Mijmering 12. Chili sin carne (con carne), Marga, de neuroloog, dwang neuroses en "gekke" pilletjes...

.

Beste mensen,

De onzichtbare werkelijkheid is veel boeiender dan de zichtbare. Je kunt haar met je verstand niet waarnemen, daarvoor staan de ogen van het hart…oftewel schrijvers ogen.

Annemiek.

Mijmering 12 2026

Tip…Digitaal ontspullen. Ik ben er al een tijd mee aan de slag en vele verslagen zijn al verdwenen in de “papierbak.” 

Oude digitale foto’s werden doorgestuurd aan
mensen waar ik het emailadres nog van heb.

Tip 2…Het dove zeepje op de wasbak in de badkamer heeft een schoon droog sponsje als  “onderleggertje” gekregen. 

Om wegsmelten te voorkomen. 

Als ik het wasbakje wil schoonmaken,

zit al zeep op het sponsje.

.

Tip 3… Chili sin carne met rijst…Ingrediënten en werkwijze:

1 dikke ui snipperen en fruiten in een stoofpan of wok.

Enkele  tenen knoflook  snipperen en bij de uien fruiten.

Enkele paprika’s en/of puntpaprika’s in verschillende kleuren schoonmaken en in stukken in de pan. (Knip ik in stukken met een schaar.)

Natuurlijk kan er ook een vers pepertje bij (had ik niet en wil ik niet.)

1 pakje frito tomaten erbij en eventueel verse tomaatjes.

Gerookte paprikapoeder, peper, oregano (had ik vers in de tuin) chilipoeder en eventueel komijn.

Een pot bruine bonen afgieten en afspoelen door een vergiet.

Een potje kidneybonen kan daarbij, en vond ik teveel pot, dus werd een bakje voorgekookte witte bonen uit de vriezer gehaald, en wat erwtjes voor de kleur.

Lekker laten stoven zodat het gerecht inkookt en de smaakjes mengen.

Een bekertje rijst werd volgens gebruiksaanwijzing gekookt. Het was teveel rijst en dat kan na afkoeling in de vriezer in een zipzakje.

Wil je chili con carne bak dan gelijk met de uien wat gehakt mee. Beiden zijn een perfect gerecht tijdens carnaval…

Tip 4… Op verzoek nogmaals in fotoserie hoe je met schouderklachten zonder pijn
dekbedovertrekken verwisselt. Marga de huishoudelijke hulp wilde wel even fotomodel zijn.

Mijn leventje en verhaaltje… Ik moest de 10^e naar de neuroloog en zat uren in wachtkamers want ik was te vroeg en de arts te laat. 

Daar wordt ik hartstikke stijf van, en heen en weer lopen zou iets zijn geweest…

Het zou zomaar kunnen want de “wachtkamer” was een gang. Ik heb de wachtende patiënten eens geobserveerd. 

Was ik hier wel goed en niet bij de psychiater? 

Misschien was de psychiater wel op wintersport en had de neuroloog gezegd: “Ik neem je patiënten wel erbij.” Zo zag het er wel naar uit.

Er was een meneer die steeds zijn handen voor zijn gezicht sloeg en tussen twee vingers door naar me keek.

Verder een mevrouw die door haar haren streek zoals wel meer mensen  met lang haar doen. Vervolgens sloeg ze het ene  been over het andere. 

Niks mis mee, als ze het niet steeds had herhaald en lang haar had gehad.

Verder een meneer die helemaal in zwart gekleed  in elkaar gedoken triest zat te kijken. 

Alsof hij drie dagen door de regen had gelopen en misschien was dat ook zo. 

Deze trieste verzameling mensen daar ga je niet langs lopen banjeren met krakende ortheses aan.

De neuroloog was een verademing moet ik zeggen en heel direct zoals ik ook ben. 

De reden van het consult?  Ik heb sinds zes maanden elke nacht nachtmerries. Meneer vroeg of ik alleen sliep?? 

"Ja…ik ben alleenstaand."

Of iemand kon  verklaren of ik snurkte? "Tja, dat vraag je niet aan een one night stand," was mijn antwoord. 

De mondhoeken van de arts krulden naar boven. 

Enne onderzoek naar slaapapneu was de eerste afspraak over acht weken pas.

 “Dat doen we dus niet.” Was mijn reactie, want dat masker heb ik al eens gehad…

Daarmee kan je alleen op je rug slapen. Bij zijligging  wijkt het masker en lig je in de storm…

Ik heb al jaren PTSS en heb al drie EMDR therapieën achter me. 

Die helpen dan wel een tijdje. 

De wachttijden daarvoor zijn inmiddels ook ellenlang.

We spraken over ADCA en euthanasie en dat ik die na de herfst heb ingepland.

 “Nou herfst is het zo,” zei de neuroloog. Jawel…en tot die tijd wil ik graag nog kwaliteit van leven, dus zonder nachtmerries.

 Als dat zou kunnen?

Meneer de neuroloog vond een pilletje dat in Nederland mocht voorgeschreven worden.

Na drie weken zou het resultaat merkbaar moeten zijn. 

Er zijn vele bijwerkingen volgens meneer en als er rare dingen gebeuren moest ik hem bellen.

Nou er gebeuren alleen maar rare dingen in huize van Deursen en we zullen zien. 

De neuroloog belt me over vier weken…

Thuisgekomen ging een steek door mijn rug en ondanks wat oefeningen werd het niet beter.

De dag erop kwam Sonja die graag de pilletjes wilde halen bij de apotheek, 

Een middag in mijn sta-op-stoel en een goede nachtrust loste de rugpijn grotendeels op. 

De nachtmerrie was deze keer van een gehalte waar je niet wakker van schrikt.

Mijn hulp kwam de dag erna en bleven we samen in beweging door de vloeren te schrobben zonder schrobber… 

Toen de benedenverdieping onder water stond met sunsoda,  

zijn we koffie gaan drinken met haverbrood…

Ondertussen stonden de rotanstoel en een mand in de stromende regen. 

Daar worden ze soepel van. 

Bij mensen werkt dat niet.

 Later zag ik een rand water op de wc vloer waar niet goed was gedroogd. 

Daar heb ik uit balorigheid een inlegger op gelegd. 

Te moe om te dweilen.

Die balorigheid bracht me tot vreemde was/droog plekjes. 

Aan het touw van het luik vlizotrap had ik een kleerhanger gehangen 

met enkele vaatdoekjes eraan. 

Ze wapperden zelfs heen en weer want alle ramen stonden op kiep…

Volgens mij wordt je van die pilletjes hartstikke gek…

Annemiek