Middenin de winter ontdekte ik dat er in mij een
onoverwinnelijke zomer schuilt…
Annemiek.
Mijmering 1 2026.
Tip…De feestdagen voorbij is tijdmanagement de beste manier om goede voornemens te laten slagen.
Het brengt weer structuur in je leven.*
De
oefeningen:
Driemaal
per week vroeg in de ochtend:
20 x
vanaf een stoel opstaan zonder je handen te gebruiken. Adem
in door je neus bij het omhoog komen, en adem uit door je mond bij het gaan
zitten.
20
maal je armen beurtelings naar achter, zo ver mogelijk… en weer naar voor.
20x
je hoofd zijwaarts links en rechts en 20 maal je hoofd rond bewegen.
Dit
de eerste week om de andere dag en het weekend vrij.
Tip 2… Goede voornemens beginnen met opruimen schoonmaken en ontspullen.
Maak een lijstje met prioriteiten.
Dat was bij mij het Kerstspul opruimen, het voorjaar in huis halen en het keukenblok schoonmaken.
Bij jou kan dat iets anders zijn.**Klussen zijn gedoemd te mislukken als je de klussen te groot aanpakt.
Begin klein en
dat is elke ochtend twee uur lang flink aanpakken, zonder pauze…
Daarna mag je jezelf belonen met een kopje koffie/thee en met trots bekijken wat je allemaal hebt gedaan….
Morgenvroeg weer verder!
Klus
1… In de glazen schaal werd het kerststuk geruimd en kwam een laagje
potgrond onderin.
Uit de border werden sleutelbloemen
met zoveel mogelijk wortelkluit uitgegraven, en komen in de schaal.
Nog wat potgrond rondom de plantjes in de schaal waarop stukjes mos werd gelegd.
Dat mos groeit op de “kinderkopjes” muur van het hofje.
Een mooi takje hier en daar en wat huislook plantjes rondom. Eenmaal goed water
geven (ongeveer een grote beker water verdelen.)
Helemaal uitgebloeid
kunnen de plantjes weer in de tuin in hetzelfde gat waar je ze hebt
uitgeschept.
Natuurlijk kan je bij het tuincentrum sleutelbloemen kopen en maak je zelf een mooie voorjaarsschaal …
Na de bloei kunnen de plantjes in je tuin.
Klus 2 het keukenblok…Nadat een glutenvrije cake werd gebakken,
(altijd de basis van gebakjes in huis) en de oven nog een beetje warm was,
werd de ovendeur in de week gezet met SUNSODA.
Dat kan ook een ander sopje zijn.Het rubber richeltje werd met de stofzuiger van kruimels ontdaan (tijdens het stofzuigen)
De ovendeur is nu al klaar...
Bij de eerst
volgende afwas werden met het laatste afwas water de oven onder/plaat en de
roosters in de week gezet met SUNSODA.
Tijdens het inweken werd de besteklade schoongemaakt en verder gestofzuigd.
Probeer maar eens of het vuil loslaat van de ovenonderdelen.
Misschien krijg je ze schoon met een pannenspons of…
voorzichtig met een plamuurmes en de roosters met een staalborstel.
Dat hangt af van de vuilgraad van je oven.Al helpt uren inweken heel veel…
Klus 3… De sneeuw werd met de sneeuwschop geruimd.
Nou ja een smal paadje naar de schuur en door de poort naar de straat.
Vroeg gestart bespaart je vastgelopen sneeuw.
Een paadje op het trottoir werd sneeuwvrij gemaakt, net genoeg om door te lopen.De paadjes werden bestrooid
met wegenzout.
Klus
4… Werd de koelkast voorraad bekeken en een mega pan pastasaus
gemaakt.
Ingrediƫnten
die ik had:
Een
courgetje met schil in stukken gesneden erbij.
Drie
wortels geschild en in stukjes erbij.
Stelletje
overrijpe tomaatjes gehalveerd en erbij.
Anderhalve
beker pasta koken volgens gebruiksaanwijzing pak. (Bij
mij was dat glutenvrije pasta.)
Een
doosje tomaten frito toevoegen.
De
pasta door een vergiet en terug in de pan.
Een
scheut olijfolie toevoegen en omscheppen.
De nodige pasta op een bord en de pastasaus erop.
Tipjes: Natuurlijk was teveel pasta gekookt en werd wat over was,
door de pastasaus geschept.
Afgekoeld is de helft voor morgen en de andere helft kwam in een bakje in de vriezer.
Tip 5… Kerstkaarten werden bekeken op hergebruik.
Je kan ze verknippen tot kleine kaartjes om aan Kerstcadeautjes te hangen.
Verder kan een inlegvel natuurlijk ook.
Met een stukje ducktape haal ik dan eerst de geschreven tekst weg,en plak het inlegvel vast.
De kaarten gaan in een mapje
bij elkaar in de lade.
Het klein grut duikt wel onder de tuintafel maar Joop zal dat niet doen.
Die pikt zijn doppinda’s wat hoger weg.
Vetbollen werden hoger in de touwen gehangen van de vogelvoermand.
Niet teveel want ouwe ballen lusten ze niet meer.
De lidcactussen in huis zijn aan de tweede bloeiperiode begonnen.
De roze alweer het eerst. Zondag 4 januari besloot ik na ruim twee weken mijn sabbatical periode te beƫindigen.
Mijn telefoon werd weer opgezocht en de PC geopend voor de eerste mijmering 2026.De Kerstkrans aan de poort werd een groene krans in alle eenvoud…
We
kijken uit naar de lente…en de eerste sneeuwklokjes.
In de oude seringenboom zitten duidelijk waarneembaar paarse bloemknopjes.
Of die de vorst overleven is de vraag. De natuur is in de war.Een
verhaaltje over (ondanks tegenslagen) overleven…
Vasantie…
betekend lente of voorjaar of… “de vrolijke” al heb ik mevrouw nooit horen
lachen. Hooguit een vaag glimlachje als ze dacht dat een lachje verwacht werd.
Haar achternaam is Mylvaganam, een naam die meer voorkomt in Sri Lanka waar mevrouw
geboren is.
Sri Lanka (voorheen Ceylon) is een smeltkroes van Godsdiensten en een klein deel daarvan
is Christen. Vasantie is Christen en hoe ze in Nederland is gekomen, samen met haar echtgenoot, en om welke reden, zal altijd wel vaag blijven.
Vasantie was gehuwd met een meneer die in Nederland de naam Pierre heeft aangenomen en ze kregen twee zonen. Meneer zal in eerste instantie werk hebben gehad.
Hij maakte vele schulden op naam van Vasantie en heeft haar op een gegeven moment verlaten, toen de jongens in de puberteit waren.Vasantie viel bij me op omdat ze weinig opviel. In een oude te grote regenjas met een fiets aan de hand leidend, kwam ze vaak langs het consuminderhuis.
Gebogen hoofd en donkere, bijna zwarte vlekken in haar gezicht en ik besloot als ze langs kwam, iets buiten te moeten doen. “Goedemorgen, “ en probeerde ik haar ogen te ontmoeten. Ze keek me verschrikt aan en knikte… Ze werd schijnbaar nooit aangesproken bleek wel.Dat ging een tijdje zo door en werd het “goedemorgen”
uitgebreid naar “koud he” of iets dergelijks. Op een dag heb ik haar gevraagd
of haar fiets kapot was en haar binnen genodigd met fiets en al in het stille
consuminderhuis.
Bij de plaatselijke fietsenwinkel werden o.a. ook tweedehands
fietsen verkocht en was de dag erna opeens een fiets in het consuminderhuis
voor Vasantie. Vervolgens was het opletten tot ze weer langs kwam op een dag
buiten openingstijden.
Vasantie wilde in eerste instantie de fiets niet aannemen en ik stelde voor dat ze als tegenprestatie zou afwassen als het consuminderhuis open was en vele vrijwilligers pauzeerden. Voor wat, hoort wat. De keuken werd nog bezichtigd waar de
afwasjes werden gedaan.
Ik heb nog lang moeten praten voordat ze de fiets meenam en later bleek dat ze zelden of niet op die fiets heeft gefietst. Ze was te zwak en gebruikte het ding als bagagekar annex rollator als ze afgeprijsde kip (UHD) ging kopen bij de super.
De eerste dag dat Vasantie kwam werken zal ze wel geen
oog hebben dicht gedaan, en heb ik haar de hele ochtend begeleidt. Lieve mensen
werden om haar heen gezet, in de keuken op de eerste etage.
De dag erop was nog een werkochtend want we waren twee
ochtenden per week voor spullen halen open. Allemaal gratis als je een pasje
had (bewijs van minima.) Dat pasje kreeg je na inschrijving… Verder was in het
consuminderhuis elke dag bedrijvigheid o.a. tussen 12 en 13.00 uur voor gratis voedsel
ophalen door mensen in crisis.
Op vrijdag was opeens “voedsel over “ en vroeg ik aan Vasantie of ze nog iets gebruiken kon.
Heel langzaam aan kreeg Vasantie een vast plekje in het consuminderhuis en ruim deel van de voedsellijn die we “broodlijn” noemden. De te ruime regenjas bleef en eigenlijk heb ik haar nooit anders gezien.
Ik kwam erachter dat ze in de schuldsanering zat.(WSNP) waar ze niets van begreep en toen ik haar vertrouwen had gewonnen, hebben we samen haar hele administratie eens doorgenomen.
Die wanhopige ogen, dat uitgemergelde lijfje, ( want het meeste voedsel ging naar de zonen,) die donkere vlekken in het gezichtje baarden me zorgen. Op haar polsen waar ik af en toe een glimp van zag, waren ook al littekens.
Het werd duidelijk dat Vasantie niet werd mishandeld maar aan
zelfbeschadiging deed oftewel automutilatie. Dat doet
een mens in psychische nood (wanhoop) o.a. om zichzelf te kalmeren.
Ik heb hiervan verschillende voorbeelden gezien tijdens mijn werk bij het consuminderhuis en geprobeerd de slachtoffers naar mijn huisarts te krijgen en als dat niet lukte zelf o.a.
zwaluwstaartjes op een snee te leggen, als te diep werd gesneden. Natuurlijk nadat de snee eerst goed schoon werd gemaakt en tegen elkaar gedrukt. Zelfs heb ik al haren bijgeknipt met de keukenschaar.
Terug naar Vasantie… Het moment dat ze zich helemaal terug trok in zichzelf gingen bij mij alle alarmbellen rinkelen. Ze had duidelijk het laatste restje wilskracht om nog te leven verloren. Mijn intuĆÆtie liet me direct ingrijpen voordat er ongelukken gebeurden.
Ze zag geen uitweg meer want haar WSNP
bewindvoerder had aangegeven dat ze dagelijks moest solliciteren en daarvan
bewijs moest doorsturen.
Ze was al bij enkele frietkramen geweest om
werk, waar de eigenaar geen bewijs van haar mondeling solliciteren gaf. Waarom
ook… Geen mens nam haar aan… en zou haar niet aannemen zoals ze eruit zag. Toen
heb ik Jean. D. maatschappelijk werker bij WELSUN opgebeld en de situatie
uitgelegd. Ik kon meneer volledig vertrouwen…
Meneer zal wel de bewindvoerder hebben opgebeld , nadat hij bij mevrouw aan de deur is geweest denk ik wel, want Vasantie verloor iets van de ergste wanhoop.
Haar zonen werden ouder en de oudste zoon
trouwde, weet ik nog… en aan de schuldsanering kwam ook een eind. Opeens
vertelde Vasantie dat haar schoondochter zwanger was.
Het baby’tje werd te vroeg geboren en heeft
heel lang in de couveuse gelegen. Vasantie bad alle heiligen uit de hemel en
liet me foto’s zien van het kindje. Dat was weer iets om voor te bidden en te
leven…
Ik kan me herinneren dat ze op goede vrijdag
nooit kwam werken. Dan wilde ze de dag in gebed doorbrengen. Ze spaarde het
hele jaar rond, om met “huis voor de
pelgrim” naar Rome te kunnen gaan. Samen met enkele mensen van de kerk.
Haar huis met de verwaarloosde tuin was
dichtbij de moestuin van het consuminderhuis en soms ging ik eens kijken...
Buren hadden schuttingen geplaatst want ze weerden Vasantie en zeker haar
“onkruid.”
De tuin was een stilte tuin waar moeder
natuur met bijen en vlinders volop aanwezig was. In Vasanties wondere
sprookjestuin vierde elk voorjaar weer de oude kersenboom de lente, barstend
vol bloesem…
Onder de boom lag het grafje van de poes die
zo werd gemist. Vasantie… betekend “voorjaar, lente of… de vrolijke.”
Annemiek.