Mijmering 5 2026...Nasi Goreng van restjes, tuin verleden, zeepje vastleggen en zomer frambozen met winter neigingen...

Beste mensen,

Uitlopend blad van bloedzuring en sneeuwklokjes, kijk en koester…want de tijd vliegt immer door. Hetzelfde blad dat je vandaag een glimlach gunt, gaat morgen teloor…

Annemiek

Mijmering 5 2026,

Tip…De glasgordijnen werden gewassen. 

Dat zijn op de benedenverdieping maar twee stuks voor een raam, tegen de inkijk. 

Mijn vervangende huishoudelijke hulp heeft de gordijnen afgenomen en alle ramen b.g.g. gewassen. 

Alleen van binnen en dat is prima. Ik heb de gordijnen gewassen, nou ja… de wasmachine… en hangen ze alweer op.

Je zou het tijdmanagement woonkamer schoonmaken kunnen noemen want bijna alles ging van de plaats en werd grondig afgestoft. De grote lappen werden uitgeklopt, de grand foulard, de warme deken, de woonmantel en de tafelkleden.

De salontafel ging op z’n kant, dan kan je de poten beter stoffen. Dat stoffen werd gedaan met een uitgewrongen doek, die steeds werd uitgespoeld in een emmertje water. We hebben de klus samen gedaan, mijn hulp en ik in ruim drie uur.

Tip 2… De frambozen werden gesnoeid. Ze staan in de tuin aan de zijgevel van mijn huis. Zomer frambozen groeien op tweejarig hout en laat ik nu niet meer weten welke zomer of herfst frambozen zijn?

Ik heb het ze nog gevraagd en ze gaven geen antwoord.

In ieder geval werden zwakke takken tot aan de grond weggesnoeid. De mooie takken met bladknoppen werden aangebonden aan stokken die de grond in werden geramd.

Ik zie alweer zevenblad opkomen dat moeten we niet hebben dus werd ruimte tussen de frambozen gelaten waar ik tussendoor kan om zevenblad uit te steken.

Licht en lucht moeten de frambozen hebben en werd de hedera van buur Janssen flink ingekort. 

De bladeren daarvan kan ik weer om de krans om de poort wikkelen, over de conifeertakjes  heen…

Tip 3… Plukjes mos werden uit het huislook tafeltje getrokken. Die kwamen in de gaten die waren gevallen in het hangertje naast de keukendeur. 

Met een breinaald werden de plukjes door de gaasmaasjes gedrukt. Af en toe met de sprayflacon erlangs sprayen en het komt goed.

Tip 4… Nasi Goreng…

Ingrediënten en werkwijze: Vele variatie zijn mogelijk en de mijne  is ook steeds anders, en hangt af wat nog op moet.

Gekookte rijst die op moet of kook een beker volkoren rijst.

1 ui en een sjalotje werden grof gesnipperd en aangefruit in een wok.

Kurkuma erbij en een verkruimelde groentebouillonblok.

Enkele tenen knoflook in stukjes erbij en een stengel bleekselderij die ik nog had.

Een paprika in stukjes erbij, en had ik nog een winterwortel die klein moest. Dat heb ik met de rasp gedaan

Een Chinese kool in stukken gesneden (alleen de top) werd door de groente geschept en een scheut ketjap en Chilisauce toegevoegd.

Twee eieren

werden gebakken en kwamen bovenop de nasi. Natuurlijk kan je stukjes kip of hamreepjes door de nasi werken of reepjes omelet.

In ieder geval heb ik voor morgen nasi om op te warmen en enkele porties gaan in de vriezer…

Tip 5... De derde week budgetteren ben ik weer begonnen met 75 euro in mijn portemonnee. Week twee werd afgesloten met geld over, waar ik voorraad creme van heb gekocht. De vaseline was tweede pot voor de halve prijs en de totale aankoop was voor 28,47 euro en kan ik weer een tijd voorruit. 

Mijn leventje…Mijn hulp wilde niet pauzeren en dat is niet gezond. 

Er werd een theetje voor haar gezet en voor mij een beker koffie. 

Natuurlijk kon ik het niet laten om de diepte in te gaan en vroeg ik wat haar dromen waren. 

Ze is nog piepjong en mooi, een heel leven nog voor haar en heb ik geprobeerd haar te laten zien waar stapjes liggen om haar dromen te verwezenlijken.

Ik hoop dat het is gelukt en haar “ik zou eigenlijk” te veranderen in nu haar eigen ontwikkeling zelf te starten. 

Op een stationnetje wachten tot een ander je op sleeptouw neemt is gedoemd om te
mislukken.

Een partner kan je wel raad geven maar je zal het zelf moeten doen. 

Veertigjarige huwelijken komen steeds minder voor en als wegen scheiden zal je zelfstandig moeten kunnen functioneren met een eigen inkomen. 

De zielige uithangen is niet meer aan de orde…

Mijn tuinen… Waar ik ook woonde, van kind af aan, brachten plantjes en zaadjes in de grond stoppen een thuisgevoel.

Alsof een anker werd uitgegooid in de woelige baren van mijn leven. 

Moeder aarde… daar voelde ik me veilig. 

Mijn eerste tuinwerk  in Landgraaf was de tuin
rondom mijn huidige huurwoning opknappen..

In de voortuin stond 40jaar geleden rondom een zielig grasveldje een doorn heggetje waar onkruid onder groeide.

Eruit met het ding en werd het gazon met de schop vrij diep afgegraven. 

De hellende voortuin werd een tuin met een verdieping door middel van spoorbielzen.

De aarde werd gemengd met vruchtbare grond en kon het planten starten. Vaste planten kwamen erin met zomerbloeiers, wat een vrolijkheid.

Het volgende project was coniferen tot een meter boven de grond afzagen en ik was er gek op. 

Ze stonden aan de zijkant van het huis en waren te hoog en te breed geworden. 

Het is een verrukkelijke therapie bij opkomende woede een boom om te zagen.

Natuurlijk in etappes en met beleid en eerst werden zijtakken gesnoeid of afgezaagd. 

Die kwamen op een hoop. Een overbuurman (CH) heeft nog geholpen de stronken uit de grond te trekken.

Een ketting om een stammetje en zijn busje laten trekken. 

Meneer CH hield net als ik van experimenteren. 

Na een paar stammen is hij toch maar opgehouden want zijn bus was van zijn werkgever.

De rest van de rij heb ik in etappes zelf uitgegraven, gewoon met de schop. Waar mijn (derde) echtgenoot toen was? 

Meneer was vrachtwagenchauffeur internationaal en alleen in het weekend anderhalve dag thuis. 

Daarom heeft ons huwelijk zo lang geduurd denk ik wel. 

Meneer vond in die tijd alles wel goed en ik voedde zijn zoon op die drie jaar ouder was dan mijn zoon. 

De tuinen rondom het huis was mijn traject…

Achter het huis lag een gazonnetje op een verhoging en bereikbaar met betonnen trapjes. Je had er helemaal niets aan. 

Achter op die bult stond het schuurtje, dus hoger dan het huis. 

Die bult moest er gewoon uit… Je begrijpt het al… De bult ging eruit en het trapje kwam een   stuk verderop richting schuur waardoor een “leefkuil” zou ontstaan.

Ik had een tekening ervan gemaakt, hoe het zou komen en meneer echtgenoot vond alles wel goed. 

Heel goed in organiseren werkte ik in de bedrijfshoreca tijdens schooluren van de 
kinderen. In de avonduren werd de achtertuin uitgediept.

Een zwager werkte bij een grondverzetbedrijf en zette elke maandagochtend een container voor het huis. Daar werd een plank tegen gelegd waar ik met kruiwagens vol aarde tegenop liep.

Tegen vrijdagmiddag was die bak wel vol en werd opgehaald. Meneer echtgenoot kwam vervolgens thuis na een rit heen en weer Denemarken en kon het weekend starten.

Tussendoor heb ik mijn rijbewijs nog gehaald wat wel een verhaal apart werd. Nou ja…ik heb het gehaald in vier keer en een verlengt examen. Een ster op de weg ben ik nooit geworden.

Het ging erom dat ik meneer echtgenoot niet meer in Reuver (standplaats van
vrachtwagenbedrijf) zou moeten ophalen en zelf een “boodschappenautootje” zou hebben.

Het werd een tweedehands autootje van een beveiligingsbedrijf met twee zitplaatsen en de rest laadruimte. Je weet nooit wat je zoal tegenkomt en handig bij tuincentra. Ik heb twee van die autootjes versleten.

Terug naar project tuin…

Ondertussen had een gesprek plaatsgevonden met buurman Janssen over de afscheiding tussen onze achtertuinen. 

Tegen de lelijke muur kwam  aan weerskanten hedera. Ieder snoeit (nog steeds) zijn eigen kant en bovenop houdt buurman bij. 

Ik zorg ervoor dat geen hedera op de grijze muur van zijn huis gaat groeien en dat lukt (ook nog steeds) aardig.

Uiteindelijk was de achtertuin voldoende uitgediept en kwam een muurtje rondom van
zogenaamde “kinderkopjes,” op een fundering. 

Een stuk dove zeep in een groente
zakje, raak je niet kwijt.

Die klus hebben mijn echtgenoot en zijn broer gedaan. In de kuil die geëffend was, kwam een flinke laag grind en zand  en uiteindelijk klinkertjes.

De stenen en de klinkers naar achter slepen heb ik samen met de kinderen gedaan. De beplanting van de borders rondom was weer mijn project. 

Gelukkig werd de oude seringenboom gespaart en heeft mijn overbuurman CH een afrastering geplaatst waar eens de coniferen stonden.

Daarmee was de moestuin “zijtuin” een feit en heb ik stromatten tegen het gaas geplaatst
tegen de inkijk. 

Die zijn in etappes weer verwijdert want de zon kwam niet aan mijn plantjes.

We hadden vele jaren plezier van het diep gelegen hofje. Net voor de schuur kwam een afdak waar ik plantjes onder kon voor/zaaien. Daar kwam een zitje waar we heerlijk konden luieren.

Door de jaren heen gaan spoorbielzen rotten en aan mijn derde huwelijk kwam ook een eind. De relatie had twaalf jaar geduurd en de zoon Peter (van de echtgenoot) had na afstuderen op MTS werk gevonden en een flatje in Hoensbroek betrokken.  

Mijn zoon studeerde in die tijd in Eindhoven… en woonde antikraak. Hij hield van experimenten en van wie zou hij dat nu hebben? wordt vervolgt…

Annemiek.