Mijmering 40... Zondagmenu, luie moeders brengt kindermishandeling, boeket uit eigen tuin, en papier spatdekseltje...

 Beste mensen,

Vertrouwen is voor vriendschap, wat de geur is voor bloemen…

Annemiek

Mijmering 40 2026.

Tip…Omdat ik voortaan met de mixer (o.a. slagroom) klop in een aardewerk kom, 

wil ik het plastic “spatdekseltje” ook niet meer.

Een stuk hergebruik papier doet het ook.

Werkt prima en kan na gebruik in de oud papier tas.

Tip 2… De tijd maakte de onderkanten van mijn koekenpannen schoon.

Met Sunsoda ingesmeerd en een natte doek erover heen. 

Naar bed gaan en de volgende ochtend was het aangekoekt vuil losgeweekt en kon met weinig moeite verwijdert worden.

Tip 3… Mijn natuur afdakje was wel erg enthousiast gegroeid.

 Het komt van John en zijn gezin over gegroeid. 

Ik ben er blij mee.

Wat minder is dat ik een douche krijg als ik met de fiets door mijn achterom poort wil gaan. 

De bloesem kreeg een pracht tweede leven in mijn mooi lampetstel op tafel.

Er blijven nog heel veel bloesemtakken over aan het afdakje.

Tip 4… gebakken aardappeltjes met rozemarijn en kastanjechampignons.

Twee aardappels werden geschild en in water in een klein pannetje beetgaar gekookt.

De nodige kastanjechampignons werden afgeborsteld, 

kort afgespoeld en in een klein koekenpannetje gebakken met klontje boter en iets olie.

De aardappels werden uit de pan gevist en klein gesneden. 

Aan beide zijden bakken in zonnebloemolie.

Een takje rozemarijn werd uit de tuin geknipt en afgespoeld.

De champignons gingen even aan de kant en werd boven dat pannetje de rozemarijn gerist van de stengel. 

Ietsje olie erbij en bakken.

Tot slot de rozemarijn op de aardappels en de champignons nog even opwarmen.

Het laatste potje zelfgemaakte appelmoes ging eraan en kwam mayonaise op de aardappeltjes en zeezout.

Tip 5… Aardbeitjes van Hollandse bodem in een kommetje lactosevrije yoghurt met aardbeienjam van vorig seizoen. 

Ik ben de potjes aan het opmaken…

Mijn leventje…De aardbeiplanten scheuten werden weer afgeknipt en zag ik een pompoen opkomen. 

Hier en daar had ik wat oud zaad in de grond gestoken,

 en een stokje erbij gezet.

Misschien laten de slakken het wicht met rust…

Ik heb HEEM wonen gebeld voor een gesprek met een woonmakelaar. 

Het zou fantastisch zijn als mijn huurhuis een nieuwe bewoner krijgt die heel blij zou zijn met de vele spullen die ik achterlaat.

Ik denk dan aan een gehandicapte mevrouw/meneer die gratis van de door mij aangebrachte
aanpassingen gebruik kan maken.

Ik denk dan aan de borders op hoogte, het pad dat Ahmed en zijn zonen voor me heeft
verbreed.

De stoep die verhoogt werd voor de achterdeur en de tegelvloeren waar je zo met een rolstoel of scootmobiel op kan.

De aircoverwarming, de wasmachine en de droger, de inloopdouche… 

Nee heb je en ja kan je krijgen. De kans dat ze meegaan in mijn voorstel is klein. Ik ken
HEEM wonen als een regeltjesorganisatie zoals heel veel organisaties in Landgraaf. We zullen zien…

Wachten op de warme dagen motiveerde om een koffer vol cursus materiaal door te spitten. Cursussen die ik gaf en opleidingen die ik deed. 

Een doos vol kon bij het oud papier en enkele dingen die in de doos gaan voor mijn zoon.

Enkele glasplaatjes van schilderijtjes gaan naar Ibtisam voor op kweek bakjes, en tekenpapier voor de kleintjes. Een stapel onderbroekjes voor een vriendin. En een stapeltje boeken geeft Marga weer door.

Een doos van allerlei naaispul ging naar Gerda die daar wel iets mee kan. Gordijn haken en zoiets.

Ik was wel een strenge hoofd huishoudelijke dienst las ik. 

De verslagen liegen er niet om. Vele klappers met loonstaten en dames die “even kwamen poetsen.” 

Nou poetsen deden we niet wel professioneel schoonmaken.

Er was eens een mevrouw die twee verschillende schoenen aanhad en eentje die net door
haar man was “aangepakt.” Dan streek ik over mijn hart en stuurde haar naar haar moeder.

Doodzieke kindjes in natte luiers werden zonder wantjes aan, onvoldoende gekleed in auto’s gesmeten,

 omdat moeder te lang in bed bleef liggen. Het kindje werd bij oma afgezet onderweg naar haar werk.

Ze kwam te laat als het ijs van de auto ruiten moest gekrabd. Het kind was altijd chronisch verkouden.

Zo een heb ik in het consuminderhuis ook nog meegemaakt. Een mevrouw die met een stinkende baby en een kouwe fles voeding binnen kwam rennen. Gewoon kindermishandeling.

Manuela kwam langs en ik had haar met Laika de hond verwacht. Die krijgt ook steeds haar lekkertjes. Dat moest Manuela nu maar opeten maar niet echt. Het kauwstaafje ging weer in de wacht…

Bij diergaarde van Deursen heeft zich een mevrouw merel gevoegd. Ze heeft de rijkdom voer ook ontdekt en soms kan ik even niet naar buiten om dat het echtpaar duif uitgebreid zit te ontbijten…

Tja…daarom schiet ik wel op met ontspullen en hoef nog maar een doosje met o.a. baby herinneringen…Dat doe ik als Marga er is. Dat is te zwaar alleen…

Annemiek.