donderdag 5 februari 2026

Mijmering 10 Pastasaus met pastinaak, lucht uitzuigen, 7 mannen in mijn huis en een bed te weinig...

Beste mensen,

Je kan alleen zijn zonder eenzaam te zijn. Helemaal compleet dichtbij jezelf in balans. Daar kunnen we aan werken, om daarna nooit meer in haast minder goede keuzes te maken in partners, om maar niet alleen hoeven te zijn…

Annemiek.

Mijmering 10 2026.

Tip… Asperges vorig jaar rauw ingevroren, zijn een gemakkelijk menu. 

Leg ze in bevroren toestand in een wok met water tot ze onderstaan. 

Een ei erbij en een beetje zout en een schepje suiker. 

Aan de kook brengen en 8 minuut aan de kook houden.

Het ei kan eruit en de asperges door een vergiet. 

Een klontje boter smelten in de hete wok, de asperges op een bord en het ei gepeld erbij. 

De hete boter over asperges en ei gieten.

Ik had de aardappel/knolselderij van gisteren die over was opgewarmd. Dat kon erbij.

Tip 2… Klaskes bakworkshop zette me aan om te bakken. Nee, geen roze koeken maar een cake van biscuitrecept. 

Je kent het wel denk ik… Nog even kort de Ingrediënten en werkwijze:

25 gram suiker en 55 gram suiker afwegen en apart in schaaltjes.

60 gram bloem en 40 gram maïzena afwegen en die kunnen samen in een kommetje.

4 eieren splitsen en kan je beter een voor een in een kopje doen.

Een pannetje met een beker water tegen de kook brengen

 en de kom met eigelen daarin met de 35 gram suiker tot room kloppen. (au bain-marie) 


Theedoek erover en de gardes schoonmaken.

Oven voorverwarmen op 165 graden.

De eiwitten tot sneeuw kloppen met steeds een beetje van de 55 gram suiker. 

Het eigeel in gedeeltes erbij en de bloem/maïzena door een zeef erbij. 

In de oven en na 50 minuut proberen of het gebak gaar is.

Afgekoeld snij ik de cake in schijven die in de vriezer gaan voor vele gebakjes met uiteenlopende soorten fruit erop of…

 gewoon eigengemaakte confituur.

Ik nam glutenvrije bloem in dit recept…

Tip 3… Velen eten mee van mijn haverbrood en is het alweer bijna op. 

In de tijd dat de cake in de oven zat heb ik de ingrediënten voor het brood klaargezet.

550 gram havermout in een pot.

800 gram yoghurt in de kom waar het cakebeslag inzat.

4 eetlepels zonnebloemolie erbij

Zes eieren erbij en met een garde roeren.

De 4 theelepels bakpoeder komen later, maar liggen al klaar. (Ik doe een zakje en een derde van een tweede zakje) plus een snuf zout.

Net voordat de cake uit de oven moest, heb ik de bakpoeder en zout plus de havermout door het broodbeslag geschept.


Van de ouders van Petra heb ik een broodblik te leen dat ze niet meer gebruiken. 

Het is ongeveer antiek en komt van een bakker die ophield met bakken.

Het bakblik ging een doekje  door en werd met olie ingesmeerd.

 Daar ging bakpapier tegenaan en een tip is dat papier vastzetten met wasknijpers, 

die eraf gaan als het brood de oven ingaat.

Tip 4… Pastasaus met pastinaak.

Ingrediënten en werkwijze:

1 rode ui snipperen (ik was te lui om in de schuur een witte ui te halen.)

Enkele teentjes knoflook snipperen en samen roerbakken in olijfolie in de wok.

Enkele wortels en meer pastinaakjes dan wortels schillen en in kleine stukjes snijden en in de wok.

Verder had ik nog wat bleekselderij, twee paprika’s en vele bevroren snacktomaatjes. De tomaatjes middendoor en de paprika in stukjes. Allemaal in de wok.

Voor de zoet een handje witte rozijnen en een doosje frito tomatensaus.

In de border salieblad, oregano en tijm geplukt, dat er heel bij ging. 

Voor de nodige eiwitten heb ik nog een doosje voorgekookte witte bonen uit de vriezer erbij gedaan. 

Met een rietje tussen de rits van het zakje
de lucht eruit zuigen voorkomt ijsaanslag
op de cake in de vriezer.

Alweer het laatste doosje en worden droogbonen in de week gezet…

 Mijn leventje…Geduld heb ik weinig… en wachttijd zittend doorbrengen is er niet bij. 

Ik wil mijn lijf overeind zien te houden en wisselende bewegingen maken. Urenlang.

 Als een soort therapie werden tijdens koken en bakken, buiten de aardbeienplanten van bruine bladeren ontdaan. 

Op/neer, op/neer, altijd net iets langer dan ik vol kan houden… dat zet zoden aan de dijk. 

De keukendeur kon wagenwijd open want in Limland was het al “lente.”

Verhaaltje…Vrienden op de fiets. Jarenlang ben ik gastvrouw van “Vrienden op de fiets” geweest. 

Iets wat ik heden geen alleenstaande vrouw zou aanraden.

 Indertijd was dat wel te doen al heb ik de meest vreemde dingen meegemaakt…

Het leukste waren de groep wielrenners uit de achterhoek. 

Die kwamen eenmaal per jaar om Limburgs Mooiste mee te rijden. 

Ze waren kind aan huis en een sensatie in het straatje als al die auto’s met fietsen erop en erin arriveerden. 

Er werd doorlopend koffie gezet en zelfgebakken vlaai zo voor het afsnijden.

Twee broers sliepen in mijn lits-jumeaux en eentje aan het voeteneind op de grond op een matras. 

In een kleine achterkamer waar twee eenpersoonsbedden stonden werd een matras op de grond ertussen gelegd. 

Dat waren al zes mannen.

Dan had je nog de werkkamer waar tussen de droger en de strijkplank iemand sliep. 

Ook op de grond. In de badkamer lagen stapels schone badhanddoeken en washandjes op de
wasmachine.

Ikzelf sliep op twee tuinstoelkussens in de woonkamer voor de bank. 

Er is een jaar geweest dat ze een extra meneer meebrachten zonder vooraanmelding, wetende dat ik dat wel goed zou vinden. 

Een matras tekort heb ik meneer bij de overbuurvrouw ingekwartierd.

Die vond dat wel leuk en het ontbijt voor hen allen was bij goed weer buiten. 

Om vijf uur in de ochtend begon ik al met brood bakken. 

Suikerbrood kaneelbroodjes en vlechtbrood, bruinbrood kocht ik bij een goede bakker.

Vlees en kaasbeleg en eigen gemaakte jammetjes op tafel. 

Tomaten en vers geperst sinaasappelsap plus gekookte eitjes. 

De mannen kwamen in wielrenners outfit aan het ontbijt en in een zakje achterop het shirt ging een banaan of een broodje voor onderweg.

Als ze in colonne de straat uitreden richting heuvelland ging de wasmachine aan. 

De afwas werd gedaan en aan het menu voor in de namiddag begonnen.

Meestal een eenpansgerecht zoals pasta bolognese, met vele kommen sla erbij. 

Dame blanche na en dan wel de echte gesmolten chocolade. Daar waren ze gek op.

De opbrengst was altijd met veel fooi en kwam in het potje studie Samir. 

Natuurlijk ben ik mijn zoon gaan opzoeken in New York. 

Was hij nog zo verbaasd dat ik aangekomen was, met mijn chaos en zonder gevoel voor talen.

Ik had geen idee hoe groot New York was en dacht met een busritje van een half uur of zo 

van Manhattan naar Albany NY te reizen. 

Ja ja… In Samir zijn appartement aangekomen na een dag reizen, 

ben ik daar orde gaan scheppen en woonde zo ongeveer in de laundry. 

De taal leerde ik spelenderwijs van een aardige meneer uit Portorico tijdens lakens en
dekbedovertrekken opvouwen…

Mijn zoon moest naar zijn werk en kon ik lekker rommelen in zijn appartement zonder dat hij daar zenuwachtig van werd…

Annemiek.