Nieuw leven staat geschreven in het blad van de zuring,
in de knoppen van de sering en framboos, in de krokus en de kamperfoelie. Nu
nog de zonneschijn die snel aan kracht wint…
Mijmering 7 2026
Tip…Gebakken
aardappeltjes met rozemarijn en spruitjes. Daarbij
eigengemaakte appelmoes.
Ingrediënten
en werkwijze:
Een pond spruitjes lijkt misschien veel, maar voor deze “gek op groente” mevrouw, zeker niet.
Het kontje werd van de spruitjes gesneden en mindere blaadjes verwijdert.Twee dikke aardappels werden geschild en deze twee ingrediënten gewassen en in een pannetje met water en iets zout opgezet.
Vanaf kookpunt 8
minuut aan de kook houden en werden de aardappels eruit gevist.
De pit onder de spruiten ging uit, de deksel weer op de pan en werden de aardappels in
plakken gesneden en nog eens doormidden.
In de wok werden de aardappels in
zonnebloemolie gebakken en een takje rozemarijn uit de tuin gehaald.
De blaadjes rozemarijn van het stengeltje gerist werden
meegebakken.
De
appelmoes heb ik eens van een overschot appels gemaakt. Met schil
en zonder suiker.
Tip 2 …Hergebruik… De met conifeer bedekte krans aan de poort kreeg een nieuw manteltje.
Het wikkeldraad werd weer op een houtje gewikkeld en het conifeer jasje uitgedaan.De gesnoeide hedera van de muur van buur werd in kleinere
takjes geknipt en de krans opnieuw gewikkeld.
Hetzelfde wikkeldraad werd opnieuw gebruikt.
Rond mijn huis is genoeg hedera om van te knippen als ik nog iets tekort kom.Restjes touw werden ophang lus en decoratie. Het touw een beetje uitgerafeld en onderin een knoopje.
Aan het touw kraaltjes zou leuk zijn maar heb ik even niet...
Wat rechte takken werden afgeknipt uit het verwilderde bosje gemeenteplantsoen naast mijn huis.In de rand van wat een mand moet worden,
werden
gaten gemaakt, waar de rechte takken door werden gestoken.
Ze werden
provisorisch bij elkaar gebonden en is “het frame” klaar.
De pindakaas pot voor de vogeltjes werd opgehangen, en met de schop de compost in de bak wat verdeelt.
Ik zag bekend pastinaakblad in de zij tuin waar nog wel wat oogst zou
zitten, wat zo bleek te zijn.
Mijn schoen werd opgehaald bij de schoenmaker die een nieuw ritsje erin zette 12,50 euro. Bij de PLUS boodschappen gedaan voor 13,14 euro.
Bij de JUMBO werd voor 10,71 euro gekocht. Totaal: 64,98 euro en heb ik10,02 euro van leefgeld week drie over.
Op de valreep heb ik gebakjes bij Aroma gehaald voor mijn vriendinnekes en kosten 8,85 euro. Blijft er ongeveer een euro over van weekgeld week drie.Op zaterdag startte week vier en kwam weer 75 euro in
mijn portemonnee.
Mijn leventje…Op de fiets naar Molenberg (Heckert en van Mierlo) om mijn orthese bij te stellen.
De orthese sloot niet goed aan en meneer N. keek met een glimlach naar de hondenhalsband om mijn enkel.Hij noemde dat “Afrika-orthopedie.” Omdat ze in Afrika niets hebben, volgens hem en het doen met wat er is.
Meneer noemt mijn linkse
kant mijn chocolade kant!! Omdat het de meest zwakke kant is.
Ik heb een rondje extra gefietst want het was niet glad, lekker
fris, zo rond de 2 graden en bracht een gevoel van vrijheid.
Verbaast over mensen die ik tegen kwam in zeer uiteenlopende kleding.
Dikke jassen, muts op en sjaal om, wanten aan… en iemand in een korte broek.
Even verder een jongen in een T-shirt zonder jas op de fiets.
Petra bracht gluten/lactose/vrije producten van A.H. mee.
Hun assortiment is uitgebreid en start ik een warenonderzoek.
Vervolg
3 van de tuinen…
De
tijd na de scheiding van echtgenoot drie:
Sloten van deuren werden verwisseld en het huurcontract
van het huis werd op mijn naam gezet. Een brand/W.A. verzekering werd
afgesloten bij de bekende verzekeringsagent en Samir was in de weekends meer
bij mij dan in zijn studentenkamer in Eindhoven.
Elk weekend kwam mijn zoon met een lading vuile was en dook in de uitgaanswereld van Heerlen. Ik gunde hem dit zo en de was lag zondagmiddag weer schoon klaar met altijd een flinke verpakking durex ertussen.
Zoonlief at de koelkast leeg en voor de gezelligheid
bracht ik hem wel eens zondagavond naar de bus. Een rugzak om, zijn skateboard
en de tas schone was. Hij maakte daar een heel theater van, waar de
buschauffeur en de passagiers van mee konden genieten.
Samir liet zijn studentenkamer altijd open, dan kon een
vriend daar na het uitgaan overnachten. Op een gegeven moment kwam hij daar
toch van terug, want in zijn bed gebeurde meer dan overnachten begreep hij. Al
doende leert men nietwaar…
Nog
een stukje over meneer H… Meneer had ook een nieuwe brand/W.A.
verzekering afgesloten omdat hij niet begreep dat die persoonsgebonden was en
niet bij een huis hoorde. Tja…heeft die arme verzekeringsagent nog veel
problemen mee gekregen.
Op een dag kwam een kennis van meneer H aan de deur met een schrijven dat ik zou moeten ondertekenen. Daarmee zou ik afstand doen van tijdens het huwelijk opgebouwd pensioen van meneer! Nou ik was niet van gisteren, dus gebeurde niet.
Na een jaar kwam teruggave van de belastingen. Op meneer
zijn naam en bankrekening en best een groot bedrag. We hadden mondeling
afgesproken dat we dat bedrag zouden delen. Verder heb ik nooit alimentatie
aangevraagd, van geen enkele van de drie echtgenoten en altijd zelf voor eigen
onderhoud en dat van mijn zoon gewerkt.
Ik ben van mening dat in een relatie ieder zijn eigen
inkomen moet genereren en voor verdere opleiding moet zorgen. Zeker niet aan de
schouders van een partner gaan hangen.
Als een relatie
ten einde is zal ieder zelfstandig verder moeten kunnen. Ook financieel. De figuren
die de zielige uithangen, daar gaan mijn haren rechtop van staan. Natuurlijk is
er verdriet bij het stranden van een relatie, maar je moet verder…
Of je kinderen hebt of niet, je kan zo nodig even kort op
de rug van de maatschappij steunen. Als je een cursus volgt bijvoorbeeld, om
werk te krijgen en ja dat is mijn
mening.
Na ongeveer 30 jaar werkzaam te zijn geweest in
verschillende banen inclusief avond opleidingen en een tijd management
opleiding op zaterdag, werd ik ziek en ben in de WAO beland.
Het vreemde is dat de medemens mij voor gek verklaarde. “Ik hoefde toch niet
meer te werken?” Of namen ze mijn werk niet serieus. Ook hoorde ik wel eens dat
ik door mijn vrijwilligerswerk betaald werk banen in beslag nam.
Nou het tegendeel is bewezen. Ik creëerde banen. In Den
Helder is een consuminderhuis opgericht (naam fundament) naar voorbeeld van
Landgraaf en bracht twee betaalde banen. Dat is sinds kort teruggedraaid en
wordt de organisatie vanaf januari uitsluitend geleid door vrijwilligers.
In Poortugaal bij Rotterdam werd een GGZ kliniek geopend
met de naam Antes. Een medewerkster die me al jaren volgt begrijpt heel goed
waarom budgetteren leren nodig is voor psychiatrische patiënten. Ze krijgt daar
extra uren voor betaald en toch ook weer iets nietwaar…
Verder zijn door de 51 cursussen die ik gaf vele mensen
voorgoed uit de schulden en hebben grip op geld en leven. Dat kwam/komt de maatschappij
zeer ten goede. Ik dwaal af…
Terug naar de belasting teruggave: Meneer H kwam terug van zijn mondelinge belofte de teruggave belasting te delen. Ik kon dit niet bewijzen volgens hem. Meneer had een flink salaris en niet nodig zoiets uit te willen halen.
| Jantje blijft dagelijks komen... |
Geen probleem…dan zou ik een alimentatiegeding starten en
schakelde een advocaat in. De eis was 1200 euro alimentatie per maand en meneer
kreeg de officiële stukken thuisgestuurd. Daarmee stond hij op een dag aan de
deur. Ik zou toch geen alimentatie vragen? Tja… als hij zich niet aan beloftes
hield, kon je zoiets verwachten nietwaar… Boontje komt om zijn loontje…
Ik zou de zaak stoppen als hij conform de afspraak, de
helft van de teruggave belasting via bank zou overmaken. Hij wilde dat ik een tekst ondertekende waar
dat in beschreven stond. Nee hoor… we bleven bij zijn geliefde werkwijze…een
mondelinge afspraak.
Meneer heeft het bedrag overgemaakt en het
alimentatiegeding is door mij direct gestopt… Rechtvaardigheid boven alles…
Daarna heb ik nooit meer iets van meneer vernomen tot ik
hoorde dat meneer was overleden aan longkanker…
Annemiek
Wordt vervolgt…