Door te blijven communiceren
lossen veel problemen (waar nu psychiaters
mee bezig zijn,)
zich vanzelf op...
Annemiek.
Mijmering 71 2026.
Tip…Tomaten/groente/minestrone soep.Ingrediënten
en werkwijze:
Een
ui werd
gesnipperd en aangefruit in iets zonnebloemolie in de grote soeppan.
Enkele
knoflook tenen erbij.
Twee
dikke wortels geschild en in stukken erbij plus:
Een
pakje tomatenprut erbij en:
Vier
tomaten leerden zwemmen in de kokende soep.
Twee
stengels bleekselderij werden in stukjes gehakt en kwamen in de
soep.
Alles werd fijn gehakt en had ik nog schijven knolselderij die in blokjes werden gesneden…
Een
doosje witte bonen en een
handvol pasta (glutenvrij.)
Zwarte
peper en nog 5 minuut sudderen…
Mijn
leventje…Maandag…Eerst koffie en een ontbijtje en blij zijn
dat de nachtmerrie niet de werkelijkheid is.
Het regende niet in de gewenste hoeveelheden dus kregen
potplanten water uit de regenton.
De inloopochtend werd geopend door Jozeetje van de overkant en Gerda sloot de rij.
Petra kwam daar tussenin en was het gezellig en vele lachbuien daverden door het huis,toen Jozeetje en ik het verleden bespraken.
De winterjasjes die we maakten en de mouwen te dik voerden,
zodat de kindjes de armpjes niet konden bewegen,
alleen zijwaarts houden of omlaag.De voortent die ik naaide met mijn naaimachine die op
kisten werd gezet,
zodat ik de voortent kon repareren die aan de opgezette tent zat...
De eetkamerstoelen die hoezen kregen en daardoor “modern werden.”Petra
was inmiddels binnen gekomen en genoot mee…
Verhalen over Peter en Samir in de puberteit.
Peter die
een vriend had en die vriend had de mosterd niet uitgevonden.
Hij wilde het kind zo jong mogelijk, het liefst pas
geboren.
Wel alleen een Nederlands kind, want een kind uit China kon hij niet
verstaan als die begon te praten…
We lagen in een deuk van het lachen…
Voorbij de poort zag ze
wat ze aan het doen was…
Gerda kwam om uitstel te vragen van het sedum tafeltje ophalen…
Het wordt later in de week. Geen probleem…
Uiteindelijk bleven Petra en ik alleen over en we hebben e.e.a. uitgesproken, wat hoog tijd was.
Face to face is dat het beste en niet via app of facebook. De lucht is weer
geklaard en Petra kreeg het lampetstel mee dat ze heel graag als
herinnering
wilde hebben.
Het zand. zeep, soda rekje wil ze ook en kan volgende week mee.
Maar eerst een kom soep als lunch…
Tussen de buien door ben ik boodschappen gaan doen en is
weer een plak chocolade aan mijn vingers blijven hangen…maar ook fruit.
Samira kwam nog op de valreep, en kon me bijpraten over de crisis mevrouw die we voor het gemak Mia zullen noemen.
Haar kamertje waarin
ze ondergedoken zit is zo groot als mijn keukentje.
Mia woont daar al zes maanden. Voor het
aanrecht ligt een matras op de grond dat overdag tegen de muur wordt gezet, om
voor het aanrecht te kunnen lopen.
Dan belt Mia de politie…
Een arm en een hand zijn nog ingezwachteld en de blauwe plekken trekken al wat weg. Als ze bij een groep van Samira aanwezig is krijgt ze soms een hyperventilatie aanval en mag ze op de bank gaan liggen.
Ik kan me voorstellen dat de hoge berg sores die ze nog moet gaan overwinnen soms niet te overwinnen lijkt.Samira is steeds paraat en er is al een aanklacht ingediend voor mishandeling en stalking.
Een echtscheiding is lopende… Mia zal altijd Samira bellen als er iets
vreemds gebeurd en maatschappelijk werk ondersteunt…
Samira heeft een directe lijn met de politie die op de
hoogte is… Komende week hoort Mia officieel of ze de woning krijgt…
Wat Mia haar droom is? Een wasmachine een vloerkleed en een kleerkast…verder kan ze
nog niet denken. Hoe klein haar wereld is… Samira is net als ik bekend met deze
symptomen en rustig aan.Mia's gordijnen.
Als Mia een flatje heeft… elke keer een stukje dat ze
aankan, inrichten. Ons klusteam beweegt daarin mee…
Dinsdag…
Na
de rondleiding van toekomstige huurders in mijn huis zit er geen schot in.
Vakantie tijd en de woonmakelaar die mijn zaak behandeld is drie weken op
vakantie werd me medegedeeld toen ik belde… Wie in mijn huis komt weet ik
voorlopig nog niet.
Zo werkt dat tegenwoordig schijnbaar… Ik heb in een plekje in de tuin de zaden van de stokrozen gezaaid. Een houten lepel erbij, dan weet de toekomstige bewoner dat daar een bloeiende verrassing opkomt…
Zo zijn er meerdere verassingen van dubbele papaver en
primulaatjes die de hele winter
bloeien. De eerste knopjes zitten er al in.
De frambozen die oogst geven tot december, ach er is
zoveel…
Woensdag…Ontbijtje
bij Sonja en was het weer feest. Ik kreeg mee wat ik niet op kreeg en hoef ik
vandaag niet te koken…
Het leven is goed maar wel chaotisch…
Annemiek.