maandag 18 juli 2016

Mijmering 83 Rabarber compote, oogst de hoogte in en NIKON de buitenpoes.

Beste mensen,

Als we beseffen hoe ieder van ons worstelt met het leven
zal een ongekend saamhorigheids gevoel ons vervullen....

Ik ervaar dit regelmatig in onze consuminderkringen...

Annemiek
 
83 Consumindermijmering 18 juli 2016.
 
Tip.
In ieder geval is deze zomer de bonenteelt de hoogte in gelukt. De rekken die voorheen buiten/ren van het kippenhok waren leveren vijf hagen van bonenplanten die prachtig bloeien in rood en wit. De vierde op rij klimt de blauwe regen in en de vijfde beloofd dat ook te gaan doen. Experiment geslaagd.... De rekken kunnen tijdens winter opgeslagen achter de schuur en volgend jaar steek ik ze op andere plekken gewoon weer in de aarde met een stok erlangs.......Wisselteelt zoals je weet.
 
Tip 2
Om maar de hele border bonenborder van te maken staan tussen de rekken lage bonen wasboontjes oftewel gele slaboontjes die het goed doen. Aan de overkant heeft een familie slak huisgehouden en ik heb ze hun gang maar laten gaan. Ze blijven op een plek en hebben nog voldoende te eten dus gaan ze niet naar elders merk ik. Tussen de overgang naar de goede kant ligt een dijkje gebroken eierschalen en koffiedrab.
 
Tip 3
De courgette die ik zelf bevruchte van een man bloem naar een vrouwbloem doet het goed en ziet er gezond uit. Mooi dat dit experiment ook lukte......( mijmering 78)
 
Tip 4
De erwtjes die ik liet hangen aan de plant zijn droog en geoogst. Ze liggen in een wijde kom na te drogen onder het afdak. Zaaigoed voor 2017.
 
Tip 5
Slakken zijn gek op sla andijvie kool maar zeker niet op pastinaken wortel en prei. Daar lopen ze met een boog omheen en dit gewas ziet er dan ook uitstekend uit. Goed om te onthouden voor volgend seizoen en ik dit gewas op de druk bezochte slakkenplekken zal zetten. De spitskool is al aangevreten en ik heb weer een heel regiment slakken gevangen en naar elders verhuist want we willen wel spitskooltjes he.
 
Tip 6
Eind juli naderend is het tijd om rabarber te oogsten. Dan kan de plant nog kracht verzamelen de komende maanden voor volgend seizoen. Ook hier gaten in de bladeren maar de stengels zien er goed uit. Prachtige oogst... Mooi om rabarber compote te maken en het recept als volgt:

6 kilo rabarber ( zonder blad) was mijn oogst en de stengels werden van de plant gedraaid en van blad ontdaan. Enkele mooie bladeren werden bewaard om later een potje compote in te wikkelen met een mooi lintje erom. In de pre historie werd voedsel in bladeren gewikkeld om te bewaren voor onderweg......Eigenlijk een pracht cadeau “papiertje.”
De stengels in zijn geheel wassen en in stukjes snijden. De losse slierten schil die meekomen eraf trekken maar de resterende schil laten zitten. De stukken rabarber was totaal 6 kilo en werd opgezet met aanhangend waswater in de grootste pan die ik heb. Op hoog gas en goed roeren op z’n tijd voorkomt aanzetten. Toen de rabarber moes was geworden kwam daar drie pakken geleisuiker bij 2:1 Dat staat zo op het pak. Drie pond geleisuiker op die zes kilo rabarber. Dit is voldoende voor rabarber om de juiste dikte te krijgen. Er komt bovendien nog anderhalve kilo gewone suiker bij voor de juiste zoetzure smaak. Met een staafmixer heb ik de hele prut nog eens door gejast om de hier en daar nog aanwezige stukjes te vermalen.
Kokend heet in schone potten met de deksel erop werden de potten op de kop gezet..........Heerlijke bij/groente voor de wintertijd. In de voorraadkast kregen ze een plekje.
 
Van zandtaartdeeg werd een rabarber kruimeltaartje gemaakt.
Ingrediënten:
250 gram roomboter ( kamertemperatuur)
1 zakje bakpoeder
150 gram suiker
1 ei
snuf zout
zeker 500 gram bloem of meer
scheutje melk
 
Alle ingrediënten in een deeg kom met de helft van de bloem met twee messen de boter snijden. Met koele hand kneden en eventueel bloem toevoegen tot het deeg loslaat van je handen. Iets meer dan de helft van het deeg uitrollen tot een lap en de bodem van een ingevette bakplaat er mee bekleden. Het zal wel stukjes en lapjes worden maar dat is prima. Zandtaartdeeg breekt en bakt gewoon weer aan elkaar......... Een laag rabarber op de deegbodem en het resterende deeg met twee messen in kruimels snijden. de kruimels op de rabarber strooien en in een voorverwarmde oven op 180 graden afbakken tot lichtbruin. De taart in de vorm af laten koelen. grote schotel op de kop op de vorm alles omdraaien en vorm van de taart plukken. Weer schotel erop en wederom keren.........
 
Mijn leventje....
Je hebt het zeker al gemerkt.... mijn foto apparaat laat het afweten en morgen ga ik op zoek naar een nieuw. NIKON is me goed bevallen en helemaal goed gebleken en ze heeft me jarenlang gevolgd in mijn leven dag en nacht. Er zijn duizenden eigenlijk wel tien duizenden foto’s mee gemaakt. Ze lag in de bloem de aarde, het zand en zelfs soms in de regen. Ze zat vol stof en raakte zoek tussen de aardappels en de compost tot ik haar weer vond. Jawel ik ben een slodder en het zij zo.......... Ze heeft zeker genoten van haar belangrijke rol in mijn leven en ik kan alles missen maar niet mijn NIKON. Het is zoiets als een poes die heel lang leeft opgesloten in een huis en altijd schoon blijft. Een poes als Floortje die buiten mag en in bomen klimt en achter de poes van de achterburen aangaat heeft een veel leuker leven maar zal wel eens een buts oplopen of een schram. Mijn NIKON is dus een “buitenpoes”
 
Ik weet dat de woensdagvriend een fotoapparaat in een mooi hoesje heeft waar het af en toe uit mag. Hij zal er zijn leven lang wel mee uitkomen...Mijn NIKON heeft haar hoesje al tijden terug verloren en gaat zo in de handtas en in de fietstas mee. De lens poets ik wel eens met mijn bloesje. Ik zal proberen mijn leven te beteren maar ik weet nu al waar het op d ’n duur naar toe gaat. Ze werd een beetje moe het oudje en eenkennig. Geen mens buiten mezelf kon er nog foto’s mee maken. Je moest een bepaald truukje toepassen en kreeg van de drie genomen foto’s eentje kraakhelder. Dus werd alles driemaal gefotografeerd. Mijn oude trouwe NIKON wordt niet gecremeerd en in een potje gezet....... Ze krijgt een plekje onderin de kast naast mijn eerste digitale camera die er al net zo verveloos en aftands uitziet maar ohhhhhhh wat hebben ze geleefd.....Diep en intens...... misschien wel net zo als hun eigenaar.
 
Annemiek