Mijmering 25... Echte liefde, budgetteren, rode kool stamppot, blijheid door privacy, en een capuchon in de ban..

 Beste mensen,

Je vind rust door je aandacht te geven aan dat in jou, wat niet gewond kan raken, niet ziek kan worden en niet gek te krijgen is…Je enige eigen zelf…

Annemiek.

Mijmering 25 2026.

Tip…opeens weer in winterweer beland komt hutspot op het menu.

De nodige aardappels uit de schuur en wat uien. 

Wortels liggen nog in de koelkast en aan de slag…

De aardappels schillen en de wortels. 

Wassen en in stukken snijden. 

In een pan met een beker water en iets zout. 

Enkele uien in ringen gesneden bovenop.

Net opgezet kwam het groenteboerke binnen. 

Een overgebleven bloemkool en rode kooltje plus een beschadigde courget en hoeraaaaa een gebroken pastinaak. 

Die werd direct geschild en kwam in stukken bij de hutspot die net nog niet kookte.

Zo redden we voedsel want geen mens schijnt te weten wat ze met een rode kool moeten
doen. 

Nou ik wel en het mes snijdt aan twee kanten. 

Groente redden en daardoor geld overhouden dat o.a. naar hulphonden kan gaan…of zo.

Tip 2… Rode kool stamppot met appeltjes. (voor vier personen of om in te vriezen)

Ingrediënten en werkwijze:

Zeker drie dikke aardappels schillen wassen en in kleine stukken snijden. 

Opzetten met een beker water en iets zout.

Van een rood kooltje het buitenste blad verwijderen, even afspoelen, 

middendoor hakken en in fijne reepjes snijden. 

In een pan met een beker water, half handje rijst, iets zout aan de kook brengen en op laag vuur garen tot beetgaar. 

Oppassen voor aanbranden, eventueel een scheutje water toevoegen.

Als de aardappels bijna gaar zijn kunnen twee uien gesnipperde en gefruit.

De aardappels tot puree stampen met een klontje boter, en iets nootmuskaat…

eventueel scheut melk.

Twee appeltjes wassen vierendelen en het klokhuis eruit. 

De appels in stukjes snijden en met de uien meebakken.

Rode kool met puree en de uien/appels mengen. 

Eventueel peper/zout toevoegen.

Afgekoeld kan de stamppot in porties in de vriezer. 

Hou je van beestjes eh vlees…dan kan bij de uien spekjes meegebakken.

Tip 3… De capuchon van mijn regenjas verlies ik niet meer. 

De drukkers gingen steeds los en heb ik met rood garen rondom de drukkers steekjes gezet.

 Door en door en dat had ik ook wel eerder kunnen doen…

Budgetteren… De laatste dagen van boodschappen in maart tel ik maar bij week 13 en ben aan het tellen gegaan… totaal: 164,11 euro van week 10 t/m 13 aan huishoudgeld

uitgegeven.

De vaste lasten en diversen:

Huur 651,71 euro

Videoland 10,99 euro.

Hulp en steun crematiefonds 54,69 euro.

CAK 21,80 euro.

Goede doelen 100 euro voor hulphonden (Pink&Me)

Koraal (afvoeren spul) 75 euro inclusie fooi.

Pedicure plus fooi 31 euro.

Kapper 27 euro

WML 13,70 euro.

Omnibus 5,88 euro.

Nilssons 23 euro.

Zorgverzekering 207,44 euro

Eigen bijdrage 38,50 euro.

Essent 60,00 euro

Ziggo 75,41 euro.

Odido 13,96 euro.

BSGW 66,07 euro.

Karwei 23,96 euro.

Uitgaven totaal:   1664,22 euro.

Inkomsten totaal: 2254,02 euro. Over: 589,80 euro.

Mijn leventje… Vrijdagochtend waren de daken wit van de vorst. 

Daar lag ik naar te kijken vanuit mijn warme bed. 

Ik hoefde nergens heen en de zon scheen zo heerlijk naar binnen. 

Een boterhammetje met aardbeienjam van eigen tuin. 

Ik ben daar bijna een jaar zo zuinig mee geweest en mag nu toch wel opgaan.

Daar zijn geen pesticiden op gespoten en dat proef je. 

De meeste pesticiden op fruit in de super zit op aardbeien druiven en ja op snoeptomaatjes.

 Met een vergrootglas in mijn tas bekijk ik in de super de tekst op verpakkingen en kistjes. 

De broccoli komt alweer uit Spanje zag ik. 

Ik wil zoveel mogelijk groente uit Nederland en de slimmerds die vermelden “In Nederland verpakt” hebben mij niet bij de neus.

Al moet ik wekenlang kool en wortel eten… 

Hollands spul heeft mijn voorkeur. Nou ja… zoveel mogelijk. 

Een banaan zal hier nooit groeien nietwaar…

Het rood kooltje bleef maar in mijn gedachten…de mens in de schuldsanering kon er ook niets mee, vertelde het groenteboerke. 

Ze willen “echt eten” en dat is voorgesneden of in pot of blik. Kortom kant-en-klaar. 

Dat was voorheen tijdens mijn werk in het consuminderhuis al zo. 

Ze gooien zo’n kostelijk biologisch kooltje van Hollandse bodem zo in de kliko. 

Tijdens een kookworkshop kreeg je dan reacties als “mijn man of kinderen” lusten het niet. Dan waren ze ervan af.

Ik kende een mevrouw die maakte zelf stamppot van rode kool en was ik heel benieuwd hoe ze dat deed. 

Gewoon aardappels koken, afgieten en een pot rode kool erbij kwakken. 

Haar man en kind vonden het lekker. Dat is al iets nietwaar…

Op zaterdag werd het tegen de middag droog en ben ik eens bij Samira’s voortgang in haar tuin gaan kijken. 

Misschien kon ik haar aanmoedigen. Ze had bamboe schermen gekocht en hoe ze die thuis had gekregen zag ik wel aan hoe ze liep.

Die dingen moesten tegen de lelijke schutting van gluur/buur en ze had te kleine krammen zag ik. 

Ze waren aangeraden door een meneer. Ach ja… De juiste maat zijn we toen gaan halen bij Karwei en passant tangetjes en spandraad bij mij in de schuur. 

Bij Karwei stonden drie jonge jongetjes zich te vervelen en de oudste meneer wist niet wat krammen waren,

 en toen we ze uittekenden wist hij het. “Oh, zadelruggen.” 

Een van de jongetjes werd meegestuurd en kwamen we bij de schroeven en spijkers en…krammen. 

Samira dacht dat de grootste nog te klein zouden zijn en heb ik gezegd die net nodig te hebben thuis. 

Je moet een mens immers in zijn waarde laten…

Samira wilde met touw de schermen bevestigen en ik had iets van als de krammen niet voldeden dan spandraad. 

Ik liep nog tegen kunst hortensia’s aan die geen kunst leken en zoiets zocht ik net…was trouwens een miskoop. 

Nou de krammen waren perfect en we waren zo in de gloria dat de hagelstenen ons niet deerden.

Het spandraad bracht nog uitkomst in het hoekje en de stralende lach en de zuchten van genot van het kind in Samira waren Goddelijk om te zien…

Ze liep in trance met een koffiepotje rond dat verplaatst werd en de mattenklopper kreeg nog een plekje aan de muur. 

Het tuinsetje heeft ze vorig jaar gekregen van mijn kapster en als ik ga verhuizen komt het oud gereedschap aan haar schuur muur… Het bietenstekertje en de kolenschep.

De maartse buien daveren ook over mijn hofje en Jantje de eekhoorn zat in een hagelbui op de taart zonnebloempitten te eten. 

Hij legt bij noodweer zijn staartje op zijn rug als een soort parapluutje tot op het kopke en na
de schranspartij schud hij de hagel van zijn staart. 

Eigenlijk zou ik een partytent boven de tuintafel moeten zetten voor de beestjes maar moet ik daar weer achteraan rennen als de wind hem meeneemt…dus maar niet. 

Teveel verwennen is ook weer niet goed…

Ik heb voor de winter zoveel houdbaar spul ingekocht dat ik tot in de zomer uitkom met wasmiddel gedroogde peulvruchten tandpasta shampoo en rijst. Zoiets gebeurt me elk jaar… en leer daar niets van. Dat hoeft ook niet meer.

Teun de duif met eega snoept ook ijverig van de zonnebloemzaden en ik heb ze nu ook op de tuintafel gestrooid want de eega van Teun weet nog niet hoe emancipatie werkt…de ziel. 

Even later zitten de twee dikzakken bovenop de taart en dat is echte liefde…Volgens mij lijden ze aan obesitas… We hebben daar vreselijk om gelachen Manuela en ik.

De Linzer Torte werd eventjes in het oventje opgepiept. Een beetje warm smaakt hij nog beter…Voor Petra heb ik ook een stuk kunnen redden… dat komt maandag. Het groenteboerke had gelukkig ook een stuk soldaat gemaakt waar ik heel blij van werd. Ik heb altijd het idee dat ik dit prachtmens bij moet voederen...al zou iedereen blij zijn met zo’n figuur…

Annemiek