maandag 17 november 2025

Mijmering 88... Pastinaaksoep, veel groente pasta, twee Sinterklazen op pad en de feestdagen gekte...

Beste mensen,

Het is de diepgang in gesprekken

tussen jezelf en de ander

die aan het leven ware betekenis geeft.

Daar kan geen geld en goed tegenop...

 Deze momenten zijn mijn rijkste bezit.

 Annemiek

Mijmering 88 2025.

Tip…De zakken voor plastic afval worden door mij vaak meerdere keren gebruikt. 

Deze keer om gevallen blad in te verzamelen.

Dat komt in een dikke laag op de vlinder/bijentuin. 

De kleine beestjes brengen de winter erin door en de regenwormen werken het blad naar onderste lagen…

De aarde wordt losser zonder dat ik daar iets aan hoef te doen en ik begrijp niet waarom de meeste mensen blad afvoeren…

Na gebruik gaan de zakken voor hergebruik onderin de ketel waar de plastic afval in wordt verzamelt.

Tip 2… de stapel snoeiafval in het beschutte hoekje groeit en ergens in het midden liggen opengescheurde plastic zakken

 als isolatie om de eventuele egeltjes van een droog dak te voorzien. Dat heb ik van Gerdien
geleerd…

Tip 3…Pasta met heel veel verse groente…. Al kan het ook met minder.

Ingrediƫnten en werkwijze:

1 dikke ui snipperen en in de stoofpan fruiten in olijfolie.

Vele teentjes knoflook meebakken.

1 pastinaak en 1 wortel schillen en in stukken toevoegen.

2 stengels bleekselderij in stukjes toevoegen.

Enkele tomaten als je hebt in stukken erbij.

1 kleine courget in stukken en

1 paprika

1 pakje tomaten frito

Blaadjes salie/tijm en oregano.

De vele groenten werden beetgaar gestoofd met peper/zout terwijl de pasta werd gegaard.

De pasta was ruim genomen en voor twee dagen. Na afkoeling gingen twee bakjes de vriezer
in.

Tip 4… lege verpakkingen van koffiebonen kan je van links keren en zijn leuke cadeau verpakkingen.

Gevuld met topinamboer knollen een gewaardeerd cadeautje voor Manuela die deze keer op vrijdag Laika meebracht.

Tip 5…

Pastinaaksoep ingrediƫnten en werkwijze:

1 ui snipperen en aanfruiten in

Een scheut olijfolie en klontje boter.

Tenen knoflook zoveel je wil mee fruiten.

Flinke eetlepel kerriepoeder en

Twee blokken groentebouillon verkruimelen in de pan.

Op lage pit fruiten en je ruikt het heerlijke kerrie/ui/knoflook aroma.

Afblussen met een liter water en het aanbaksel van de bodem roeren.

Aan de kook brengen en op lage pit houden.

1 aardappel en zeker vier pastinaken schillen en in stukken toevoegen aan de soep.

Een theelepel kurkuma en peper naar smaak toevoegen en laten garen.

Met de blender erdoor en de soep in bord of soepkop versieren met slagroom.

Mijn leventje… Een regendag in november is goed om administratie door te spitten, 

ontharen en een maskertje maken. 

Afspraken plannen en genieten van Jeanke de eekhoorn die de taart plundert.

De geraniumstekken op de vensterbank van mijn slaapkamer doen het goed. 

Drie stuks zijn niet aangegaan en dat valt mee…

De bloemknoppen kan je beter afknippen want de kracht hebben het blad en de stengels
nodig.

De feestdagen gekte…

Sinterklazen werden in mijn vroegste jeugd  ingehaald in de haven van Stein. 

Een horde kinderen stond te zingen aan de wal van het Juliana kanaal. 

De burgemeester en de harmonie erbij en veel zwarte pieten met zakken vol snoep en pepernoten.

Aan de rand van Elsloo dichtbij het kanaal werd de Sint op een paard ingehaald 

en het is al eens gebeurd dat de ene Sint op de boot en de Klaas op het paard elkaar zo ongeveer kruisten.

De bootklaas maakte het nog erger door met veel lawaai in grote haast in het vooronder te duiken. 

Hoe leg je zoiets uit aan een kind…

In ieder geval mocht de schoen gezet waar een wortel voor het paard in moest. 

Ik weet nog dat Samir als peuter doodsbang was van Sinterklaas en vriendjes werd met zwarte Piet die zo ongeveer de huidskleur van zijn vader had.

Herinneringen aan pakjesavonden met gedichten, warme chocolademelk en speculazen. 

Cadeautjes die de tien gulden niet mochten overschrijden. 

Zo werd het gebeuren gevierd met mijn laatste echtgenoot en onze respectievelijke zonen Peter en Samir.


Later kregen de kinderen met Kerst ieder een radio/cd speler voor in hun slaapkamer. Van TV was toen helemaal geen sprake… 

De kinderen gingen naar Judo, voetballen of hutten bouwen in het bos. In ieder geval mijn zoon die nogal avontuurlijk was.

Hij klom wel eens op het dak van de school en wist niet meer hoe daar vanaf te komen. Van paardensporen op het dak was geen sprake geweest vertelde hij.

Er was een middag met mijn studerende zoon in Eindhoven, de binnenstad in Kerstsfeer. Het was bitterkoud en op terrasjes zaten mensen met plaids en straalkacheltjes. 

We hebben tussen die vredigheid bijgepraat in warme genegenheid.

Verder dwalen mijn gedachten weer naar onnutte cadeautjes en vooral de manier waarop ze werden/worden  gegeven.

“Ik kreeg van mijn man een gouden ketting met een hartje,” vertelde een mevrouw. Meneer echtgenoot had mevrouw 100 euro gegeven waar ze zelf maar iets voor moest kopen.

“Marita kreeg swarovski kristal beestjes van haar verloofde,” ingefluisterd door zijn aanstaande schoonmoeder. 


Met minder hoefde hij niet aan te komen.

Een bekende kreeg borstjes van de Kerstman wat me meer een cadeau leek voor haar echtgenoot. Als ze op haar rug lag bleven die dingen rechtop staan. Het was geen gezicht.

Mijn wens was met een puber hippe kleertjes te gaan kopen die zijzelf leuk vond. Samen een fijne dag doorbrengen in de stad bleek niet gewenst. Ik mocht geld bijleggen voor een tienerkamer. Tja dat verrekte geld speelt nog steeds een rol.

Ik hoor van mensen om me heen die hun kleinkinderen geld geven met Kerst. De een spaart voor een auto en de ander voor een speciaal horloge. 

Kerstdiners in restaurantjes waar elk jaar hetzelfde wordt gegeten. Je kan vaak kiezen uit twee menu’s en er is een grens aan de tijd waarin je het bestelde in je hals moet werken. Het is flink aanpoten. De volgende groep staat alweer klaar…

Ik hoor ruzie verhalen over mensen die konijn in het zuur maakten voor familie. Die konijn verdween naar onbekende bestemming.

Na de eerste bloei krijgen
de lidcactussen minder water.
Er was iemand aan de beurt een kerstdiner op tafel te zetten, die raakte in paniek en heeft een vakantie besproken. Vrede op aarde is ver te zoeken.

Vele uitnodigingen kreeg ik door de jaren heen om aan te zitten bij Kerstdiners. Zoiets als de eenzame alleenstaande mevrouw… Dat geeft mensen een goed gevoel.

Nou ik moet er niet aan denken en eenzaam ben ik nooit geweest…  Tijdens dagen dat de commercie hele hordes als gekken opjaagt  zijn voor mij heerlijke stilte dagen in eenvoud doorgebracht…

Ik hoor later wel wie weer alleen de troep moest ruimen en wie nog geen dankjewel kon zeggen voor envelopjes met inhoud…Godzijdank kan ik meestal de dans ontspringen…

Annemiek.