Beste mensen,
Het leven is voortdurend bezig ons een spiegel voor te houden
Het leven schudt ons wakker en als we niet bereid zijn te zien
wat het leven ons probeert te laten zien,
zal het “te leren stuk” steeds weer opnieuw voor onze voeten worden gesmeten.
Ik heb ervaring mijn nek te breken over dergelijke zaken....
Omdat ik eigenwijs ben....
maar uiteindelijk komt het goed...
Annemiek
Mijn leventje… Glutenintolerantie betekende de voorraadkast na lopen en alle bloem crackers en pasta eruit vissen.
Ik had net voorraden
ingeslagen, die werden doorgegeven.
In de vriezer lag nog brood van Aroma en champignonragout (in een ijsdoos) die dezelfde weg gingen.
Sonja bracht alvast een brood mee en glutenvrije bloem
waar ik bekend mee ben.
Een zak gierst was bij haar pakket, waar ik mee ga experimenteren.
Sonja is veel te goed voor deze wereld en moet voor zichzelf
beschermd worden.
Het koord is decoratie want er zit elastiek in de broek.
Om
een of andere vreemde reden zit het koord middenachter in het tunneltje vast
genaaid.
Bij broek twee van een ander merk was het hetzelfde…
De naad werd losgetornd en het koord bevrijd.
Dat was bij de rode jas nog een heel gedoe maar doel bereikt.
Het platte koord loopt mooi onder het sierlint door dat ik vastzette.
(zie foto.)
Tip 3…Nog een koord truuk… Het dunnere koord dat ik bij van Zetten kocht kreeg gedeeltelijk een andere functie.
kregen een lang koord aan de lus middenachter. Het koord werd in mijn sok gestopt. Voeten
warm… alles warm.
Tip
4… Natuur Kerststuk maken…
Het groen kreeg ik van Gerda en een pracht sparrentak van Marga…
Hoe groot of klein je het stuk ook maken wil…
de oase blokken moeten boven de pot, schaal of kom uitsteken en 24 uur in water hebben gelegen.
Verbind ze aan elkaar door stokjes in te steken die later worden
afgeknipt.
plat liggend in de oase te
steken.
Iets hoger (ietsje schuin) mooiere takjes insteken en tot
slot als kers op de taart de sparrentakjes.
Losse snippers groen op de bovenkant oaseblok leggen en
theelichtjeshouders in de blok steken.
even pauzeren…
Met nieuwe ogen kijkend naar je Kerststuk zie je vanzelf waar wat moet komen.
Ik koop nooit iets en mijn kleuren blijven rood groen en
natuur, nou ja daarin ben ik behoudend…
Driekoningen.
Tip
5… Linzen/maaltijdsoep…
Ingrediënten
en werkwijze:
Ik had nog wat knoflook uit gestoken
waar ik hem niet hebben wil in de border.
De knolletjes kwamen bij de uien.
Afblussen met twee liter water en op elke liter twee groentebouillonblokken.
Twee
winterwortels en een zoete aardappel werden geschild en in
stukjes gesneden. Dat kan ook een gewone aardappel zijn en/of knolselderij (was
uitverkocht.)
De
knoflookstengeltjes en eventueel lavas.
Wat paprika in stukjes in de soep en je hebt tijdens drukke dagen een gezonde basis waar
allerlei soorten broodjes gezond of pannenkoekjes bij kan…
Mijn leventje 2… Ik heb nog even de doktersassistente gebeld, om door te geven wat mijn eigen onderzoek en diagnose had opgeleverd.
Bevestiging door laboratorium testen hoefde niet.
Doet me denken aan de arts (W. N.) die naar mijn gevoel een halve eeuw mijn huisarts was en nu gepensioneerd... W. heeft om een of andere reden me een keer zijn emailadres gestuurd en was hem consulteren wel heel gemakkelijk.
Ik maakte foto’s van een zwelling of opgelopen snee en vroeg of het zwaluwstaartje dat ik legde voldoende was.
Er was een keer dat hij
antwoorde vanuit zijn vakantie adres buitenland en dat was natuurlijk niet de
bedoeling hem daar te storen.
samen met mij naar hem toe te gaan.
Direct en heel onopvallend, via een achterdeurtje de wachtkamer omzeild.
Mevrouw was uit geweest en had een partydrug in
haar glas gekregen.
Ze kon zich niets meer herinneren waar ze was geweest en
werd op de vroege ochtend behoorlijk toegetakeld in de buurt van haar huis
afgezet.
meneer W daarmee veel goeds gedaan…
De meeste vrouwen zwijgen na dergelijke aanpak en ik ken velen die bij me terecht konden…
Ik probeerde ze altijd bij een arts te
krijgen.
behandelen.
Meestal ging ik een eerste gesprek mee en
als het vertrouwen er was liet ik direct los… Zelf doen…maar niet alleen…
Alles moest getrokken volgens mij… en meneer had er geen geld voor, was alleen basis verzekert.
Hij zal wel een schuld hebben gehad bij de zorgverzekering.
Een huisarts kon doorverwijzen naar een kaakspecialist wist ik… en die trok de hele reutemeteut eruit.
Dat is niet eenmaal maar vele malen gebeurd. Het is me ook nog gelukt om bij een tandarts in centrum Heerlen sponsorwerving te doen.
Meneer tandarts wilde wel gratis elke week een behandeling doen. Alleen noodgevallen, zoals een tand/kies trekken of een vulling plaatsen... Natuurlijk geen kronen en iemand met een losse snijtand ving bot weet ik nog.
Ik was heel zuinig op meneer en een
afspraak ging altijd met mijn tussenkomst zodat geen tweeverdieners misbruik
zouden maken… want ik ken mijn pappenheimers wel.
Alle vreugde van verwerking die dat bracht was
ongelofelijk groot…en al die tanden die een mens weer zelfvertrouwen gaven om
te solliciteren… vriendschappen aan te gaan en de mismoedigheid te ontvluchten.
Ik schrijf dit niet om te zeggen hoe goed ik ben, Ik ben niet zo goed en had ook ontiegelijke miskleuners. Waar gewerkt wordt vallen spaanders. Ik schrijf dit om jullie te laten meegenieten van de blijheid van mensen die zelf uit de afgrond krabbelden nadat iemand de moeite nam om ze een zetje te geven…
Nog
een miskleuner dan? Een meneer met drugsgebruik werd uit huis
gezet. Hij kon bij zijn moeder terecht die woonde in een piepklein flatje
tegenover een vleesverwerkingsbedrijfje. Je weet wel…waar ze beestjes in
stukken hakken ocharme…
De vliegen overlast bij de flatjes was gigantisch en liep
ook nog een ouwe dikke hond rond die op het balkon zijn behoefde deed, naast de
zakken afval. Geen mens kreeg de zware hond nog de trap af.
Mevrouw was ten einde raad dat de inboedel van haar zoon
op straat werd gezet. Hij kreeg enkele uren om het spul ergens op te slaan
voordat de RD4 de zooi kwam ophalen.
Toen heb ik over mijn hart gestreken en toegestaan dat
dierbare en/of kostbare spullen van meneer werden opgeslagen in de kelder van
het consuminderhuis. Hij en zijn vrienden moesten de zooi zelf brengen en in de
kelder zetten.
De “vrienden” bleken of stoned of zat en hebben de
verzameling op de stoep van het consuminderhuis gekeild met harde muziek uit de
auto en veel geschreeuw... De halve straat stond buiten…
De eigenaar van het spul moest alles zelf maar naar de
kelder dragen. Daar heeft hij een halve dag over gedaan en moesten enige
oppepmiddelen aan te pas komen.
Ik liet hem geen moment uit zicht en heb nog iemand
gebeld die bier ging halen en voor wiet kon zorgen…
Ongelofelijk dat Annemiek een dergelijke bestelling moest
regelen... Ik voelde me in de onderwereld beland…Daar zat ik dan mijn kostbare
tijd te verdoen bij een lallende zatlap met rare ogen die af en toe half van de
keldertrap lazerde… Het spul moest naar die kelder omdat ik de dag erop de
vrijwilligers niet ermee wilde confronteren. Wat heb ik veel geleerd daarmee. Meneer
was het gewoon niet waard…
Zijn moeder is inmiddels overleden, inclusief de hond en
meneer zit meer in de bak dan erbuiten heb ik begrepen, o.a. voor misbruik.
Annemiek.
