woensdag 2 april 2025

Mijmering 26 Uiensoep, Krachten met ervaring bundelen, Reclame tip en misbruik van onervarenheid in een verhaaltje.

Beste mensen,

Je hoeft niet door te gaan waar je eerst helemaal achter stond. 

Misschien is het niet meer zo leuk en kan je gewoon het roer omgooien. 

Gewoon doen en durven en nieuwe uitdagingen aangaan. Aan niemand ben je iets verplicht, uiteindelijk kiest de mens voor zichzelf…

Mijmering 26 2025

Tip…Mijn ervaring en vakmans eh.. vakvrouwschap vormen een belangrijk onderdeel van de schoonmaak actie bij Samira.


Achterstallig onderhoud… en dat kwam omdat geen mens bij de ramen kon, waarvoor pallets lagen opgestapeld en dat is te zien.

De pallets waren inmiddels geruimd en werden SUNSODA en het zachte bezempje ingezet. 

Lekker laten inweken en de slang erop om af te spoelen.

De schoongemaakte vloertrekker met een oude theedoek erom om te drogen, 

nadat door de zwaartekracht het meeste water was verdwenen.

Samira heeft de stoep goed geveegd en ik stak met de steekschop onkruid weg uit de voegen tussen de tegels.

 Wegenzout erop gestrooid en doet de zon komende dagen de rest.

Wat is de tip? Samen klussen is gezelliger en wat de een niet kan, kan de ander wel. 

Het werkt perfect en de kop is eraf… nu heeft Samira de moed om verder te gaan. 

Moed die ontstond uit alle blijheid van wat in drie uurtjes werd bereikt door slimme truukjes in te zetten en aan te moedigen, iets wat ik nog kan.

Tip 2… De citroenmelisse kan al geoogst en kan met schijven citroen in de waterkan. Het spul groeit in de tuin harder dan je knippen kan…

Tip 3… Uiensoep

Ingrediënten:

Veel dikke uien zeker zes

Enkele tenen knoflook (ik had knoflookstengels uit de tuin.)

1 liter water

Zonnebloemolie

Scheut witte wijn of witte port

2 groentebouillonblokken

1 aardappel

Blaadjes lavas dat al op kwam in de tuin

Zwarte peper en kerrie

Voor de afwerking:

Kleine stukjes brood en schijfjes kaas of geraspte kaas.

Werkwijze: In zonnebloemolie de grof gesneden uien fruiten in een soeppan. 

Iets later de gesnipperde tenen knoflook toevoegen en de kerrie die door meebakken de smaak goed vrijgeeft.

Ik had geen tenen knoflook wel knoflookstengels die nog iets later in de soep gingen. 

De uien afblussen met de liter water en de bouillonblokken
toevoegen.

Lavas oftewel maggikruid.

Het aanbaksel losroeren van de bodem van de pan en de wijn of port toevoegen. 

De aardappel schillen wassen en in blokjes gesneden toevoegen.

 De soep wordt door de aardappel iets dikker want aardappel bind.


Wil je de soep nog dikker dan tijdens het fruiten van de uien twee eetlepels bloem 

over de uien strooien en mee bakken.

Ben je geen vegetariër dan eventueel gerookte spekblokjes meebakken met de uien. 

Tot slot peper bij de soep als je wil.

De soep is voor twee dagen of een bakje in de vriezer.

De tweede dag is hij alleen maar nog lekkerder. 

Tot slot enkele kleine stukjes brood op de soep in de soepkop en plakjes kaas of geraspte kaas erop.

Ik heb een klein oventje voor dat doel, natuurlijk minder stroom gebruik dan de grote oven.


 Een kommetje yoghurt met fruit erbij en helemaal goed.

Tip 4… Frambozen stengels hebben graag een steuntje. Dat hoeft geen dikke paal te zijn en bamboestokken doen het al prima. 

Maar hoe krijg je die diep in de aarde?

Dat leerde ik van de woensdagvriend. Een stevige ijzeren stang met een flinke hamer in de aarde henzen.

Pak de hamer altijd aan het einde van de steel vast... dan heeft de hamerslag meer kracht. 

Trek de stang uit de grond en zet de bamboe in het gat.

De frambozenstengels werden met reepjes panty aangebonden 

soms aan de stangen van vorig jaar of aan nieuw geplaatste bamboe.

Je hebt het goed gezien… het zevenblad heeft de frambozentuin in beslag genomen… 

Daar begin ik morgen aan…

Mijn leventje… Bij de Lidl verkopen ze op dit moment auto/was voor een euro de grote flacon. 

Jeffrey de hulp gaf me de tip en bracht eentje voor me mee.  Ik ben direct nog 5 flacons gaan halen. 

Die krijg je nooit meer voor die prijs dus sla in... 

Jeffrey haalde de resterende geraniums naar beneden en kan ik weer verder met ompoten... 

Samen hebben we het huis weer schoongemaakt. Hij doet wat ik niet kan want hij is hulp in de huishouding. 

Een mens die hulp van WMO krijgt wordt
geacht wel bezig te blijven want spieren opbouwen kan iedereen altijd nog...

Inmiddels sloopt de ADCA verder en kan ik in de avond niet meer slikken. 

De medicijnen die in de avond genomen moet worden neem ik nu in de namiddag en eet op tijd waar ik best lang over doe.

Als je bedenkt dat ik heel veel wel nog kan eten, zoals alle soorten soepen, havermout, yoghurt pudding en natuurlijk gemalen voedsel al is dat nog niet aan de orde… 

Ik zie me trouwens geen boterham soppen in de koffie of zo…brrrrr. Alles went behalve een …

Ehhhhh nog een verhaaltje? Museum “het houten huis” in de Rijp. Met de museumkaart kom ik gratis binnen en een mevrouw vertelt wat ik al op het aanplakbiljet las. Er is een kluisje waar mijn tas en jas in kan en ik mag er fotograferen zegt ze nog… 

Het museum valt erg tegen moet ik zeggen vooral omdat de vrouw me steeds naloopt en vertelt wat het voor moet stellen. Ik moet wel een achterlijke indruk maken, omdat ze me de rode knopjes aanwijst waarmee de computers in gang worden gezet… 

teveel computer waar ik tijdens mijn vakantie “terug in de tijd” geen zin in heb. 

Er is een ruimte die me meer aanspreekt. 

Opslag bamboe.
Het is een kantoor van een reder uit vroeger tijden. De mensen van dit land van water, leefden in vroeger tijden van de haringvisserij en de walvisvaart. Er waren touwslagerijen en vaak brak er brand uit in de hennep opslag. Hele dorpen branden af omdat de huizen overwegend van hout waren. Op de eerste verdieping is een computertje dat verhaald over Jan Adriaans zoon Leeghwater. Te weinig informatie naar mijn mening.

Teleurgesteld verlaat ik het museum en besluit ergens verplicht koffie te gaan drinken omdat het begint te plensregenen. Een mooi oud geveltje daar verwacht ik een restaurantje met oud interieur. Tot mijn verbazing zit er een cafetaria/frituur in met grote vitrines en lange prijslijsten boven de friet bak. Ik bestel een kop uiensoep waar ik opeens zin in heb en neem plaats aan een tafeltje. 

Het kind achter de toonbank heeft een navelpiercing en een te klein truitje aan…..ach je wil je handel tonen als je zestien bent nietwaar? Hoge borstjes en een plat buikje dansen boven en onder het truitje uit. Volgens mij slaapt ze onder de zonnebank.

Auto/was bij Lidl in de reclame 

De kok die meer rond de vitrine hangt dan in de keuken, kan zijn handen niet van het kind afhouden zie ik. De man is grijs aan de slapen en draagt kleding die zijn zoon niet zou misstaan. Hij zou haar vader kunnen zijn en ik trek mijn wenkbrauwen op als zijn ogen de mijne kruisen en ik direct daarna naar zijn handen kijk die het blote heupje strelen…Hij laat me uiteraard als straf lang wachten en het geroosterd brood valt ook nog op de grond. Moet hij weer even nieuw halen……ocharm.

De uiensoep is tomatensoep met ui erin, verstopt onder wat geraspte kaas. De gril is misschien wel stuk. Mijn gedachten gaan terug naar de tijd toen ik nog bij Van Hecke Catering werkte. Ik serveerde en kookte samen met de cateringmanager. Elke dag hadden we wel eten over dat werd ingevroren. Aan het einde van de week op vrijdag gooiden we alles bij elkaar. Wat een plezier en uitdaging als al de resten van de week, in een grote pan een soepje werd. Water erbij en dan proeven hoe het smaakte…….wat moest er nog bij het brouwsel? Leek het al op soep? Waren er aardappels over dan werd het gebonden soep. Aan het eind van het kookproces moest een naam worden gevonden. 
De hond zonder naam.

Op het menu bord schreef ik eens “Argentijnse vrachtrijders soep”. Het was stevige kost met o.a. de resten van chili con carne. De soep was een geweldig succes en iedereen vroeg wanneer die weer op het menu zou staan. Uiteindelijk moesten we de weekmenu’s achterhalen en daar een gemiddelde van nemen.... We kregen het juiste recept nooit meer bij elkaar gehusseld. De kok van deze cafetaria zal ook wel wat gemixt hebben. Rest tomatensoep en een rest uiensoep bij elkaar.

Weer op de fiets besluit ik nog een tijd door de polder te freewheelen. Het weer klaart op en ik vind later bij een bank aan de onderdijk een beschut plekje voor mijn boterham en de thermos… In de luwte is het zelfs warm. 


Thuis gekomen staat er een emmer met jonge vogeltjes in de schuur. Johan zijn auto staat aan de dijk. Ik doe of ik de auto niet heb gezien en ga eten koken… 

Even later klopt hij aan en vertelt dat hij reparatie werkzaamheden deed op de zolder van het museumgedeelte van het huis. Het gat in de nok is gedicht en kan de moeder de vogeltjes niet meer bereiken. 

Hij zegt dat het jonge “kauwen” zijn en neemt ze mee naar huis om te voeren met kattenvoer. Hij deed het al eerder. Als ze groot zijn laat hij ze weer los en langzaam aan gaan ze dan weer verwilderen. Gelukkig maar. Hoe mooi zijn de naakte lijfjes met de grote open snaveltjes die schreeuwen om voer…


Elk uur zal hij ze moeten voeren… dat wordt nachtdiensten draaien met zijn vrouw. Ik reken alvast de huur van het huisje met hem af...  60 euro voor zes overnachtingen en hij zegt morgen heel vroeg nog wel even aan te komen.

 "Breng de vrouw mee," zeg ik nog. Hij weet dat ik de twaalf kilometer naar het dichtstbijzijnde station zelf wil fietsen. Geen betutteling eh begeleiding meer... We kennen elkaar nu wel na een week.


Later in de avond pak ik de vuile was in de fietstassen en leg de rest klaar in de woonkamer.
Morgen ga ik naar huis… Hoe zou het thuis zijn? De kipjes de poes en de plantjes? Opeens verlang ik naar huis...

Annemiek.