Mijmering 76... Crisis team, een hoofd en soep in de tuin, dromen blijken waar en gelukkig zijn....

Beste mensen,

Onbeschreven herfstblad
dat neerdaalt aan mijn voeten...
Je bent een gedicht...

En “HIJ” die de sla laat groeien verbind lijntjes en dat is geen toeval…

Annemiek

Mijmering 76 2026.

Mijn leventje…

Vrijdag…Het crisis team kwam bij elkaar en bestond deze keer uit: Soef, Frans, Marga, Samira en ik. Later sloot daar heel onverwacht Gerard bij aan.

Samira en ik waren de eersten en werd al werk besproken. Frans sloot aan en werden
passant wee haken aan de buitenmuur gemaakt om potten op te hangen.

Marga is de werkvoorbereider van Frans en hij is gewend dat ze meekijkt/denkt.

Het is heerlijk weer en dat werkt goed. In de tuin ligt een bekend gezicht, nou ja met een lijf eraan.

Dat is een voor mij bekende meneer…Gerard!! We vliegen elkaar net niet in de armen 

en zijn geweldig blij elkaar na lange tijd weer te hebben getroffen…

Wat hou ik veel van zijn gezin en de liefde die daar heerst. 

Wat heb ik ze goed kunnen helpen en de inrichting van het huis hebben ze nu nog…

Gerard is nog steeds een harde werker zie ik en ik schiet vol bij alle herinneringen die we ophalen…

Gerard kan werkelijk alles en zooooo precies. 

Marga en ik helpen hem een tijdje door de hedera rond de poort weg te snoeien.

Frans is aan de volgende crisis bezig en werk tussendoor samen met Soef de schilder. Ze lachen zich kapot hoor ik.

Frans werkt gratis en Soef voor heel weinig gezien wat hij allemaal doet. 

Er worden lampen opgehangen die mevrouw al zes jaar in huis heeft.

Gekregen op coupons die de gemeente toen uitdeelde aan armlastigen. 

Een mens om ze op te hangen ontbrak en een moeilijk iets voor getraumatiseerde vrouwen.

Er wordt koffie gemaakt op z’n tijd en er klinkt veel gelach tussen de mannen. 

De sfeer is vooral blij…

Frans boort gaten in een schuur muur en komen roosters op de buitenmuren. 

Omdat ontluchting ontbrak was de schuur een vochtig hol 

waar alle gereedschap ging roesten en/of schimmelen…

Bergen werk wordt verzet door de schilder die  verroeste radiatoren schuurt en kale deuren. 

Er zijn stukken uit kozijnen die worden bijgewerkt en ik heb het af en toe te kwaad 

hoe geweldig het steeds groeiende team op drie plaatsen werk verricht.

Marga en ik peddelen van het een naar het andere team…en verlenen waar nodig hulp.

Aan iedereen die we kennen worden rest flacons kit/lijm gevraagd.

Er moeten ook nog plinten op de muur...

Oh jee...

================================================

Zaterdag…De over buurvrouw komt met haar knappe aanstaande schoonzoon (Jurre) 

mijn kast uit elkaar halen. 

Dat wil zeggen, de deuren eruit en de kap eraf…

In de nacht heeft Winnie de planken er al uitgehaald.

Ik probeer de overbuurvrouw zoveel mogelijk spul aan te smeren

dat ik nog kwijt moet…en ze is dolgelukkig met o.a. een picknick mand.

Jurre sjouwt het nachtkastje naar beneden waar de TV opkomt…. 

Het kastje waar hij eerst opstond gaat dinsdag naar een tussenstation en is voor Mia.

Mijn droger gaat dinsdag ook die kant uit. 

Ik droog wel op lijntjes…

Het linnengoed is al bij Mia en is het nog steeds wachten op haar woning…

=================================================

========================================

===========================

De zaterdag lig ik verder voor pampus in mijn stoel. 

Sonja en haar mooie zoon sluipen rond op mijn hofje…

 Een pannetje soep en glutenvrije broodjes worden in de border bij de keukendeur gezet.

Ze hebben stilletjes een kruisbesstruik uitgedaan,

 die een tweeling blijkt te zijn… 

Die komt in de tuin van Sonja, als herinnering aan pracht momenten

en dat de struik een tweeling blijkt te zijn, is ook geen toeval.

Ze laten me slapen en ik weet nergens van…

Toen ik wakker werd leek het alsof ik droomde… 

Wat een liefde allemaal…

Annemiek