Voor moed is geen weg onbegaanbaar.
Moed draagt je verder als je het even niet aan kan.
Het voelt als een verloren melodie als je de moed even kwijt bent geraakt.
gewoon maar stapje voor stapje verder gaan
en kom je de verloren moed meestal gewoon weer ergens tegen...
In bos of hei… of de vlindertuin…
Annemiek
Tip…Tijdens de naailes bij Sonja werden weer tips doorgegeven.
Te lange mouwen in een winterjas kregen een elastiek tunneltje,
waardoor ze beter sluiten ( de warmte in de jas blijft)
Dat kan op verschillende manieren zoals je ziet op de
foto’s.
Een lievelingsbroek werd weer opgelapt en weer heel lang
mee kan.
Tip 2… Ramen wassen is mannen werk bij de bonusfamilie.
Hun huis is gerenoveerd en tijd om een les in kozijnen beschermen te geven.
Alie en Ayad waren de klos en werden de ramen met een schone doek gewassen en gelijk de kozijnen afgenomen.
Het vrouwvolk keek met
interesse toe…
Gedroogd met een theedoek leek me het veiligste voor de mannen.
De kozijnen werden met autowas ingesmeerd waardoor een
beschermlaag voorkomt dat zwarte regendruipers van zure regen intrekt in de
kunststof.
De meeste mensen boenen met schuursponzen de druipers eraf…soms met cif en is de beschadiging een feit.
Tip 3… Het prachtige weer nodigde uit om te snoeien in de tuin.
Eigenlijk wilde ik rommelhoopjes maken voor de egeltjes.
Dat is wel gelukt.
In etappes zal ik de bijen/vlindertuin bedekken met herfstblad verzamelt op het hofje…
Prachtvoeding voor de aarde en
schuilplaats voor de beestjes.
De sedum bank werd opgeknapt en de was droogde aan de lijn…
Tip
4… Mijn drie kunst blommen in de lampetkan werd kerstboeketje… Het gedroogde boerenwormkruid werd vervangen voor hulst en een paar kaardenbollen.
Kost niets en brengt zoveel vrolijkheid…
Mijn leventje… De keukenloper voor het aanrecht was een miskoop en slijt of hij van papier is gemaakt.
Daarvoor moest een stukje afgeknipt waar de hulp me mee
heeft geholpen.
Tot
slot een verhaaltje…
De
catwalk…
Je ging op zondag naar de kerk om de nieuwe mode te
showen. Het middenpad was een soort catwalk waarop je paradeerde, zo heb ik als
kind ervaren…
Daar was dan een effen
pantalon bij. Confectie en wie had een confectie maat… Geen mens!
De heren droegen onderhemden waarvan de randen afgetekend stonden op de ruggen van de colberts.
Dat vond ik altijd zo’n zot gezicht…
Afhangende schouders daar kon een schoudervulling bij en
de mouwophouders zijn op het juiste moment uitgevonden.
Ons moeder paradeerde op de “catwalk” met haar nieuwe korset aan. Gelukkig met een jurk erover heen en als je goed keek zag je de veterafdrukken op haar rug lopen.
Er zaten baleinen in dat akelige roze korset en ik zag het ding wel eens over een stoel hangen.
 |
| Egeltjes uitnodiging |
Dan had ze het doordeweekse korset weer aan.
Ze droeg witte Bh’s met maagbanden waar ze knoopsgaten
elastiek aan naaide. Op het korset waren knopen genaaid en zo bleef de boel bij
elkaar.
Als kind zag ik het circus van wat een volwassen vrouw aan
hoorde te hebben en wilde altijd wel kind blijven of man…
In die tijd droegen de dames kousen en dat werden mousse kousen die aan jarretels werden bevestigd.
Ze waren altijd tekort…De panty’s brachten
daar geen verbetering in…
Vrij snel werd in huize van Deursen overgegaan naar witte katoenen overhemden met een stropdas.
Mijn vader was een heer… die opeens in een plaaggeest kon veranderen.
Het plagen zal ik wel van hem geleerd hebben…
De grootste ramp op de zondagse “catwalk” was wel toen de mini mode kwam. Werkelijk iedereen deed eraan mee. Petra, Tonnie en ik hadden de typische flinke “moederskant” benen.
We dachten mooi te zijn en daar gaat het om. Mijn oudste en jongste zussen
waren slank en zijn dat altijd gebleven… Blond met fijn haar en verschil moet er zijn.
Annemiek.
