Beste mensen,
maar hun echo duurt
eindeloos voort.....
Annemiek.
Mijmering 46 2026
Tip…Diefjes uit okseltjes, jawel van de tomatenplanten en maar jong eruit plukken,
zodat ze geen kracht “dieven” van de groei en bloei van de plant…(Zie foto.)Tip
2…Aardbeienconfituur maken. De gespaarde aardbeien in de
vriezer en de
dagopbrengst van zaterdag kwam ik op drie kilo.
Ingrediënten
en werkwijze:
terwijl de hergebruikzakjes werden uitgespoeld en opgehangen aan de handgrepen van de kastjes.
De aardbeien werden op hoge pit aan de kook gebracht en
enkele malen omgeschept.
Voor het dagmenu werden alvast twee aardappels geschild en met drie eieren aan de kook gebracht
en vanaf kookpunt 8 minuut gekookt en daarna aan de kant gelegd voor later.Terug bij de aardbeien werden drie pakjes 2:1 geleisuiker bij de aardbeien gevoegd.
Twee op 1 betekend een kilo fruit en een pond pak geleisuiker.
Ik kocht ze net over de
grens in Duitsland waar ze veel goedkoper zijn.
Blijf erbij en roer af en toe.
De schone potjes staan dan al klaar en de vuurvaste
theekan op een doekje. De drie minuut voorbij wordt direct de kokende massa in
de theekan gegoten en daarmee de potjes gevuld tot aan de rand. Niet knoeien op
de rand en direct de potjes sluiten en op de kop zetten.
Tip
3… Zaterdag feestmenu
Ingrediënten en werkwijze: De inmiddels afgekoelde aardappels werden in schijven gesneden
en gebakken in de koekenpan in iets zonnebloemolie.
Dat werd afgespoeld en grof gesneden.
Daarop tomaatjes in partjes en een gekookt ei.
De gebakken aardappels werden even aan de kant gezet toen rozemarijn naaldjes
uit de tuin werden gebakken en vervolgens de aardappels weer erbij.Glaasje Hugo (van witte port, vlierbloesemsiroop en water, plus een topje citroenmelisse) bij het menu.
Oh ja…een dot mayonaise…
Een meneer in de volkstuin had een
variant daarvan, en een overbuurvrouw heb ik eens bloot
van de straat geplukt.
Daarnaast nachtmerries tijdens hazen slaapjes waaruit ik schreeuwend of gillend
wakker
schrik.
Ik begrijp nu meer van hoe
dementie een mens kan veranderen en ervaar
dat nu tot mijn verdriet van dichtbij bij een geliefde persoon.
Het is
mensonterend.
Rond 18.00 uur start het dagelijkse spektakel van de beestenboel.
Teun en consorten opent meestal de parade en komt weldra Joop erachteraan die steeds eigener wordt.Verder komt sinds kort een zwarte kraai
bij het stelletje. Jawel een kraai want hij heeft een
rechte staart en zegt
“kra kra” en een raaf is groter en heeft een ander geluid.
De Jantjes komen daar tussendoor om hun slag te slaan. Als ik onder het afdak zit klimmen de Jantjes op en neer langs de touwen van de voermand.
Wat een genot al die beestjes zo dichtbij op de hof.
Ahmed trekt zich langzaam maar zeker terug. Hij staat me
zo na dat ik begrijp waarom.
Inlevingsvermogen en liefde brengt begrip en het
is zoals het is…
Alweer een zorg minder en hou ik zijn achterpad wel bij… achter
onze schuren.
Aardbeien werden weer geplukt en op vrijdag ( De dag van Manuela) komt daar slagroom bij want ik maak gebakjes naar smaak bij elke vriendin.
Op donderdag kwam de hulp Marga die de tijd kwijt was en waren de
gebakjes zonder
slagroom.
De siererwt beter
vastgelegd en de toppen uit de bloedzuring geknipt.
We willen niet nog meer
zaad.
De pindapompoen werd voorzichtig vastgelegd en er zit al een rankje aan.
Die mag zich gaan slingeren om de paal en gaan paaldansen.
Hopelijk groeit hij snel…en
kunnen een paar koemestkorreltjes wellicht helpen.
Ik eet frambozen zo van de struik maar kijk wel eerst of
geen wormpje erin zit…Wat is het
leven goed enne zoet.
Er kwam een lieve kaart die in het zicht bij het zakje
met het hartje werd gezet…Zo lief van de lieverdjes die ze stuurden.
Verder ging Teun op de planten in de kweekbak zitten en braken de
stengels… Dat moeten we niet hebben.
Op zondagochtend staat de gesteunde boel er goed bij en (nog)
geen slak te bekennen.
Dat kan goed weet ik uit ervaring…De seringhortensia’s gaan langzaam open en moeder natuur, ons aller moeder brengt haar kinderen thuis bij henzelf en mag ik nog meemaken bij die lieve Bianca.
Moeder/kind liefde verbind
ons. Alles lost zich vanzelf op en in vertrouwen meedeinen in de levensstroom
brengt vrede in je hart en je hoofd…
Annemiek.