woensdag 24 juli 2024

Mijmering 74 Weer baby'tjes geboren, snoeigemak, belegjes truuk, bij strooien en een verhaaltje...

Beste mensen,

Veel mensen kijken over het kleine dagelijkse geluk heen

terwijl ze met grote wazige ogen

naar het grote geluk zitten uit te kijken.....

 Annemiek

Mijmering 74 2024.

Tip…De aardbeiplanten stekjes in de waterkom hebben worteltjes en kregen een plekje in een krat met potgrond. 

De kom werd schoongemaakt en met water gevuld voor de volgende ronde… De stekjes van de reuze aardbeiplant kunnen ook in de aarde en zet ik apart om te zien of er verschil zal zijn…in groei en oogst.

De uitgebloeide verregende geranium blommen werden uitgeplukt en doet de plant goed.

Hoe prachtig bloeit het huislooktafeltje in volle glorie…

De wilde wingerd groeit als een gek en heb ik teruggesnoeid tot hekhoogte. 

Ik weet dat buurman niet weg is van overgroeien en doe ik mijn best.

Een echte aanrader is de bigshopper die ik voor dit doel gebruik. 

Een handvat werd doorgeknipt en verlengt met een stuk band zodat de ik met de bigshopper als schoudertas in de border klim. 

Alle afgeknipt spul gaat direct in de tas en hoef ik na de knipbeurt geen groen te verzamelen…

Een bijbehorend voordeel is dat je zo kan stoppen bij een bui en de andere dag weer verder gaan…

Zaad verzamelen… De eenjarige bloemen in de bak op de tuintafel krijgen dezelfde soort pluizenbollen als paardenbloemen. 

De uitgebloeide bloemen komen in een bakje om na te drogen en volgend jaar weer uit te
zaaien. 

Dus als je dezelfde bloemen hebt…zo leuk om te proberen.

Vorig jaar heb ik dat zaad verzamelen van deze eenjarige plant al uitgevonden en kwamen na het zaaien (het jaar erop in april) massaal plantjes op. 

Helaas werden de stakkerds heel jong door slakken opgevreten. 

De volgende keer zal ik binnenshuis voor/zaaien…

Koesteren…en duurzaam. De closetborstelhouder (met bijbehorende spiegel) is al 55 jaar oud, 

stond heel lang voor de show op het toilet en wordt de laatste jaren pas gebruikt. 

Het is een zelf gekocht stukje van mijn uitzet, toen ik 18 was. 

Een setje dat werd gekoesterd en meeverhuisde van plee naar plee in vele woningen tientallen jaren lang en nog steeds dienst doet.

Er was wat kalk aanzet in de borstelhouder en werden stukjes closetpapier doordrenkt met
azijn op de plek gelegd. 

Na twee uurtjes was de kalk opgelost…

Dwars door de groentelade… van de koelkast en werden alle restjes tot een gezond schoteltje verwerkt. Nog wat paprika uit de vriezer erbij en werd het een bont gezelschap…

Afgieten op de drempel… Bij rijst of pasta afgieten neem ik elke keer een ander stukje stoep om het vergiet op te zetten. 

Afgieten op de drempel van de keukendeur en voilĂ  weer wat onkruid weggebrand…

Tip 2… Vervelend beleg. Een ongevoerd jasje of hes heeft een beleg dat steeds op zijn plaats gelegd moet worden

 bij aandoen of als je beweegt. Bij losse schoudervullingen idem.

Het beleg met kleine steekjes op verschillende plaatsen aan de binnenkant vastzetten

 lost alle ergernis op en zit je jasje perfect. 

Je kan zelfs een paar lange steken leggen,(zie foto) zodat er ruimte zit en het beleg niet gaat trekken. 

Met schoudervulling hetzelfde en hoef je die dingen nooit meer recht te leggen…

Tip 4…De AOW is binnen en wat krijgen we toch veel he… 

Ik hoor je al zeggen “maar alles is ook duurder.” 

Dat klopt al is het een uitdaging door bijvoorbeeld 200 euro eerst maar eens  op je spaarrekening te zetten… 

De dapperen onder ons 300. 

Vergeet dat geld en kom met het overige uit, dat is nog heel veel…

Tip 5…Bij strooien. Als tijdmanagement stond deze week de hof vegen en bij strooien. 

Het ideale weer heb ik afgewacht… af en toe een buitje en niet te warm. 

Na een bui is het gemakkelijker vegen en trek je meteen het onkruid uit. 

Hoe langer je hiermee wacht hoe groter de wortelkluit die je daardoor niet meer in het geheel kan verwijderen.  

Misschien wel honderden keer bukken als ik de bezem vasthoud en benen spreid om mijn evenwicht te bewaren, 

dan lukt dat wel en doe ik therapie… 

Mijn rechterhand heeft nog kracht in duim en wijsvinger om onkruid uit te trekken dus doen wat je kan Annemiek.


Je ziet vanzelf waar het meeste onkruid pleegt op te komen en strooi alleen op die plekken wat wegenzout bij… 

Je kan dit werk in etappes doen en net als bij therapie ga je nog een graadje hoger dan je eigenlijk aankan.  

Ik nam rondom de schuur erbij en het stukje brandgang achter de schuur. 

Buurman houd netjes zijn deel van achterkant schuur bij dus kan ik niet achterblijven…

Tip 6… Afdekkantje… Er past geen deksel op mijn waterkan en bleef een tip van Petra in mijn hoofd hangen. 

Had ze eens gezien bij iemand… een lapje verzwaard met kraaltjes over een kan. Tja, welk lapje en hoe?


Viel me opeens in dat het lapje ook een kanten kleedje kan zijn nogal dicht gehaakt zodat geen kleine vliegjes in de kan vallen.

 Kraaltjes had ik ook nog en werden aan de uiteinden van het kleedje genaaid. Perfect…

Inmiddels kan ik de kan niet meer missen die dagelijks wordt gevuld met schijven citroen en water. 

De enige echte “bitter lemon” die heerlijk wegdrinkt op kamertemperatuur. 

De kan is gemakkelijk schoon te maken. 

Ik kom met mijn hand tot onderin…

Mijn leventje… Als je goed kijkt zijn de werkschoenen aan het line dansen en zijn de kleine slippertjes gevoerd. 

Een beetje fantasie moet de mens hebben…

De aardbeiplantjes zijn aangegaan en krijgen nog een tijdje dagelijks water.

Vandaag kreeg ik mijn vaste hulp in de huishouding. Hij heet Jeffrey en hij werkt op een manier zoals ik graag zou willen.

 Per direct is hij in “opleiding” bij mij gegaan en weet nu alles over schoonmaken met behulp van de cirkel van Sinner. 

Er ging een wereld voor hem open toen we de vloer met die methode schoonmaakten. 

Veel resultaat met heel weinig moeite en schrobschoon terwijl er geen schrobber aan te pas kwam. 

Ergonomisch werken want ook een man heeft maar een rug.

Hij rukt geen stofzuiger langs de deurstijlen en komt in hoekjes en gaatjes tussen buizen en op plinten 

en ik zou zo een potje kunnen janken van puur geluk… 

Hij is heel blij met mij en ik met hem…”Hij die de sla laat groeien, ”kreeg medelijden en stuurde Jeffrey op mijn pad… Ik tel alweer mijn zegeningen…

Annemiek

Een verhaaltje uit boek: Heimwee naar Heusden. 

De zaterdag.

Zaterdag, de laatste werkdag van de week, was bij de bakker tevens de drukste dag. Dan werd  niet alleen brood maar ook gebak verkocht. Vlaai voor het weekend, volgens Limburgse traditie. Dan bracht ik vaak brood van de bakkerij naar de winkel en stofzuigde de beneden boel nog wat bij.

Als de bakker de lege pan van de room bracht om af te wassen, wist ik dat de tompoezen in de maak waren.

Het opspuiten van taart en vlaai met slagroom was ook boeiend. Het zag er zo feestelijk uit. Nog meer feest was het als Frits het brood ging “uitbrengen”, zoals dat heet. Met een motorbakfiets ging hij bij de vaste klanten de bestellingen afleveren. Tussendoor kwam hij de bakfiets bijvullen. Dan probeerde ik bij hem in de buurt te zijn. Wat ik bij hem moest, dat wist ik niet. Dat liet ik aan het toeval over.

Ik wist wel dat ik me niet kon meten met de meisjes waar hij mee omging. Hij ging al jaren uit, ook naar de Alfa Bar, drie huizen verder in de straat. Daar mocht ik niet naar toe.


Ik was nog te jong en zou niet weten hoe ik van mijn verknipte melkboerenhondenhaar een modern kapsel moest maken. Als Frits gewoon wat aardigs zei, was mijn dag al goed.

Hij kende mijn verdriet omdat ik niet mocht doorleren. Hij nam het voor me op, als de oudste zoon van de bakker me commandeerde, omdat ik het sloofje was.

Als op zaterdagmiddag de bakkerij opgeruimd was en alle apparatuur schoon in de rekken stond, werd het ook wat rustiger in de winkel.

Dan ging de bakker in bad, gingen de laarzen aan en werd de bakkerij mijn wereld.

De bakfiets werd in de garage gezet en Frits kreeg zijn geld. Hij kwam wel eens even bij me kijken, zittend op de schone werkbank... De grote klus begon met het vegen van de vloeren.

Te beginnen achter in de gang bij de meelzolder, langs de oven en onder de werkbanken. Dan moesten de blikken van de vloer en werd er heet sop overheen gegooid.

Er zat een dikke laag aangekoekt vuil van de hele week op de vloertegels. Dat moest een tijdje weken.

De kasten onder de oven waar de broodblikken en vlaaiplaten werden bewaard, werden ondertussen schoongemaakt. Daar leefden honderden kakkerlakken, die ik met kokend water probeerde te verzuipen. Dat lukte nooit helemaal. Want elke week waren er weer honderden nieuwe, die ik met een vloertrekker de put in schoof.

De vloer werd met een harde bezem geschrobd. Waar het vuil niet losliet, werd een plamuurmes of de


steekschop gebruikt. Het vuile water werd de put ingetrokken. Daarna met emmers schoon water naspoelen en met de dweil om de trekker alles drogen. Dan was ik uren verder hoor en zag je weer hoe mooi de tegelvloer was.

Vaak werd het laat op zaterdag. Dan hoorde ik de muziek van de Alfa Bar. Dat waren in die tijd  The Beatles en de Rolling Stones. Daar werd ik altijd een beetje verdrietig van, omdat het niet bij mijn wereld hoorde.

Als mijn loon betaald was en wat gebak ingepakt, was het vaak al avond. Ik kroop dan op mijn fiets en ging naar huis.

Daar verheugde ik me op een boek om in weg te dromen. Dan werd ik gered, door een prins op een wit paard en leefde nog lang en gelukkig…

Puur vluchtgedrag uit de harde wereld die ik niet aankon weet ik nu...

Annemiek.