Je krijgt dan een persoonlijke coach…Zo zijn de regels! Of je al weet wat werken is interesseert ze niet. Maatwerk is ver te zoeken weet ik al jaren….  Ritch zag dat coachen niet zo zitten want hij hoefde maar persoonlijk te gaan solliciteren en hij had werk. Zo was het altijd al geweest. Emma wist dat dit zo was en steunde haar man die liever op pad ging langs bedrijven dan dat hij in een werktraject van de gemeente aan de slag ging… Emma wist dat de bijstand gekort zou worden als Ritch niet zou verschijnen bij het gemeentelijke traject… Ritch ging dus onder druk van Emma naar de verplichte trajecten en solliciteerde in de overige tijd en…met succes.

Ritch kon per direct beginnen 16 km verderop. Het bedrijf stond op een moeilijk met openbaar vervoer te bereiken industrie terrein en een dependance van het bedrijf waar hij in het westen des lands had gewerkt. Ze wisten wie ze aannamen. Soms geeft de gemeente leningen voor een autootje of doet een schenking, omdat een gezin dat geen bijstand meer nodig heeft geld opbrengt voor de gemeente…

Ook daar zijn regels voor en het aantal kilometers lag net onder de grens van autohulp. Ritch zou een fiets moeten aanschaffen en heen en weer op de fiets moeten maar van welk geld? Je kan toch niet alweer bij familie aankloppen?  Nu voor een auto of een fiets… Het werk was zwaar lichamelijk vaak tot laat in de avond en dan rond middernacht 16 km naar huis fietsen is voor de reus Ritch wel erg zwaar….Zeker als je de dag erop weer vroeg moet beginnen. Regelmatig moest het werk afgemaakt worden en ze werkten ook op zaterdag als het moest. Het bedrijf hield nog even de werkplek voor hem open… Misschien carpoolen? Ergens opgepikt worden bij een bushalte of station? Met de wisselende werktijden bleek ook dat ondoenlijk….en werd verder beraadslaagd.

Tegen de stroom van de regelgeving zwemmen lijkt wel bestraft te worden. Emma was inmiddels opgeroepen om te gaan werken als huishoudelijke hulp bij twee gezinnen en omdat er geen OV geld was is ze te voet in de hittegolf van en naar de ene en de andere werkplek gaan lopen. De dag erop is ze in het ziekenhuis opgenomen en kwam een van de twee kindjes af…. 

Dan wil je even niets meer voelen…niet verder meer hoeven gaan in dit onmenselijk overleven. Niet weten waar de kracht nog vandaan gehaald kan worden… Ze wilde naar huis…alleen nog maar naar huis als het medisch verantwoord was…

Ik heb toen het vreselijk moe geslagen gezichtje van Emma gezien en vreesde het ergste…Zo moe…zo ontzettend moe en die ogen. Poelen vol verdriet van ongeschreide tranen...

In die tijd ging ik mee met Theo omdat we tijdelijk de boodschappen brachten.  Alleen al om even mijn armen om haar heen te slaan…en voedsel brengen die aansterkt…. Een bloemetje op tafel. Ik ben toen we weinig kregen van de supers op een zaterdag naar de winkel gegaan en heb een winkelwagen vol vers goed spul gekocht. Veel fruit…bergen fruit en ja ook verse groenten en en…Ze was nooit uit mijn hoofd…zij en haar kindje en die grote stoere man die geen woorden vond voor al dit leed…Waarom toch!!

Ik zag het verdriet en de onmacht van dichtbij, zat er bovenop en er moest echt op zeer korte termijn rust komen  in dit gezin. Maatwerk waar de instanties door de regelgeving niet aan kunnen voldoen. Toen heb ik per direct de druk weggenomen… Ik weet dat de woensdagvriend (die graag achter de coulissen wil blijven) helpt als ik het nodig vind en Ik weet tot hoever ik kan gaan. Aan Emma en Ritch werd per direct contant 1000 euro geleend voor een tweedehands autootje dat na afdingen waar (na het horen van het verhaal)  de garage wel open voor stond…Het was net genoeg…

(Een tip! Nooit geld overmaken op de bankrekening van een bijstandtrekker want dan moet het ingeleverd worden bij de sociale dienst. Je kan beter voedsel brengen of spullen…)

Twee dagen later was Ritch aan het werk en werd de sociale dienst ingelicht. Je zou denken dat ze daar blij mee zouden zijn maar integendeel. Volgens de regelgeving moest Ritch eerst parttime starten en nog een tijd met aanvulling van de bijstand begeleid worden door zijn persoonlijke coach die contact met het werk zou opnemen. En waar hadden ze geld voor een auto vandaan? Een anonieme gift? Een vreemd verhaal dat niet werd geloofd en enkele dagen later werd een inval gedaan door de sociale recherche en politie. Gelukkig net nadat het zoontje naar school was gebracht…wat attent. (sorry) In die buurt werden wel eens huizen gedeeltelijk onderverhuurd aan Poolse arbeiders….daar zou het geld wel vandaan zijn. Dus niet….

Door het autootje dat door Ritch met zorg wordt onderhouden zijn ze nu uit de bijstand. Het betekend dat Emma niet meer hoeft te solliciteren en dat is maar goed ook. Ze moet heel veel rust nemen want de zwangerschap loopt niet als het zou moeten. De ontwikkeling van de baby wordt op de voet gevolgd door de gynaecoloog en dat is nodig. Niet verwonderlijk als je bedenkt wat ze allemaal mee hebben gemaakt…Dat zal er ook wel op werken.

Ritch heeft inmiddels een jaarcontract binnen en zijn er nog wel wat obstakels te gaan. Hopelijk komt de auto de winter door en een betere woning later in een betere buurt… Ze overleven nog teveel en ruimte voor sparen is er nog niet (door de aflossing) en er moest al een waterpomp vervangen in de auto. Ritch is nog een keer naar zijn werk gereden met flessen water om te voorkomen dat de auto vastliep. 

Voorlopig zijn ze ontzettend dankbaar en erg blij met wat er is, ook met ons want er kwam een hergebruik kerstboom met toebehoren plus een zak van Sinterklaas. Er komen cadeautjes onder de boom want we kregen speelgoed uit een actie van AH en delen ze uiteraard ook mee  met de boodschappen die we willen geven aan de mensen in crisis. Met Kerst en tussen Kerst en het nieuwe jaar even geen zorg over voedsel…Emma zal later zeker ook weer gaan werken als ze in rustiger vaarwater zijn gekomen…Maar eerst de baby…

Een gekregen babybedje en kastje staat al klaar en we verzamelen nog wat spul. Twee aluminium kruiken en een aankleedkussen moeten nog komen. En als je denkt…het ergste is voorbij…valt de volgende bom…. De eigenaar heeft het huis verkocht en de nieuwe eigenaar heeft andere plannen dan verhuren… Binnen liefst een maand zullen ze eruit moeten. Emma klimt weer op de barricaden en wint inlichtingen in bij rechtsbijstand. Of dit zomaar kan en mag in Nederland? Nee dus en de inmiddels boze nieuwe eigenaar die wellicht op het verkeerde been werd gezet staat soms meerdere malen per dag aan de deur. Hij zoekt naar redenen voor uithuiszetting die er niet zijn…. Niet iets om rustig bij te blijven...

Emma werd ruim een week geleden weer even opgenomen in het ziekenhuis. De zwangerschap is 20 weken en de bevalling leek op gang te komen. Het zal binnenkort gebeuren dat is duidelijk en elke week dat het niet gebeurd is er een…Emma moet vooral rust nemen en rustig blijven…  We leven mee en doen wat we kunnen en er gaan vele schietgebedjes naar “Hij die de sla laat groeien.” Alleen hij kan hier en daar de neuzen naar de goede kant zetten en rust creëren. 

Het kindje is trouwens een meisje… een zusje voor de twee broertjes in het gezin en zo welkom. Ze zullen een naam moeten bedenken als Gwenneth of Clover wat geluk betekend…en draait een heel consuminderhuis de duimen en staat bij mij dag en nacht een kaarsje voor het “Mooder Godske” voor een goede start voor het kindje… Academisch ziekenhuis Maastricht is niet zo ver en ze zijn daar gespecialiseerd in prematuurtjes… Mijn hele hart gaat naar hen uit…..

Dit gezin is een van de velen die we willen ondersteunen rond Kerst tot in het nieuwe jaar. Even geen zorg over boodschappen en in gezinsgeluk samen zijn... De ouders en de kindjes.... Help jij mee zorgen? Alles is goed en niets blijft aan de strijkstok hangen. In de mijmeringen zal ik foto’s delen van wat werd gekocht….

Stort je bijdrage op IBAN NL14 RABO 0173658903 van Consuminderhuis Parkstad te Landgraaf. Zet er maar Kerstactie bij….

Annemiek.