In het land van “ik weet
alles beter” is er altijd concurrentie, jaloezie, pretensie, trots en
arrogantie. Het is een agressief rijk, dit rijk van het ego. Weiger om daar een
ingezetene te zijn…
Annemiek.
Mijmering 14 2026.
Tip…Het voor/zaaien van paprika’s kan starten. Maar wel binnenshuis.
Sonja
is al enige weken geleden gestart, om in de maand mei mooie grote planten in
haar moestuin te kunnen zetten.
Om het daglicht te verlengen staan vanaf
17.00 uur lampjes boven de plantjes aan.
Het is een wondere wereld van groei.
Tip 2... uienschillen zijn mest voor de plantjes.
Het is pure groeistof
voor de plantjes.
Eenmaal per week krijgen ze afgekoelde thee van de
uienschillen.
Tip
3… Chocolade bollen. Sonja maakte een glutenvrij cakebeslag.
Dat kwam op een bakblik en in de oven.
Nadat het was gebakken en afgekoeld werd chocolade “au bain-marie” gesmolten.
uitgeperste sinaasappels en een scheutje olie.
Er kwamen amandelsnippertjes bij en werden bolletje van de substantie gedraaid.
Wat een heerlijkheid bij de thee…
Mijn
leventje…en beschouwingen. Een mevrouw (Jolanda) belde me omdat ze
(zoals ik in 2005) een organisatie wil opstarten om de medemens in nood te
kunnen bijstaan. Jolanda werkte jarenlang als vrijwilliger bij het
consuminderhuis waar ze onlangs werd verwijdert.
Ik begrijp helemaal waarom… want mevrouw is een krachtige persoonlijkheid die een
leidinggevende functie goed aan kan. Jolanda als vrijwilliger onder de huidige leiding te werk stellen bracht problemen…
Mensen zoals Jolanda nemen het heft in handen en brengen
op eigen initiatief verbeteringen aan. Zo is ze nu eenmaal… De leiding van het
consuhuis is gebaat bij meelopers en ja knikkers en dat is Jolanda zeer zeker
niet.
Ze kan beter de slangenkuil verlaten en zonder ballast
beginnen. Haar wegsturen bracht voor Jolanda nieuwe mogelijkheden…
vanaf ik vertrok enige jaren geleden is het huis een
groeiende warwinkel van onmin, zelfverrijking en macht wellust geworden. Ver
van hoe ik het bij de oprichting had bedoeld. Zo jammer maar menselijk…
Jolanda belde me omdat ze nu pas las hoe mijn afscheid indertijd was geweest. (Zie blog “over Annemiek” Het voelde alsof de gebeurtenis zich herhaalde. Dat gebeuren ligt
Godzijdank ver achter me.
Natuurlijk sta ik altijd klaar om het gedachtengoed en
goede raad door te geven aan enthousiaste beginners. Jolanda (ik ken haar al
heel lang) is zo iemand, ze heeft al sponsors en is bezig om een pand te
krijgen. Ze is mondig hardwerkend ervaringsdeskundig en heeft veel liefde voor
de medemens in nood. Precies zoals ik was toen ik het consuminderhuis
oprichtte. Wat een herkenning! De rest leert ze wel, onderweg in haar groei… In
de berm van haar weg zal ik haar zeker nog een tijdje aanmoedigen, en eventueel
raad geven, zolang me tijd is gegeven. Ze is uit het goede hout gesneden en die
mensen zijn hard nodig.
 |
| Doorgegeven aan muziekles voor kleuters. |
Verder met mijn donorregistratie kwam ik aan het
telefoonnummer donatie infolijn:
0900-8212166. Vele vragen werden beantwoord en kwam ik op www.donorregistratie.nl waar je met je digiD op komt. Mijn persoonlijke registratie was niet volledig zag
ik en heb ik alle weg te geven onderdelen van Annemiek geregistreerd.
Ze staan voorgedrukt en was het aanvinken. Volgens de
inlichtingen die ik kreeg kan mijn huisarts de onderzoeken naar bruikbaarheid van
het te doneren spul, ruim voor de euthanasie in gang zetten. Wordt vervolgt…Ja
en een Rubensvrouw heeft lekker veel huid voor al die arme halzen met
brandwonden. Daar worden mensen blij van…
Verhaal…Ik
heb een keertje een nier aangeboden aan een zwager die op de wachtlijst stond
voor niertransplantatie. Dat wilde ik anoniem doen en had een persoonlijk
gesprek met zijn arts. De arts gaf aan als er geen match zou zijn dat de zwager
een andere nier zou krijgen en de mijne iemand anders kreeg.
Was ik het helemaal mee eens en werd een onderzoek naar
mijn gezondheid gestart. De arts gaf aan dat 5 kilo afvallen wenselijk zou zijn
en een goede reden om gewicht kwijt te raken nietwaar.
Kort daarop kwam bij mijn zus en zwager het bericht
binnen dat een donornier beschikbaar was, vanuit het hoge noorden des lands. De
nier was van een oudere persoon en meer hoor je daar niet van. Meneer zwager
leeft al jaren in grote dankbaarheid verder met die nier.
Het voelde alsof ik al op de operatietafel lag, opeens een
verwisseling plaatsvond en ik op het laatste moment op de gang werd gepleurd. Dan
verdwijn je heel stilletjes ongezien achter de coulissen… Nu komt dit jaar nog
een herkansing en dat maakt me gelukkig…
Annemiek.
