Als ik een mens zie in twijfel, dan geloof ik in een
wezen dat groter is dan de mens, en me de juiste dingen laat doen en de juiste
woorden laat zeggen…
Annemiek
Mijmering 3 2026.
Tip…Tijdmanagement werd wederom ingezet d.w.z. elke ochtend drie uur flink aanpakken.
Twee kleine ideetjes werden toegepast.
1a. Een
dubbel stukje closetpapier werd bovenop het boerenbont kastje gelegd. Keukenstof
is altijd vet en een stukje papier wisselen is gemakkelijker dan hout met vette
aanslag schoonmaken.
Tip 2… Gooi kokos deurmatten omgekeerd in de sneeuw, als het kan een dag en nacht.
Ze worden brandschoon. Als je nog perzen hebt… hetzelfde… al is een dagdeel in de sneeuw voor perzen voldoende.
De kleuren
worden weer mooi helder.
Tip 3 … groente ovenschotel…opeens had ik daar zin in en werd bekeken wat ik nog heb voor dit doel.
Het recept is een perfecte manier om restjes
op te maken.
Ingrediënten
en werkwijze:
Tomaten
in
welke vorm dan ook daartussen.
Een
courget wassen en in stukken gesneden erbij.
Enkele
uien middendoor schil vanaf en in vieren. Ook verdelen.
Ik had nog stukjes pompoen,
ook prima.
Veel
tenen knoflook tussen de groente.
Pepers
had ik niet.
Ruim
olijfolie over de groente gieten en de schaal afdekken met
aluminiumfolie.
Na 45 minuut de folie weghalen en de schaal schuinhouden waardoor de olie in een hoekje loopt.
Die kan weer op de groente verdeelt met iets olie erbij…
Als de groenten gaar zijn (vork erin prikken) en aan de bovenkant iets bruinen is het gerecht goed.
Tip 3… Hergebruik: Van enkele sanitair schuursponsjes laten de lapjes los.
Ze werden rondom met naald en dubbel garen, (door en door steken,)
vastgezet.
Tip
4…Een heerlijk tomaten lunch gerechtje.
Ingrediënten
en werkwijze…
Een
gesnipperde ui fruiten in olie in een wok.
hoge pit roerbakken en op een diep bord serveren met stukjes brood erbij.
Natuurlijk kan je nog een ei erdoor roeren tijdens het
bakken, maar de eieren zijn nu even “op de bon” en nodig om brood te bakken.
Tip
5…Budgetteren. De eerste week van januari voorbij werd van
mijn wekelijkse 75 euro leefgeld, 25 euro uitgegeven aan de kapper aan huis. Vijftig euro bleef over…
De
weken beginnen bij mij op zaterdag,
maar kan ook op zondag of maandag zijn.
Wat
voor jou het beste uitkomt.
Op mijn bankrekening werd de huur afgehouden en 10 euro van een clubje waar ik bij ben.
Verder ben ik in geen super geweest en werd wel met regiotaxi vervoerd naar Zuyderland Medisch centrum,
De nota regiotaxi komt eind van de maand.
Mijn
leventje… Het eerst in de vroege ochtend verzorg ik mijn
beestenboel. Voor Jantje de eekhoorn doppinda’s, en Joop niet te vergeten.
Onder de tuintafel zaden voor de kleintjes. Aan sporen in
de sneeuw kan ik zien dat ze schuilen onder de kapellekes bank.
Vrijdag was het vroeg opstaan om tegen kwart voor acht
gesteven en gestreken klaar te staan. Omdat Regiotaxi in het verleden al eens
gewoon doorreed had ik de voordeur opengezet, het licht in de gang aan, en de
rollator met twee wielen buiten. Mijn rode jas daar bovenop gedrapeerd.
Daar ging ik op af en bleek een busje van H. van de K te
zijn, waarvan de chauffeur wat administratie zat te doen. Weer terug in huis en
net de rollator weer binnen toen Regiotaxi belde.
Niet lang daarna kwam een mooi jong chauffeurtje het
busje in. “Opgelost?” Vroeg ik hem… en begon hem te kalmeren. Ach, het was nog
bijna een kind zag ik.
Zijn bedrijf zou wel een nieuwe spiegel regelen. Het accident kon gewoon in de doofpot.
Wat een geluk en vertelde het joch dat hij pas een maand
in dienst was en zoiets niet kon gebruiken. Hij belde met de centrale dat alles
goed was afgelopen, zette zijn spiegel recht en reden we aan.
Het joch reed wel erg voorzichtig, haast stapvoets en moesten we een mevrouw in Brunssum ophalen.
 |
| Hartig lunchje. |
Vandaar zou het naar Zuyderland Geleen/Sittard gaan. Onderweg heb ik hem uitgevraagd over de verschillen tussen de vervoersbedrijven en de namen. Mijn vermoeden werd bevestigd…
De mevrouw in Brunssum opgehaald togen we naar Zuyderland
waar mevrouw ook moest zijn. We waren ruim op tijd, mevrouw had om 9.15 uur
haar afspraak en mijn ingreepje was om 9.20 uur.
Het ziekenhuis in zicht reed het joch de verkeerde weg in
en raakte het spoor bijster ergens tussen personeelsingangen en afvalcontainers.
Het joch en mevrouw waren voor de eerste keer bij het ziekenhuis en raadde ik
het joch aan “rijksweg noord” in te toetsen op zijn navigatie en rustig
blijven…
In het land der blinden is eenoog koning.(oud gezegde.)
Ik verdwaal ook vaak in eigen dorp maar het kwam goed. De
hoofdingang lag opeens voor ons en heb ik het joch nog gewezen waar hij in hoge
nood naar het toilet kon. Altijd handig nietwaar als chauffeur zijnde. Het joch
bedankte me hartelijk…
Tja en dat aanmelden dat je tegenwoordig in een
ziekenhuis moet doen…Op de derde verdieping moest ik zijn en kwam op een
loopbrug terecht aan weerskanten met stalen hekken afgezet. Het leek de Bijlmer
bajes wel.
Nog een keer aanmelden en wachten op mijn beurt. De assistenten zijn al bekende mensen als je daar al tien jaar komt. De vrouwelijke uroloog dokter K. weet dat we gaan lachen als ik kom, want mijn ingreepje wordt altijd met humor begeleid. Dan voel je de pijn minder.
Het is altijd weer een blijde herkenning als we elkaar
zien. Ze vroeg hoe de sloop van de hersenziekte
ADCA de laatste vier maanden was verlopen. Ik vertelde over de tweede
orthese en de vertraagde informatieverwerking die iets langer lijkt te zijn
geworden.
Beeldend werd vertelt hoeveel bekijks dat had gebracht in
de dierenwinkel bij het kopen van de halsband en op plaatsen waar ik op mijn
fiets stap. Ik heb er geen boodschap aan.
De afspraak voor begin mei werd vastgezet en kon de regiotaxi gebeld en naar huis. Bij de hoofdingang staat een tafel met stoelen waar mensen wachten.
voordat de ogen weer verschrikt naar de telefoon gaan.
Een regiotaxi stopte voor de deur en hun fratsen kennende
ben ik maar snel naar buiten gelopen, duidelijk aanwezig met mijn knalrode jas.
Een meneer kwam uit het busje en vroeg of ik mevrouw Deursen was. “Van Deursen wel”… Hij moest nog een
blinde meneer binnen ophalen en vertelde ik waar die zich bevond, even
vergetend dat de chauffeur niet blind was.
Meneer B (met blindenstok) wilde wel achter me
gaan zitten, terwijl hij altijd de eerste plaats rechts voorin nam. Meneer werd
snel wagenziek en kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Hij hoefde niet te
ruilen en taak om meneer af te leiden wat voor mij geen probleem is…
“Hebt u haar op de tanden?” vroeg meneer B. “Zeker weten”
en was zijn nieuwsgierigheid gewekt en
die van de chauffeur. Waar ik woonde wisten ze al. Landgraaf en vertelde ik
dat het een vreselijke gemeente is. “Waarom?”
“Nou voor minima doen ze zeer weinig waar Kerkrade en Heerlen veel beter in is.” Meneer B wilde wel meer weten…kwam ik uit het bedrijfsleven? “Selfmade woman, heel zelfstandig en dominant met een groot hart voor de medemens,” was mijn antwoord.
Daar moest meneer B even over nadenken en vroeg of ik een
BV had opgericht. Ik wilde daar niet verder op ingaan en het consuminderhuis
niet benoemen. “Laten we het houden op dat ik coördinator uitvoering was van
een stichting.” “Wat deden jullie?” “Mensen leren meer doen met minder en
voorkomen dat ze aan lager wal raakten.”
We hebben hartelijk afscheid van meneer genomen.
“U hebt hem goed afgeleid,” vond de chauffeur en de slimmerik had me helemaal door.
Ik was al geëmancipeerd voordat het woord was
uitgevonden. “Een voorloper?” Begreep meneer. Jawel… mijn eigen regisseur zijn,
zonder regels die me opgelegd worden…
Mijn moeder had acht kinderen en de oma van meneer zes. Carrière maken was er niet bij als je vrouw was. Volgens meneer hebben nu alleen
 |
| Jantje. |
“buitenlanders” veel kinderen. “Leve Allah” zei hij nog. “Allahu akbar” bedoel je? “Dat weet u ook al?” Ik vertelde hem dat je in 1950 bij het Katholieke geloof de pastoor op bezoek kreeg als je niet als een konijn “jongen” kreeg.
Bij de islam is dat nog zo, al weet ik dat de vrouwen
daar ook al stiekem aan geboortebeperking doen.
“Hebt u kinderen?” Vroeg ik aan meneer… Meneer vertelde
dat hij een vriendin had die wel heel veel op mij leek. Ook een selmade woman
die alles zelf deed. Klussen werken, een huis met tuin onderhouden. Ze werkte
in de zorg en had veel inlevingsvermogen. Meneer had nog niet ontdekt waarvoor
zij een man nodig had. Ze woonden apart. Een kinderwens had zijn vriendin niet…
maar hij wel.
Ik heb een stilte laten vallen en vroeg wat hij zo aardig
aan kinderen vond. Waar bestond die kinderwens uit? “Iets van jezelf… een kind
zien opgroeien… spelen met het kind en hem/haar iets leren.”
“Je zit natuurlijk niet op mijn goede raad te wachten?” “Oh…
net wel!”
“Nou… de redenen die je noemt zijn nogal egoïstisch.” In
deze wereld zet je geen kind... Intussen in de Coonenlaan gekomen heeft meneer
me bedankt. Ik had hem geweldig geholpen volgens hem en kon hij zich in een
toekomstig kind verplaatsen wat er hoogstwaarschijnlijk niet zal komen…
Annemiek.
